JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 183338" data-attributes="member: 27">İKİNCİ MİSAL: Gayet vahşî bir adam, muhteşem bir kışla  dairesine  girer. Gayet muntazam bir ordunun umumî, beraber talimlerini, muntazam  hareketlerini görür. Bir neferin hareketiyle bir tabur, bir alay, bir  fırka  kalkar, oturur, gider, bir ateş emriyle ateş ettiklerini müşahede eder.  Onun  kaba, vahşî aklı, bir kumandanın, devletin nizâmâtıyla ve kanun-u  padişahî ile o  kumandanın emrini, kumandasını anlamayıp inkâr ettiğinden, o askerlerin  iplerle  birbiriyle bağlı olduklarını tahayyül eder. O hayalî ip ne kadar  harikalı bir ip  olduğunu düşünür, hayrette kalır. Sonra gider, Ayasofya gibi gayet muazzam bir camie, Cuma  gününde  dahil olur. O cemaat-i Müslimînin, bir adamın sesiyle kalkar, eğilir,  secde  ederek oturduklarını müşahede eder. Mânevî ve semâvî kanunların  mecmuundan  ibaret olan şeriatı ve Şeriat Sahibi,nin emirlerinden gelen mânevî  düsturlarını  anlamadığından, o cemaatin maddî iplerle bağlandığını ve o acip ipler  onları  esir edip oynattığını tahayyül ederek, en vahşî, insan suretindeki  canavar  hayvanları dahi güldürecek derecede maskaralı bir fikirle çıkar, gider. İşte, aynı bu misal gibi, Sultan-ı Ezel ve Ebedin hadsiz  cünudunun muhteşem  bir kışlası olan şu âleme ve o Mâbûd-u Ezelînin muntazam bir mescidi  olan şu  kâinata, mahz-ı vahşet olan inkârlı fikr-i tabiatı taşıyan bir münkir  giriyor. O  Sultan-ı Ezelînin hikmetinden gelen nizâmât-ı kâinatın mânevî  kanunlarını birer  maddî madde tasavvur ederek ve saltanat-ı rububiyetin kavânîn-i  itibariyesi ve o  Mâbûd-u Ezelînin şeriat-ı fıtriye-i kübrâsının, mânevî ve yalnız vücud-u  ilmîsi  bulunan ahkâmlarını ve düsturlarını, birer mevcud-u haricî ve maddî  birer madde  tahayyül ederek, kudret-i İlâhiyenin yerine, o ilim ve kelâmdan gelen ve  yalnız  vücud-u ilmîsi bulunan o kanunları ikame etmek ve ellerine icad vermek,  sonra da  onlara "tabiat" namını takmak ve yalnız bir cilve-i kudret-i Rabbâniye  olan  kuvveti, bir zîkudret ve müstakil bir kadîr telâkki etmek, misaldeki  vahşîden  bin defa aşağı bir vahşettir. Elhasıl, tabiiyyunların, mevhum ve hakikatsiz, tabiat  dedikleri  şey, olsa olsa ve hakikat-i hariciye sahibi ise, ancak bir san'at  olabilir, sâni  olamaz. Bir nakıştır, nakkaş olamaz. Ahkâmdır, hâkim olamaz. Bir  şeriat-ı  fıtriyedir, şâri' olamaz. Mahlûk bir perde-i izzettir, hâlık olamaz. Münfail bir  fıtrattır, fâtır bir fâil olamaz. Kanundur, kudret değildir, kadîr  olamaz. Mistardır, masdar olamaz. Elhasıl: Madem mevcudat var. Madem On Altıncı Notanın  başında  denildiği gibi, mevcudun vücuduna, taksim-i aklî ile, dört yoldan başka  yol  tahayyül edilmez. O dört cihetten üçünün-herbirinin üç zâhir  muhallerle-butlanı  katî bir surette ispat edildi. Elbette, bizzarure ve bilbedâhe, dördüncü  yol  olan vahdet yolu, katî bir surette ispat olunuyor. O dördüncü yol ise,  baştaki <img src="http://www.koprudergisi.com/issues/053/images/053_02.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> âyeti, şeksiz ve şüphesiz,  bedâhet derecesinde, Zât-ı  Vâcibü'l-Vücudun uluhiyetini ve herşey doğrudan doğruya dest-i  kudretinden  çıktığını ve semâvat ve arz kabza-i tasarrufunda bulunduğunu gösteriyor. Ey esbabperest ve tabiata tapan biçare adam! Madem  herşeyin  tabiatı, herşey gibi mahlûktur; çünkü san'atlıdır ve yeni oluyor. Hem  her  müsebbeb gibi, zâhirî sebebi dahi masnudur. Ve madem herşeyin vücudu pek  çok  cihazat ve âletlere muhtaçtır. O halde, o tabiatı icad eden ve o sebebi  halk  eden bir Kadîr-i Mutlak var. Ve o Kadîr-i Mutlakın ne ihtiyacı var ki,  âciz  vesâiti rububiyetine ve icadına teşrik etsin? Hâşâ! Belki doğrudan  doğruya,  müsebbebi sebep ile beraber halk ederek, cilve-i esmâsını ve hikmetini  göstermek  için, bir tertip ve tanzim ile zâhirî bir sebebiyet, bir mukarenet  vermekle,  eşyadaki zâhirî kusurlara, merhametsizliklere ve noksaniyetlere merci  olmak  için, esbab ve tabiatı dest-i kudretine perde etmiş, izzetini o suretle  muhafaza  etmiş. Acaba bir saatçi, saatin çarklarını yapsın, sonra saati  çarklarla tertip edip tanzim etsin, daha mı kolaydır? Yoksa harika bir  makineyi  o çarklar içinde yapsın, sonra saatin yapılmasını o makinenin câmid  ellerine  versin, tâ saati yapsın, daha mı kolaydır? Acaba imkân haricinde değil  midir?  Haydi, o insafsız aklınla sen söyle, sen hâkim ol. Veyahut bir kâtip mürekkep, kalem, kâğıdı getirdi.  Onunla kendi  bizzat o kitabı yazsa daha mı kolaydır? Yoksa o kâğıt, mürekkep, kalem  içinde, o  kitaptan daha san'atlı, daha zahmetli, yalnız o tek kitaba mahsus olarak  bir  yazı makinesi icad etsin, sonra o şuursuz makineye "Haydi, sen yaz"  desin de  kendi karışmasın, daha mı kolaydır? Acaba yüz defa yazıdan daha müşkül  değil  midir?</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)