JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="NuruAhsen" data-source="post: 194934" data-attributes="member: 857">  SABRIN SONU SELAMET Önce elimizden geleni yapmamız gerekir. Ama bir  noktayı unutmadan: Doğru yolu izlemeli, sabrın ve şükrün gereğini yerine  getirmeliyiz. Ecdadımız ne güzel söylemiş: “Tedbirini doğru tut,Takdire bühtan etme!” Bu olağanüstü güzel sözle atalarımız her şeyden önce  elimizden geleni yapmamız gerektiğini bize öğretmek istemişler. Ama bir  noktaya dikkatimizi çekerek: Elimizden geleni yaparken doğru yolu  izlememiz gerekir. Çünkü tedbir almaya gayret ederken yanlış da  yapılabilir. Tedbiri doğru tutmak lazım. Tedbiri doğru tuttuktan sonra  yapılacak iş takdire razı olmaktır; gönül hoşluğuyla… Tedbirini doğru tutmayanlar, ortaya çıkan olumsuzlukları  Allah’ın takdirine yüklemeye çalışırlar. Kendi eksikliklerini görmezler  de yüce takdire iftira ederler. Bu da kadere bühtan etmektir. Böyle bir  hale düşmek ne fenadır. SABIR VE ŞÜKRÜN FAZİLETİTedbiri doğru tuttuktan sonra yapılacak iş takdire razı olmaktır,  demiştik. Evet, karşımıza çıkan şey, bizi sevindirecek bir güzellik  olabilir. O zaman güzelliği verene şükretmemiz gerekir. Şükür  güzellikleri artırır, insana huzur verir. Karşımıza çıkan şey, yüzümüze  hüzün gölgesi düşürebilecek bir durum da olabilir. Bu durumda da  Allah’ın takdirine gönül hoşluğuyla rıza göstermemiz, yanisabretmemiz lazım. Sabrın sonunun selamet olduğunu bilerek…Hiç şüphe yok, sabrın sonu selamettir…  Bakın Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz bu konuda ne buyuruyor:  “Müminin durumu gıpta etmeye, hayran olmaya değer. Çünkü her  hali kendisi için bir hayır sebebidir. Böylesi bir özellik sadece  müminde vardır:  Sevinecek olsa şükreder; bu onun için bir hayır olur.  Başına bir zarar gelecek olsa sabreder; bu da onun için bir  hayır olur.” (Müslim, Zühd 64; Nevevî, Riyazu’s-Salihîn, c.1, s.211)  u mübarek hadisi, Peygamber s.a.v. Efendimiz’den dinleyen ve  bize ulaştıran kişi kim biliyor musunuz? “Süheyb-i Rûmî” diye bilinen  Ebu Yahya Süheyb ibn Sinan. Onun hayatı bu hadisin canlı bir örneğidir.Başta Efendimiz s.a.v. olmak üzere Sahabe-i Kiram’ın hepsi sabır  konusunda emsalsiz birer örnektirler. Bunda şüphe yok. Hadisi bize  rivayet eden Süheyb r.a. olduğu için sabır ve şükürle dolu hayatından  bereketlenmek üzere bazı sayfalarını çevirelim.  SABIR VE ŞÜKÜR DOLU BİR HAYAT  Musul civarında Übülle isminde bir yerleşim birimi vardır.  İşte Süheyb r.a. orada doğmuştur. Şehrin yönetimini üstlenmiş bir aileye  mensup küçük bir çocuktu. Günün birinde Bizanslıların saldırısına  uğradılar. Birçok insan esir düştü. Aralarında küçük Süheyb de vardı.  Uzun süre Rumların elinde köle olarak kaldı. İşte bundan dolayı daha  sonra Süheyb-i Rûmî olarak anıldı.    Mekkeli Abdullah b. Cedan, Süheyb’i satın aldı. Bir süre  sonra da güzel halinden etkilenerek onu azat etti. Süheyb b. Sinan artık  Mekke’de Abdullah b. Cedan’ın azatlısı olarak yaşadı.  Süheyb r.a., peygamberlik gelmeden önce Rasul-i Ekrem s.a.v.  Efendimizle görüşür, konuşurdu. Ammar b. Yasir ile de yakın  arkadaşlardı. Birbirlerinden habersiz, ikisi de aynı gün karar verip,  getirdiği din hakkında Efendimiz s.a.v. ile görüşmek üzere Erkâm r.a.’ın  evinin yolunu tutmuşlardı. Kapıda karşılaşmışlar, birlikte huzura girip  müslüman olmuşlardı.  DAİMA ŞÜKÜR, DAİMA SABIR  Süheyb ve Ammar r.a., küfür karanlıklarından kurtulduklarına  kim bilir ne kadar seviniyorlar ve ne kadar şükrediyorlardı. Huzuru  bulmuşlardı. Mekke’deki inkârcıların kendilerine kızacaklarını, onları  sıkıştıracaklarını hatta onlara eziyet edeceklerini biliyorlardı. Buna  rağmen Allah’a ve O’nun Rasulü’ne şüphesiz iman ediyorlardı ve onların  sevgisi bütün eziyetlerin, bütün çilelerin üstündeydi.  Çok zaman geçmedi, Mekkeli inkârcılar Süheyb ile Ammar  r.a.’nın müslüman olduklarını öğrendiler. Süheyb de müslüman olduğunu  açıkça söylemekten çekinmedi. Müslümanlığını açıkça ilan edenlerin  yedincisi oldu. Müşrikler diğer müslümanlara yaptıkları gibi onlara da  işkence yapmaya başladılar. Süheyb ve Ammar gibi hem fakir, hem de  akrabası olmayan müslümanlara daha fazla eziyet ediyorlardı.  Müşriklerin aşağılamaları, işkenceleri yıllarca sürdü. Süheyb  r.a., diğer Sahabe-i Kiram gibi olan bitene gönül hoşluğuyla katlandı.  Zaten sabır, bir sevgi, bir iman ve bir aşk uğruna gösterilen tahammül  değil miydi? Böylece yeryüzünün en sabırlıları arasında yerini aldı.  Süheyb r.a. iyi bir demirciydi. Bu sebeple azat olduktan sonra hatırı  sayılır bir zenginliğe de ulaştı. Bunun yanında çok iyi ok atabilen bir  savaşçıydı.  BÜYÜK YOLCULUK, YÜCE TAKDİR  Yıllar yılları kovaladı ve Medine-i Münevvere’ye hicret  zamanı geldi. Bütün müslümanlar bir yolunu bulup Medine yolunu tuttular.  Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz ile Hz. Ebu Bekir r.a. da Mekke’den  ayrıldı. Mekke’den en son ayrılanlardan birisi Hz. Süheyb r.a. idi.  Nihayet o da hazırlığını yapıp Mekke’den ayrılınca Mekkeli  müşrikler yolunu kesti. Hemen ok çantasını önüne alıp, önce iyi bir okçu  olduğunu müşriklere hatırlattı. Sonra çantasındaki oklar bitinceye  kadaronlara ok atacağını ve sonra da parçalanıncaya kadar kılıcıyla mücadele  edeceğini bildirdi. Müşrikler ise Mekke’ye fakir bir kimse olarak  geldiğini, şimdi sahip olduğu mal varlığını Mekke’de kazandığını ve bunu  alıp gitmesine müsaade etmeyeceklerini söylediler. Bunun üzerine Süheyb  r.a. onlara bütün mal varlığını teslim etme karşılığında yolundan  çekilmelerini teklif etti. Müşrikler kabul etti. O da bütün mal  varlığını teslim etti, kimlerden alacağı olduğunu da onlara bildirdi.  Suheyb b. Sinan r.a., varını yoğunu teslim ederek zahmetli  bir yolculuktan sonra Medine’ye ulaştı. Rasul-i Ekrem s.a.v. Efendimiz  de henüz Kuba mahallesinde misafir olarak kalıyordu. Efendimiz s.a.v.’inyanına vardığında yorgunluk ve açlıktan mecali kalmamıştı. Getirilen  hurmaları yerken Efendimiz s.a.v. Bakara suresinin 207. ayetini okudu:  -“İnsanlar arasında öyleleri var ki, Allah rızasına ermek  için kendini feda ederler.”  Süheyb r.a.’ın başından geçenler hakkında da şunları söyledi:  -Ebu Yahya! Sen bu alışverişte kârlı çıktın. (Hakim,  Müstedrek, c.3, s. 398; Nevevi, Riyazu’s-Salihîn, c.1, s.211)  Hz. Süheyb r.a. Peygamber s.a.v. Efendimiz’in yanında bütün  savaşlara katıldı. Okçuluktaki maharetinden dolayı Efendimiz s.a.v.’in  özel korumalığını yaptı. Kendi ifadesine göre her zaman Efendimiz s.a.v.  ile düşman arasında yer aldı ve düşmanlara ok yağdırdı.  Hz. Ömer r.a. suikasta uğradığı günlerde onun isteği üzerine  üç gün süre ile mescitte imamlık yaptı ve bir anlamda bu esnada  halifeliği yürüttü.  Ömrünün her anı ilmek ilmek sabırla örülmüş olan Hz. Süheyb-i  Rûmî r.a., Hicretin 38. senesinde Medine-i Münevvere’de Hakk’ın  rahmetine kavuştu.  Yüce Mevlâ, onların sabrını yağmur gibi üzerimize yağdırsın.  Allah sabredenlerle beraberdir.  Sabredenler, Allah’ın sevdikleridir.Mehmet IŞIK </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)