JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="genc_kalem" data-source="post: 183779" data-attributes="member: 15919">Kur’an’ı bu ölçüler içerisinde anlayan sahabenin örnek imanı, Allah ve Rasulüne olan mutlak itaatleri, emir ve yasaklara olan saygıları Kur’an’ı daha kolay, daha sade bir yapıda anlamalarını sağlamıştır. Kur’an’ı aracısız olarak işiten, Hz.Peygamber’in (sav) uygulamalarını gören bu insanlar Kur’an’ı uygulamaya yönelik bir şekilde anlamışlardır. Daha sonraki nesiller ise anlama konusunda ortaya koydukları kendi ilkelerinin mahkumları olmuşlardır.Allah yaratmış olduğu tüm varlıklarla iletişim halindedir. Kurulan bu iletişim sayesinde evrende bir düzen vardır. Allah’la insan arasındaki iletişim de yine vahiyle gerçekleşmiş ve Yüce Allah seçtiği insanlarla konuşmuştur. Bu süreç Hz.Adem’le başlamış ve son peygamber Hz.Muhammed’e kadar kesintisiz devam etmiştir. Kur’an’a göre bugünde vahyi okumak, düşünmek, anlamak ve hayata katmak şeklinde Allah-insan irtibatı sürekliliğini korumaktadır.Hz.Peygamber’in (sav) sahabileri de vahyi Allah’la haberleşmek olarak algılıyorlardı. Onun vefatı üzerine çok üzülen ve gözyaşlarını günlerce tutamayan Ümmü Eymen adlı hanım, “Seni peygambere bu kadar ağlatan nedir?” diye sorduklarında o şu cevabı vermiştir: “Ben de biliyorum ki, Resulullah ölecektir. Ben, onun irtihaline değil vahyin artık bizden kesilmesine ağlıyorum.” Hz.Peygamber’in (sav) tüm sahabileri biliyorlardı ki, vahiyle birlikte yaşamak bizzat Allah’la yaşamaktır. Çünkü vahyin tecellisi olan Kur’an, Allah’ın indirilmiş kitabıdır. İnsanın nefsine, kalbine, fikrine ve ruhuna yöneltişmiş kelamıdır. Allah’ın kullarıyla vahiy şeklinde irtibat/iletişim kurmasından amaç; insanın yaratıcısıyla ve evrenle olan çok yönlü ilişkilerin yüksek şuurunu onda uyandırıp, vicdanını biçimlendirip, kendi nefsine karşı uyanık kılmaktır. Bu izahtan sonra şu tespiti yapabiliriz; Kur’an’ın ilgi merkezi insan ve insanın ıslahıdır. Bu bakımdan Kur’an’ı, felsefi bir materyal, edebiyat, bilim, kıssa ve tarih bilgisi kitabı olarak ele almamak gerekir. Kur’an Yüce Allah’ın bütün varlıklara yaratılış düzenine uygun hareket etme tarzlarını bildirmek için gelmiş bir kitaptır. Allah Teala, göndermiş olduğu bu kitapta insanı felaha ve helake götüren hayat tarzlarını anlatır. Felahın da; mutlak doğruyu bulmak/hidayet, İslami bir kişiliği elde etmek ve Kur’an’ın hayata katıldığı bir toplum modeli oluşturmak ile mümkün olduğunu vurgular. Bunlara ek olarak sosyo ekonomik adaletin egemen olduğu ve ahirette insanların tüm eylemlerinden hesaba çekileceğine dair uyarılarını da kesintisiz olarak yapar. Kur’an kendinden önceki kutsal kitaplar gibi yalnız inanç kitabı değil, hem inanç hem de hayata müdahale eden bir kitaptır. Onun bu özelliği onu diğer ilahi kitaplardan ayıran niteliklerin en önemlisidir. Diyebiliriz ki, Kur’an’da bulunan ifadelerin tamamı belli bir hayat tarzını yerleştirecek kadar evrensel ve somuttur. O, sadece ezeli olan ruhani ve ahlaki ilkeleri ortaya koymakla kalmamış, aynı zamanda Mekkelilere, Yahudilere ve münafıklara karşı bütün mücadeleleri boyunca doğuş halindeki bir toplumun oluşturulması görevinde Hz.Muhammed’e ve ilk İslam cemaatine yol göstermiştir.Mutlak doğrunun ölçüsü olan, öncekilerin ve sonrakilerin haberlerini içeren, alimlerin okumakla doymayacağı ve yaşandıkça sevap elde edilen bu kitabı okuma, öğretme ve hayata katma görevi önce Hz.Peygamber’e verilmiştir."Ey Rabbimiz! Onlara, içlerinden senin âyetlerini kendilerine okuyacak, onlara kitap ve hikmeti öğretecek, onları temizleyecek bir peygamber gönder. Çünkü üstün gelen, her şeyi yerli yerince yapan yalnız sensin." Bakara 2/129.“Andolsun ki, içlerinden, kendilerine Allah'ın âyetlerini okuyan, kendilerini temizleyen, kendilerine Kitap ve hikmeti öğreten bir Peygamber göndermekle Allah, Mü'minlere büyük bir lütufta bulunmuştur. Halbuki daha önce onlar apaçık bir sapıklık içinde idiler.” Ali İmran 3/ 164.“Ümmîler arasından, kendilerine âyetlerini okuyan, onları temizleyen, onlara kitabı ve hikmeti öğreten bir peygamber gönderen O'dur. Halbuki onlar önceden apaçık bir sapıklık içindeydiler.” Cuma 62/ 2.O vahyi okumak, Müslümanların takip edecekleri yolu duyurmak ya da amel edecekleri çerçevenin sınırlarını belirlemekle vazifelendirilmişti. Kur’an Hz.Peygamberin okumamasını şöyle tanımlamıştır:“Onu, insanlara ağır ağır okuman için okuma parçalarına ayırdık ve onu azar azar indirdik.” İsra 14/106.  Hz.Peygamberden, olayların meydana geliş biçimine göre, sükunetle, açıklayarak okuması istenmiştir. Çünkü hızlı okuyacak olursa bir şey anlaşılmaz. Peygamberin okumasına canlı okuma/kıraetün hayyetün denir. Bu okumanın hareket noktası, keşf ve sonuna dek araştırma, gayesi yaratma ve yeniliktir. Böyle bir okuma zahire takılıp kalmaz. Nassın arkasındaki hedefleri ve maksatları ortaya çıkarmaya önem verir. Günümüz insanının da Kur’an’ı okurken Hz.Muhammed (sav) gibi, onu takip eden sahabileri gibi Kur’an okuması gerekir. Çünkü Kur’an, ne modern anlamda bir hukuk kodu, ne ahlak hulasasıdır. Kur’an’ın öncelikli hedefi, insanın insanla ve insanın Allah’la olan ilişkilerini düzenleyen bir hayat biçimi ortaya koymaktır. Sahabiler Kur’an’ı her okuyuşta onu zihnine ve hayatına katma suretiyle nasıl bir algı yükselmesi yaşarayarak Allah’la aşkın bir ilişkiye girdiyse Kur’an okuyuşumuz bizde de aynı yetkiyi yaratmalıdır. Hayatın her alanında yenilikler, güzellikler yaşamak istiyorsak ve İslam’ın ciddiye alınmasını arzuluyorsak bunu yapmak zorundayız. Garaudy’nin deyimiyle, “İslam’ın her Rönesansı Kur’an’ın yeni bir okunuşuyla başlar.”Sahabe Kur’an’ı anlama ve algılama noktasında özgün bir yere sahiptir. Onlar, Kur’an tilavetine önem vermekle beraber asıl ibadetin Kur’an’ı hayat katmak olduğunu söylüyorlardır. Sahabilerin, Kur’an’ı ipek kumaşlarla örterek öpülen, raflara konan, evlerin şark köşelerinde sergilenen, levhalara nakşedilen bir kitap olarak gördüklerine dair bir haber ulaşmamıştır. Sahabilere göre Kur’an, insanın maslahatı/faydası için indirilmiş olan Allah’ın biz insanlara hitabıdır. Kur’an yaşanmak ve hayata kendisiyle anlam verilmek için gelmişti. Bunu bilen sahabe de her gelen ayeti hayata katma çabası içerisinde oluyordu. “Siz, en çok sevdiğiniz şeyleri Allah yolunda harcamadıkça iyiliğe/takvaya ulaşamazsınız.”Al-i İmran 92 ayeti inince Allah’ın kendilerine konuştuğunun farkında olan sahabe infak konusunda en sevdiklerini fakirlerle paylaşarak yarışa girmişlerdir.Sahabe Kur’an’ın felsefi ve yöntemsel tanımıyla ilgilenmekten çok, onun hayata katılmasıyla ilgilenmiştir. Bu çalışmamızın amacı Sahabenin Kur’an anlayışıyla günümüz insanının buluşturabilmektir. Sonuçta insan Kur’an’ı bir ayna olarak görebilecek ve tüm eylemlerinin muhasebesini ona göre yapabilecektir. Kur’an’ın anlam alanına girdikçe ve onun içeriğini yaşadıkça Yaratanına yaklaştığını hissedecektir.Dr. Mehmet SÜRMELİ </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)