JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 203220" data-attributes="member: 27">   Risâle-i Nur’da tarih yorumları (2)    Birinci Dünya Savaşı Dünyayı, İslâm âlemini ve Osmanlı Devletini etkisi altına alan  son yüzyılın en büyük olayı şüphesiz Birinci Dünya Savaşı’dır. Bu savaş  20. yüzyılda dünya çapında yapılan iki savaştan birincisidir. 28 Temmuz  1914 tarihinde Avrupa’da başlamış ve dünyanın dört bir yanındaki  ülkelerin katılması ve diğer kıt'alardaki sömürgelere de yayılması  dolayısıyla “Dünya Savaşı” olarak adlandırılmıştır. Dört yıl süren  savaş, 1918 yılında sona ermiştir. I. Dünya Savaşı, Avrupa’da dört  merkezi devlete karşı, Avrupa ve diğer kıt'alarda bulunan yirmi beş  devletin bulunduğu, o tarihe kadar görülmemiş ilk dünya savaşıdır. I.  Dünya Savaşı, Avrupa’da İttifak Devletleri diye adlandırılan Almanya,  Avusturya-Macaristan İmparatorluğu, Osmanlı Devleti ve Bulgaristan  Krallığı ile İtilâf Devletleri diye adlandırılan Britanya İmparatorluğu,  Fransa ve Rusya İmparatorluğu önderliğindeki Sırbistan, Karadağ ve  Belçika devletleri arasında gerçekleşmiştir. Savaşa sonradan İtilâf  Devletleri tarafında İtalya, ABD, Japonya, Yunanistan, Portekiz ve  Romanya da katılmıştır.  Bu savaşın etkilerini anlatan yorumları Risâle-i Nur’un yüzlerce  yerinden okumak mümkün. Bediüzzaman, bizzat Birinci Dünya Savaşı’nın  etkisinde kalmış ve savaşın dehşetli anlarını yaşamıştır. Kendi  ifadesiyle, yaşadıklarının bir kısmını "Harb-i Umumîde Van şehrinin,  Rus’un istilâ etmesi ve ihrak etmesiyle harâbezâr olması; ve ekser  ahâlisinin şehâdet ve muhâceretle kaybolması” (Lem’alar, Fihrist, s.  403) şeklinde ifade eder. Başka bir ifadesinde ”Nev-î beşer’e gelen en  büyük bir musîbet, Harb-i Umumî hengâmında, çok tehlikelere mâruz  kaldım” (Lem’alar, Sekizinci Lem’a, s. 57) demesiyle, Ruslara esir  düşmesi neticesinde yaklaşık üç yıla yakın vatanından çok uzaklarda zor  şartlar altında hayatiyetini sürdürebildiğini hatırlıyoruz.  Bediüzzaman, Birinci Dünya Savaşı’nın zahirî çıkış sebebini  tarihçilerin ortak ifadesiyle şu sözleriyle belirtir: “Öyle zaman olur  ki, bir kelime bir orduyu batırır, bir gülle otuz milyonun mahvına sebep  olur. Hâşiye: Sırp bir neferin Avusturya Veliahtına attığı bir tek  gülle, eski Harb-i Umumîyi patlattırdı, otuz milyon nüfusun mahvına  sebep oldu.” (Mektubat, Hakikat Çekirdekleri, s. 457) Bu tesbitlerini  aşağıda aktaracağımız ansiklopedik bilgiler de teyit etmektedir:  Avusturya-Macaristan İmparatorluğu Veliahtı Franz Ferdinand, 28  Haziran 1914 günü Saraybosna’yı ziyaretinde bir Sırp Milliyetçisi olan  ‘Princip’ tarafından öldürüldü. İki devleti bir arada tutan tek unsur  olan Habsbourg Hanedanı’nın tek veliahtı öldürülmüştü. Avusturya  Hükümeti’nin tepkisi çok sert oldu. Fakat Rusya’yı tek başına karşısına  almaya çekinen Avusturya, öncelikle Almanya’ya danıştı. Almanya’nın  verdiği üstü kapalı desteğin ardından, Avusturya Sırbistan’a 48 saat  süreli ve bağımsız bir devletin kabul edemeyeceği ağır bir nota verdi. Sırbistan bu notaya—Rusya’nın desteğiyle—,kaçamak cevaplar verdi. Bunun  üzerine Avusturya, 28 Temmuz 1914’te Belgrad’ı bombalamaya başlayarak,  Sırbistan’a savaş ilân etti. Bunun üzerine Rusya 31 Temmuz’da genel  seferberlik ilân etti. Daha önceden Rus Seferberliği’ni savaş ilânı  kabul edeceğini açıklamış bulunan Almanya, 1 Ağustos’ta Rusya’ya, 3  Ağustos’ta da Fransa’ya savaş ilân etti. Almanya, barış zamanında  hazırlamış olduğu ‘Schlieffen Planı’na uygun olarak, Fransa’yı hemen  ezip seferberliğini tamamlama çabası içinde bulunan Rusya’ya sonra  dönmek istediğinden, Fransa’ya saldırıda en kolay yol olan ‘Flander  Düzlükleri’nden ordusunu geçirmek istedi ve bunun için Belçika’ya  ‘Zararsız Geçiş Hakkı’ için başvurdu. Tarafsız bir ülke olan Belçika,  İngiltere’ye danıştıktan sonra Almanya’nın teklifini reddedince, Almanya  4 Ağustos 1914 tarihinde Belçika’ya saldırdı ve İngiltere de Almanya’ya  savaş açtı. Böylece, 4 Ağustos 1914 tarihine gelindiğinde üç cephede  savaş başlamıştı: Alman-Fransız Cephesi, Alman-Rus Cephesi ve  Avusturya-Sırbistan Cephesi.  Risâle-i Nur’un değişik yerlerinde Birinci Dünya Savaşı’nın  sonuçlarına ilişkin yorumlara da rastlamak mümkün. İşte o yorumlardan  bazı örnekler: * Hem Avrupa milletleri şu asırda unsuriyet fikrini çok ileri  sürdükleri için, Fransız ve Alman'ın çok şeâmetli ebedî adâvetlerinden  başka, Harb-i Umumîdeki hâdisât-ı müthişe dahi, menfî milliyetin nev-î  beşere ne kadar zararlı olduğunu gösterdi. (Mektubat, Yirmi Altıncı  Mektup, s. 311) * Bu devirde sû-i istimâlât o dereceye vardı ki, bir sermâyedar,  kendi yerinde oturup, bankalar vâsıtasıyla bir günde bir milyon  kazandığı halde; bir bîçare amele, sabahtan akşama kadar, tahte’l-arz  mâdenlerde çalışıp, kût-u lâyemût derecesinde, on kuruşluk bir ücret  kazanıyor. Şu hal, müthiş bir kin, bir iğbirar verdi ki, avâm tabakası  havâssa îlân-ı isyan etti. Şu asrın tâbiriyle, sosyalistlik, bolşeviklik  sûretinde, evvel Rusya’yı zîr ü zeber edip, geçer Harb-i Umûmi’den  istifade ederek, her yerde kök saldılar. Şu bolşevizm perdesi altındaki  kıyâm-ı avâm, havâssa karşı bir kin ve bir tezyif fıkrini verdiğinden,  büyüklere ve havâssa âit medâr-ı şeref herşeyi kırmak için bir cesâret  vermiş. (Mektubat, Yirmi Sekizinci Mektup, s. 353)  * Harb-i Umumî neticelerinden hem âlem-i insaniyet, hem âlem-i  İslâmiyet çok zarar gördüler. Nev-î insanın, hususan Avrupa’nın mağrur  ve cebbarları, bilhassa birisi, kuvvet ve gınâya ve paraya istinad  ederek firavunâne bir tuğyana girdiklerinden, o hususî insanlar nev-î  beşeri mesul ediyor, diye “insan” ism-i umumîsiyle tabir edilmiş.  (Şuâlar, Birinci Şuâ, s. 596)  Bediüzzaman’ın iktibas ettiğimiz bu ifadeleri ile tarihçilerin  tesbitleri birebir örtüşmektedir. Ancak Bediüzzaman, işin özünü ifade  etmiş olup, ayrıntılara girmemiştir. İşte tarihçilerinde Birinci Dünya  Savaşı’nın sonuçları ile ilgili tesbitlerinden bazıları.  * Avrupa’daki mevcut dengeler değişti.  * Osmanlı ve Avusturya-Macaristan İmparatorluğu parçalanmış; Çarlık Rusya’sı yıkılmıştır. * Barış Antlaşmalarında milliyetçilik prensibine dikkat edilmemesi azınlık sorununun ortaya çıkmasına sebep olmuştur.  * Komünizm, Faşizm, Nazizm gibi, demokratik olmayan, totaliter rejimler ortaya çıkmıştır. * Milliyetçilik güçlendi ve ulusal devletlerin kuruluşu hızlandı. Bediüzzaman’ın “insanlığın en büyük musîbeti” diye nitelediği  Birinci Cihan Harbi’nden, Risâle-i Nur perspektifinden çıkarılacak  derslerin ayrıntılı bir şekilde incelenmesi gerekir. Bu konuda uzman  kalemlere büyük görevler düşmektedir. Bu gerçekleştirildiği takdirde,  Risâle-i Nur’un müsbet ilimlere bakış açısı gözler önüne serilmiş  olacaktır.  MEHMET SELİM MARDİN28.07.2010YeniAsya</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)