JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 183180" data-attributes="member: 27">Birinci Mesele Senin munsıf olan zihnine malûmdur ki: Küreviyet-i arz  ve yerin  yuvarlaklığına, muhakkikîn-i İslâm-eğerçi ittifak-ı sükûtuyla  olsa-ittifak  etmişlerdir. Eğer bir şüphen varsa, Makasıd ve Mevafık'a git. Maksada  vukuf ve  ıttıla peyda edeceksin ve göreceksin: Sa'd ve Seyyid, top gibi küreyi  ellerinde  tutmuşlar, her tarafına temaşa ediyorlar. Eğer o kapı sana açılamadı; Mefatîhü'l-Gayb olan, İmam-ı   Râzî'nin geniş olan tefsirine gir ve serir-i tedriste o dâhî imamın  halka-i  dersinde otur, dersini dinle. Eğer onunla mutmain olamadın; arzı, küreviyet kabına  sığıştıramadın. İbrahim  Hakkı'nın arkasına düş, Hüccetü'l-İslâm olan İmam-ı Gazâlî'nin yanına  git, fetva  iste. De ki:"Küreviyette müşâhhat var mıdır?" Elbette diyecek:  "Kabul  etmezsen müşâhhat vardır." Zira, tâ zamanından beri şöyle bir fetva  göndermiş:  "Kim küreviyet-i arz gibi bürhan-ı kat'iyle sabit olan bir emri, dine  himayet  bahanesiyle inkâr ve reddetse, dine cinayet-i azîm etmiş olur. Zira bu  sadakat  değil, hıyanettir." Muhakemat, s. 49-50 Üçüncü Kelime: İktezathü't-tabiat, yani,  "Tabiat iktiza ediyor, tabiat yapıyor." İşte bu hükmün çok muhâlâtı var.  numune  için üçünü zikrediyoruz. Birincisi:Eğer mevcudatta, hususan zîhayatta  görünen, basîrâne, hakîmâne  olan san'at ve icad Şems-i Ezelînin kalem-i kader ve kudretine  verilmezse, belki  kör, sağır, düşüncesiz olan tabiata ve kuvvete isnad edilse, lâzım gelir  ki,  tabiat, icad için herşeyde hadsiz mânevî makine ve matbaaları  bulundursun;  veyahut herşeyde kâinatı halk ve idare edecek bir kudret ve hikmet derc  etsin.  Çünkü, nasıl şemsin cilveleri ve akisleri, zemin yüzündeki zerrecik cam  parçalarında ve katrelerde görünüyor. Eğer o misalî ve aksî güneşçikler  semâdaki  tek güneşe isnad edilmese, lâzım gelir ki, bir kibrit başı yerleşmeyen  bir  zerrecik cam parçasında tabiî, fıtrî ve güneşin hâsiyetlerine mâlik,  zâhiren  küçük, mânen çok derin bir güneşin haricî vücudunu kabul ederek,  zerrât-ı  zücâciye adedince tabiî güneşleri kabul etmek lâzım geldiği gibi; aynen  bu misal  gibi, mevcudat ve zîhayat doğrudan doğruya Şems-i Ezelînin cilve-i  esmâsına  verilmezse, herbir mevcutta, hususan herbir zîhayatta, hadsiz bir kudret  ve  irade ve nihayetsiz bir ilim ve hikmet taşıyacak bir tabiatı, bir  kuvveti, adeta  bir ilâhı, içinde kabul etmek lâzım gelir. Bu tarz-ı fikir ise,  kâinattaki  muhâlâtın en bâtılı, en hurafesidir. Hâlık-ı Kâinatın san'atını mevhum,  ehemmiyetsiz, şuursuz bir tabiata veren insan, elbette yüz defa  hayvandan daha  hayvan, daha şuursuz olduğunu gösterir. İkinci Muhal: Eğer gayet intizamlı, mizanlı,  san'atlı, hikmetli şu mevcudat, nihayetsiz  kadîr, hakîm bir zâta verilmezse, belki tabiata isnad edilse, lâzım  gelir ki,  tabiat, herbir parça toprakta, Avrupa'nın umum matbaaları ve fabrikaları   adedince makineleri, matbaaları bulundursun, tâ o parça toprak, menşe ve  tezgâh  olduğu hadsiz çiçekler ve meyvelerin yetişmelerine ve teşkillerine medar   olabilsin. Çünkü, çiçekler için saksılık vazifesini gören bir kâse  toprak, içine  tohumları nöbetle atılan umum çiçeklerin birbirinden çok ayrı olan şekil  ve  heyetlerini teşkil ve tasvir edebilir bir kabiliyeti, bilfiil görülüyor. Eğer  Kadîr-i Zülcelâle verilmezse, o vakit, o kâsedeki toprakta, herbir çiçek  için  mânevî, ayrı, tabiî bir makinesi bulunmazsa, bu hal vücuda gelemez.  Çünkü  tohumlar ise, nutfeler ve yumurtalar gibi, maddeleri birdir. Yani,  müvellidülmâ,  müvellidülhumuza, karbon, azotun intizamsız, şekilsiz, hamur gibi  halitasından ibaret olmakla  beraber; hava, su, hararet, ziya dahi, herbiri basit ve şuursuz ve  herşeye karşı  sel gibi bir tarzda gittiğinden, o hadsiz çiçeklerin teşkilleri ayrı  ayrı ve  gayet muntazam ve san'atlı olarak o topraktan çıkması, bilbedâhe ve  bizzarure  iktiza ediyor ki, o kâsede bulunan toprakta, mânen Avrupa kadar, mânevî  ve küçük  mikyasta matbaaları ve fabrikaları bulunsun. Tâ ki, bu kadar hayattar  kumaşları  ve binler ayrı ayrı nakışlı mensucatları dokuyabilsin. İşte, tabiiyyunların fikr-i küfrîleri ne derece daire-i  akıldan  hariç saptığını kıyas et. Ve tabiatı mûcid zanneden insan suretindeki  ahmak  sarhoşlar "Mütefennin ve akıllıyız" diye dâvâ ettikleri halde, akıl ve  fenden ne  kadar uzak düştüklerini ve mümteni ve hiçbir cihetle mümkün olmayan bir  hurafeyi  kendilerine meslek ittihaz ettiklerini gör, gül ve tükür! Eğer desen: Mevcudat tabiata isnad edilse böyle acip  muhaller  olur, imtinâ derecesinde müşkilât olur. Acaba Zât-ı Ehad ve Samede  verildiği  vakit o müşkilât nasıl kalkıyor? Ve o suubetli imtinâ, o suhuletli  vücuba nasıl  inkılâp eder? Elcevap: Birinci Muhalde, nasıl ki güneşin cilve-i  in'ikâsı  kemâl-i suhuletle, külfetsiz, en küçük zerrecik camdan tut, tâ en büyük  bir  denizin yüzüne kadar feyzini ve tesirini misalî güneşçiklerle gayet  kolaylıkla  gösterdikleri halde, eğer güneşten nispeti kesilse, o vakit herbir  zerrecikte  tabiî ve bizzat bir güneşin haricî vücudu, imtinâ derecesinde bir  suubetle  olabilmesi kabul edilmek lâzım gelir. Öyle de, herbir mevcut, doğrudan  doğruya  Zât-ı Ehad ve Samede verilse, vücub derecesinde bir suhulet, bir  kolaylıkla ve  bir intisap ve cilve ile, herbir mevcuda lâzım herbir şey ona  yetiştirilebilir. Eğer o intisap kesilse ve o memuriyet başıbozukluğa  dönse ve  herbir mevcut kendi başına ve tabiata bırakılsa, o vakit imtinâ  derecesinde yüz  bin müşkilât ve suubetle, sinek gibi bir zîhayatın, kâinatın küçük bir  fihristesi olan gayet harika makine-i vücudunu icad eden, içindeki kör  tabiatın,  kâinatı halk ve idare edecek bir kudret ve hikmet sahibi olduğunu farz  etmek  lâzım gelir. Bu ise bir muhal değil, belki binler muhaldir. Elhasıl, nasıl ki Zât-ı Vâcibü'l-Vücudun şerik ve nazîri  mümteni  ve muhaldir; öyle de rububiyetinde ve icad-ı eşyada başkalarının  müdahalesi,  şerîk-i zâtî gibi mümteni ve muhaldir. Amma İkinci Muhaldeki müşkilât ise: Müteaddit  risalelerde ispat  edildiği gibi, eğer bütün eşya Vâhid-i Ehade verilse, bütün eşya birtek  şey gibi  suhuletli ve kolay olur. Eğer esbaba ve tabiata verilse, birtek şey umum  eşya  kadar müşkilâtlı olduğu, müteaddit ve katî bürhanlarla ispat edilmiş.  Bir  bürhanın hülâsası şudur ki: Nasıl ki bir adam, bir padişaha askerlik veya memuriyet  cihetiyle intisap  etse, o memur ve o asker, o intisap kuvvetiyle, yüz bin defa kuvvet-i  şahsiyesinden fazla işlere medar olabilir. Ve padişahı namına, bazan bir  şahı  esir eder. Çünkü gördüğü işlerin ve yaptığı eserlerin cihazatını ve  kuvvetini kendi  taşımıyor ve taşımaya mecbur olmuyor. O intisap münasebetiyle, padişahın   hazineleri ve arkasındaki nokta-i istinadı olan ordu, o kuvveti, o  cihazatı  taşıyor. Demek gördüğü işler, şahane olarak bir padişahın işi gibi ve  gösterdiği  eserler bir ordu eseri misilli harika olabilir. Nasıl ki karınca o memuriyet cihetiyle Firavunun  sarayını harap  ediyor. Sinek o intisapla Nemrud'u gebertiyor. Ve o intisapla, buğday  tanesi  gibi bir çam çekirdeği, koca çam ağacının bütün cihazatını yetiştiriyor.Haşiye   1 Eğer o intisap kesilse, o memuriyetten terhis edilse,  yapacağı işlerin cihazatını ve kuvvetini, belinde ve bileğinde taşımaya  mecburdur. O vakit, o küçücük bileğindeki kuvvet miktarınca ve belindeki  cephane  adedince iş görebilir. Evvelki vaziyette gayet kolaylıkla gördüğü işleri  bu  vaziyette ondan istenilse, elbette bileğinde bir ordu kuvvetini ve  belinde bir  padişahın cihazat-ı harbiye fabrikasını yüklemek lâzım gelir ki,  güldürmek için  acip hurafeleri ve masalları hikâye eden maskaralar dahi bu hayalden  utanıyorlar. Elhasıl, Vâcibü'l-Vücuda her mevcudu vermek, vücub  derecesinde  bir suhuleti var. Ve tabiata icad cihetinde vermek, imtinâ derecesinde  müşkül ve  haric-i daire-i akliyedir. Üçüncü Muhal: Bu Muhali izah edecek, bazı  risalelerde beyan edilen iki misal: BİRİNCİ MİSAL: Bütün âsâr-ı medeniyetle  tekmil ve tezyin edilmiş, hâli bir sahrâda kurulmuş, yapılmış bir saraya  gayet  vahşî bir adam girmiş, içine bakmış. Binlerle muntazam san'atlı eşyayı  görmüş.  Vahşetinden, ahmaklığından, "Hariçten kimse müdahale etmeyip, o saray  içinde o  eşyadan birisi o sarayı müştemilâtıyla beraber yapmıştır" diye taharrîye   başlıyor. Hangi şeye bakıyor, o vahşetli aklı dahi kabil görmüyor ki, o  şey  bunları yapsın. Sonra, o sarayın teşkilât programını ve mevcudat  fihristesini ve  idare kanunları içinde yazılı olan bir defteri görür. Çendan, elsiz ve  gözsüz ve  çekiçsiz olan o defter dahi, sair içindeki şeyler gibi, hiçbir  kabiliyeti yoktur  ki, o sarayı teşkil ve tezyin etsin. Fakat muztar kalarak, bilmecburiye,  eşya-yı  âhare nispeten, kavânîn-i ilmiyenin bir ünvanı olmak cihetiyle, o  sarayın  mecmuuna bu defteri münasebettar gördüğünden, "İşte bu defterdir ki, o  sarayı  teşkil, tanzim ve tezyin edip bu eşyayı yapmış, takmış, yerleştirmiş" diyerek,  vahşetini ahmakların, sarhoşların hezeyanına çevirmiş. İşte, aynen bu misal gibi, hadsiz derecede misaldeki  saraydan daha muntazam,  daha mükemmel ve bütün etrafı mucizâne hikmetle dolu şu saray-ı âlemin  içine,  inkâr-ı ulûhiyete giden tabiiyyun fikrini taşıyan vahşî bir insan girer.  Daire-i  mümkinat haricinde olan Zât-ı Vâcibü'l-Vücudun eser-i san'atı olduğunu  düşünmeyerek ve Ondan i'râz ederek, daire-i mümkinat içinde,  kader-i İlâhînin yazar bozar bir levhası hükmünde ve kudret-i İlâhiyenin   kavânîn-i icraatına tebeddül ve tagayyür eden bir defteri olabilen ve  pek yanlış  ve hata olarak "tabiat" namı verilen bir mecmua-i kavânîn-i âdât-ı  İlâhiye ve  bir fihriste-i san'at-ı Rabbâniyeyi görür. Ve der ki: "Madem bu eşya bir  sebep  ister. Hiçbir şeyin bu defter gibi münasebeti görünmüyor. Çendan hiçbir  cihetle  akıl kabul etmez ki, gözsüz, şuursuz, kudretsiz bu defter, rububiyet-i  mutlakanın işi olan ve hadsiz bir kudreti iktiza eden icadı yapamaz.  Fakat madem  Sâni-i Kadîmi kabul etmiyorum; öyleyse, en münasibi, 'Bu defter bunu  yapmış ve  yapar' diyeceğim" der. Biz de deriz: Ey ahmaku'l-humakadan tahammuk  etmiş sarhoş  ahmak! Başını tabiat bataklığından çıkar, arkana bak. Zerrattan  seyyârâta kadar  bütün mevcudat, ayrı ayrı lisanlarla şehadet ettikleri ve parmaklarıyla  işaret  ettikleri bir Sâni-i Zülcelâli gör. Ve o sarayı yapan ve o defterde  sarayın  programını yazan Nakkaş-ı Ezelînin cilvesini gör, fermanına bak,  Kur'ân'ını  dinle, o hezeyanlardan kurtul.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)