JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 184013" data-attributes="member: 27">Ben, ihtiyarlığın verdiği şiddetli intibah cihetinde, en  evvel,  alâkadar olduğum fâni şeylerin fâniliğini gördüm. Kendime de baktım,  nihayet-i  aczde gördüm. O vakit, beka isteyen ve beka tevehhümüyle fânilere  müptelâ olan  ruhum bütün kuvvetiyle dedi ki: "Madem cismen fâniyim; bu fânilerden  bana ne  hayır gelebilir? Madem ben âcizim; bu âcizlerden ne bekleyebilirim?  Benim  derdime çare bulacak bir Bâkî-i Sermedî, bir Kadîr-i Ezelî lâzım"  diyerek  taharrîye başladım. O vakit, herşeyden evvel, eskiden beri tahsil ettiğim  ilme  müracaat edip, bir teselli, bir rica aramaya başladım. Maatteessüf, o  vakte  kadar ulûm-u felsefeyi ulûm-u İslâmiye ile beraber havsalama doldurup, o  ulûm-u  felsefeyi, pek yanlış olarak, maden-i tekemmül ve medar-ı tenevvür  zannetmiştim.  Halbuki, o felsefî meseleler ruhumu çok fazla kirletmiş ve terakkiyât-ı  mâneviyemde engel olmuştu. Birden, Cenâb-ı Hakkın rahmet ve keremiyle,  Kur'ân-ı  Hakîmdeki hikmet-i kudsiye imdada yetişti. Çok risalelerde beyan  edildiği gibi,  o felsefî meselelerin kirlerini yıkadı, temizlettirdi. Ezcümle, fünun-u hikmetten gelen zulümat-ı ruhiye,  ruhumu  kâinata boğduruyordu. Hangi cihete baktım, nur aradım; o meselelerde nur   bulamadım, teneffüs edemedim. Tâ, Kur'ân-ı Hakîmden gelen Lâ ilâhe illâ  Hû  cümlesiyle ders verilen tevhid, gayet parlak bir nur olarak, bütün o  zulümatı  dağıttı; rahatla nefes aldım. Fakat nefis ve şeytan, ehl-i dalâlet ve  ehl-i  felsefeden aldıkları derse istinad ederek akıl ve kalbe hücum ettiler.  Bu  hücumdaki münâzarât-ı nefsiye, lillâhilhamd, kalbin muzafferiyetiyle  neticelendi. Çok risalelerde kısmen o münazalar yazılmış. Onlara iktifâ  edip,  burada yalnız binde bir muzafferiyet-i kalbiyeyi göstermek için, binler  bürhandan birtek bürhan beyan edeceğim. Tâ ki, gençliğinde hikmet-i  ecnebiye  veya fünun-u medeniye namı altındaki kısmen dalâlet, kısmen mâlâyâniyat  meseleleriyle ruhunu kirletmiş, kalbini hasta etmiş, nefsini şımartmış  bir kısım  ihtiyarların ruhunda temizlik yapsın; tevhid hakkında şeytan ve nefsin  şerrinden  kurtulsun. Şöyle ki: Ulûm-u felsefiyenin vekâleti namına nefsim dedi ki: "Bu  kâinattaki eşyanın tabiatıyla bu mevcudata müdahaleleri var. Herşey bir  sebebe  bakar. Meyveyi ağaçtan, hububatı topraktan istemeli. En cüz'î, en küçük  bir ¸eyi  de Allah'tan istemek ve Allah'a yalvarmak ne demektir?" O vakit, nur-u Kur'ân ile, sırr-ı tevhid, şu gelecek  surette  inkişaf etti. Kalbim, o mütefelsif nefsime dedi: En cüz'î ve en küçük  şey, en  büyük şey gibi, doğrudan doğruya bütün bu kâinat Hâlıkının kudretinden  gelir ve  hazinesinden çıkar. Başka surette olamaz. Esbab ise bir perdedir. Çünkü  en  ehemmiyetsiz ve en küçük zannettiğimiz mahlûklar, bazen san'at ve hilkat   cihetinde en büyüğünden daha büyük olur. Sinek, tavuktan san'atça ileri  geçmezse  de, geri de kalmaz. Öyleyse, büyük küçük tefrik edilmeyecek. Ya bütün  esbab-ı  maddiyeye taksim edilecek, veyahut bütünü birden birtek zâta  verilecektir. Birinci şık muhal olduğu gibi, bu şık vâciptir. Çünkü birtek zâta, yani,  bir  Kadîr-i Ezelîye verilse, madem bütün mevcudatın intizamat ve  hikmetleriyle  vücudu katî tahakkuk eden ilmi her ¸eyi ihata ediyor. Ve madem ilminde  herşeyin  miktarı taayyün ediyor. Ve madem, bilmüşahede, her vakit hiçten,  nihayetsiz  suhuletle, nihayetsiz san'atlı masnular vücuda geliyor. Ve madem o  Kadîr-i  Alîmin, bir kibrit çakar gibi, emr-i kün feyekûn ile, hangi şey olursa  olsun  icad edebildiğini, hadsiz kuvvetli delillerle çok risalelerde beyan  ettiğimiz ve  hususan Yirminci Mektup ve Yirmi Üçüncü Lem'anın âhirinde ispat edildiği  gibi,  hadsiz bir kudreti var. Elbette, bilmüşahede görülen harikulâde suhulet  ve  kolaylık, o ihata-i ilmiyeden ve azamet-i kudretten geliyor. Meselâ, nasıl ki göze görülmeyen eczalı bir mürekkeple  yazılan  bir kitaba, o yazıyı göstermeye mahsus bir ecza sürülse, o koca kitap  birden  herbir göze vücudunu gösterip kendini okutturur. Aynen öyle de, o  Kadîr-i  Ezelînin ilm-i muhitinde, herşeyin suret-i mahsusası, bir miktar-ı  muayyenle  taayyün ediyor. O Kadîr-i Mutlak, emr-i kün feyekûn ile, o hadsiz  kudretiyle ve  nâfiz iradesiyle, o yazıya sürülen ecza gibi, gayet kolay ve suhuletle,  kudretin  bir cilvesi olan kuvvetini o mahiyet-i ilmiyeye sürer, o şeye vücud-u  haricî  verir, göze gösterir, nukuş-u hikmetini okutturur. Eğer bütün eşya birden o Kadîr-i Ezelîye ve Alîm-i Külli  Şeye  verilmezse, o vakit sinek gibi en küçük bir şeyin vücudunu, dünyanın  ekser  nevilerinden hususî bir mizanla toplamak lâzım gelmekle beraber; o küçük  sineğin  vücudunda çalışan zerreler, o sineğin sırr-ı hilkatini ve kemâl-i  san'atını  bütün dekaikiyle bilmekle olabilir. Çünkü esbab-ı tabiiye ile esbab-ı  maddiye,  bilbedahe ve umum ehl-i aklın ittifakıyla, hiçten icad edemez. Öyleyse,  herhalde, onlar icad etse, elbette toplayacak. Madem toplayacak; hangi  zîhayat  olursa olsun, ekser anâsır ve envâından numuneler, içinde vardır. Adeta  kâinatın  bir hülâsası, bir çekirdeği hükmündedir. Elbette, o halde bir çekirdeği  bütün  bir ağaçtan, bir zîhayatı bütün rû-yi zeminden ince elekle eleyip ve en  hassas  bir mizanla ölçüp toplattırmak lâzım geliyor. Ve madem esbab-ı tabiiye  cahildir,  câmiddir; bir ilmi yoktur ki bir plân, bir fihriste, bir model, bir  program  takdir etsin, ona göre mânevî kalıba giren zerrâtı eritip döksün, tâ  dağılmasın,  intizamını bozmasın. Halbuki herşeyin şekli, heyeti hadsiz tarzlarda  olabildiği  için, hadsiz had ve hesaba gelmez eşkâller, miktarlar içinde birtek  şekil ve  miktarda, sel gibi akan anâsırın zerreleri dağılmayarak, muntazaman,  miktarsız,  kalıpsız, birbiri üstünde kitle halinde durdurmak ve zîhayata muntazam  bir vücut  vermek, ne derece imkândan, ihtimalden, akıldan uzak olduğu görünüyor.  Elbette  kimin kalbinde körlük yoksa görür. Evet, bu hakikate binaen, <img src="http://www.koprudergisi.com/issues/053/images/053_03.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  bu âyet-i  azîmenin sırrıyla,Haşiye 2 bütün esbab-ı maddiye toplansa,  onların  ihtiyarları da olsa, birtek sineğin vücudunu ve o vücudun cihazatını  mizan-ı  mahsusla toplayamazlar. Toplasalar da, o vücudun miktar-ı muayyenesinde  durduramazlar. Durdursalar da, daima tazelenmekte olan ve o vücuda gelip  çalışan  zerrâtı, muntazaman çalıştıramazlar. Öyleyse, bilbedahe, esbab bu eşyaya  sahip  çıkamazlar. Demek Sahib-i Hakikîleri başkadır. Evet, öyle bir Sahib-i Hakikîleri var ki, <img src="http://www.koprudergisi.com/issues/053/images/053_04.gif" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> âyetinin  sırrıyla, bütün zeminin yüzündeki zîhayatı, bir sineğin ihyâsı kadar  kolay  yapar. Bir baharı, birtek çiçek kolaylığında icad eder. Çünkü toplamaya  muhtaç  değil. Emr-i kün feyekûn'a mâlik olduğundan; ve her baharda hadsiz  mevcudat-ı  bahariyenin madde-i unsuriyesinden başka hadsiz sıfât ve ahvâl ve  eşkâllerini  hiçten icad ettiğinden; ve ilminde herşeyin plânı, modeli, fihristesi ve   programı taayyün ettiğinden; ve bütün zerrat Onun ilim ve kudreti  dairesinde  hareket ettiklerinden, kibrit çakar gibi her ¸eyi nihayet kolaylıkla  icad eder.  Ve hiçbir şey, zerre miktar hareketini şaşırmaz. Seyyârat mutî bir  ordusu olduğu  gibi, zerrat dahi muntazam bir ordusu hükmüne geçer. Madem o kudret-i  ezeliyeye  istinaden hareket ediyorlar ve o ilm-i ezelînin düsturuyla çalışıyorlar;  işte o  eserler, o kudrete göre vücuda gelir. Yoksa o küçük, ehemmiyetsiz  şahsiyetlerine  bakmakla o eserler küçülmez. O kudrete intisap kuvvetiyle bir sinek, bir   Nemrud'u gebertir. Karınca, Firavunun sarayını harap eder. Zerre gibi  küçük çam  tohumu, dağ gibi koca bir çam ağacının yükünü omuzunda taşıyor. Bu  hakikati çok  risalelerde ispat ettiğimiz gibi, nasıl ki bir nefer, askerlik  vesikasıyla  padişaha intisap noktasında, yüz bin defa kendi kuvvetinden fazla, bir  şahı esir  etmek gibi eserlere mazhar olur. Öyle de, herşey, o kudret-i ezeliyeye  intisabıyla, yüz bin defa esbab-ı tabiiyenin fevkinde mu'cizât-ı san'ata  mazhar  olabilir.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)