JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 182810" data-attributes="member: 27">İkinci Mukaddeme Mazide nazarî olan birşey, müstakbelde bedihî olabilir.  Şöyle  tahakkuk etmiştir: Âlemde meylü'l-istikmal vardır.1 Onunla  hilkat-i âlem, kanun-u tekâmüle tâbidir. İnsan ise,  âlemin semerat ve eczasından solduğundan, onda dahi meylü'l-istikmalden  bir  meylü't-terakki mevcuttur. Bu meyil ise telâhuk-u efkârdan istimdatla  neşv ü  nema bulur. Telâhuk-u efkâr ise, tekemmül-ü mebâdiyle inbisat eder.  Tekemmül-ü  mebâdi ise, fünun-u ekvânın tohumlarını sulb-ü hilkatten zamanın  terbiyegerdesi  bir zemine ilka ile telkih eder. O tohumlar ise tedricî tecrübelerle  büyür ve  neşvünema bulur. Buna binaendir: Bu zamanda bedihiye ve ulûm-u âdiye  sırasına  girmiş pek çok mesail var; zaman-ı mazide gayet nazarî ve hafî ve  bürhana muhtaç  idiler. Zira görüyoruz: Şimdilik coğrafya ve kozmoğrafya ve kimya ve  tatbikat-ı  hendesiyyeden çok mesail var ki, mebâdî ve vesaitin tekemmülüyle ve  telâhuk-u  efkârın keşfiyatıyla bu zamanın çocuklarına dahi meçhul kalmamışlardır.  Belki  oyuncak gibi onlarla oynuyorlar. Halbuki İbn-i Sina ve emsaline nazarî  ve hafî  kalmışlardır. Halbuki hikmetin bir pederi hükmünde olan İbn-i Sina,  şiddet-i  zekâ ve kuvvet-i fikir ve kemal-i hikemiye ve vüs'at-i karîha noktasında  bu  zamanın yüzlerce hükemasıyla muvazene olunsa, tereccüh edip ve ağır  gelecektir.  Noksaniyet İbni Sina'da değil; çünkü ibn-i zamandır. Onu nakıs bırakan  zamanın  noksaniyeti idi. Acaba bedihî değil midir ki, Kolomb-u Zûfünûnun sebeb-i   iştiharı olan yeni dünyanın keşfi, faraza bu zamana kadar kalmış  olsaydı, hiç  kaptan arasında kıymeti olmayan bir kayık sahibi de Yeni Dünyayı eski  dünyaya  komşu etmeye muktedir olacaktı. Evvelki keşşafın tebahhur-u fikrine ve  mehalik-i  iktihamına bedel, bir küçük sefineyle bir pusula kifayet edecekti.  Fakat,  bununla beraber, şimdi gelecek bir hakikati nazar-ı dikkate almak  lâzımdır.  Şöyle ki: Mesail iki kısımdır. Birisinde telâhuk-u efkâr tesir eder. Belki ona  mütevakkıftır. Nasıl ki,  maddiyatta büyük bir taşı kaldırmak için teavün lâzımdır. Kısm-ı diğerîde, esas itibarıyla telâhuk ve teavün  tesirsizdir.  Bin de, bir de birdir. Nasıl ki, hariçte bir uçurum üzerinde atlamak  veyahut bir  dar yerde geçmekte küll ve küll-ü vahid birdir. Teavün fayda vermez. Bu kıyasa binaen fünunun bir kısmı, büyük taşın  kaldırılması  gibi teavüne muhtaçtır. Bunların ekserisi, ulûm-u maddiyedendir. Diğer  bir kısmı  ikinci misale benzer. Tekemmülü def'î, yahut def'î gibi olur. Bu ise,  ağlebi  mâneviyat veya ulûm-u İlâhiyedendir. Lâkin, eğer çendan telâhuku efkâr  bu kısm-ı  sâninin mahiyetini tağyir ve tekmil ve tezyid edemezse de, bürhanların  mesleklerine vuzuh ve zuhur ve kuvvet verir. Hem de nazar-ı dikkate almak lâzımdır ki: Kim birşeyde  çok tevaggul etse,  galiben başkasında gabîleşmesine sebebiyet verir. Bu sırra binaendir ki,   maddiyatta tevaggul eden, mâneviyatta gabileşir ve sathî olur. Bu  noktaya  nazaran, maddiyatta mahareti olanın mâneviyatta hükmü hüccet olmasına  sebep  olmadığı gibi, çok defa sözü dahi şâyân-ı istimâ değildir. Evet, bir  hasta,  tıbbı hendeseye kıyas ederek, tabibe bedelen mühendise müracaat edip  gösterdiği  ilâcı istimal ederse, akrabasına tâziye vermeye dâvet ve kendisi için  kabristan-ı fenanın hastahanesine nakl-i mekân etmek için bir raporu  istemek  demektir. Kezalik, hakaik-i mahzâ ve mücerredat-ı sırfeden olan  mâneviyatta,  maddiyûnun hükümlerine müracaat ve fikirleriyle istişare etmek, âdetâ  lâtife-i  Rabbaniye denilen kalbin sektesini ve cevher-i nurânî olan aklın  sekeratını ilân  etmek demektir. Evet, herşeyi maddiyatta arayanların akılları  gözlerindedir. Göz  ise mâneviyatı göremez.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)