JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Sergerdan" data-source="post: 85223" data-attributes="member: 2492">Allah razı olsun Gülşerbeti,hoş bir soru olmuş.İnş yarına cevap yazayım,helal et hakkını:016:Şefkat ve aşk konusunda aklıma gelenleri yazayım şimdilik.   *Kul deyince pek geniş bir memlekette,sayısız ve değişik efrad içinden bir ferd olduğumuz akla ve hayale gelir.Abd olmakda aidiyet,teba olma,hizmetkar olma manası hakim.Aczi,fakirliği,küçüklüğü ne kadar hatırlatan mana varsa, abd onu içinde taşır.Mesela koca güneş cismen tüm büyüklügüne ragmen, manen O’na musahhar olur,memur olur.İnsan ne kadar küçük olsa, ihtiyaç olmamakla beraber, Şems-i Ezelinin Zatı o derece parlar,azameti artar.Allah müstagnidir ancak şuunatının iktiza ettigi, bu manada bir mesruriyet vardır.İmanda bu intisabın şuurunda olmak ve o hal ile yaşamakdır.     *Kuran ın kelamının lisanı haline baktıgımızda da bu mana gözükür.Cehennemle tehdid edildiginde de cennetle müjdeliginde de insan Padişah-ı Ezelinin kelamını hisseder.Yetmiş bin perde misali bir mesafe vardır.Demekki bu mesafe saltanat-ı uluhiyet geregi maksuddur,irade edilmiştir.Kurbiyet-yakınlık O’nun için,bu’diyet-uzaklık mahluk içindir.Uzaklık,mesafe abdin şiarı olmalıdır.Buradaki uzaklık kendini kainattaki tüm cemaatlerle bereber görmesi,kendinin ve hepsinin acz ve fakrını anlayarak sundugu bir abdiyet olabilmesi içindir.Çünkü o cihetle küçülür,vazife-i ubudiyet manasına yaklaşır.     Enbiyanın kıssalarında da Cenab-ı Allah ın azameti,kulun küçüklügü hissedilir.Enbiya bizim nazarımızda büyürken,Allah ın nazarında teba olarak görünürler.Bu’diyet onların halinde de vardır,demek maksud odur.    *Namaz ibadetimizde de; kulun kıyamında,rukusunda,secdesinde ve tesbihinde bu mana hakimdir.Manen gayet uzaklık içinde bir tebaiyet ve o şekilde bir ibadet.Garazsız o hali sevme,o hali vazife-i fıtratı bilme vardır.    *Bu misaller,şefkat ve aşk üzerine düşünülebilir.Efradın,tebanın oldugu yerde bir Malikiyet,Halikiyet,Rububiyet(Rab olma,terbiye eden) vardır.Padişah-ı Ezeli nin şuunatı ve sıfatları olarak..Acıma,rızıklandırma,merhamet etme,ihtiyacını görme,hayat verme gibi ef’alinde görüldügü gibi istinga-i Zatisine,Saltanatına, büyüklerde olan pederane vaziyet gibi şefkat misal şuunat daha munasip düşer.Padişahın sevmesinden ziyade tüm icraatı daha umumi oldugu ve halk da onu öyle bildigi ve belki öyle görmek istedigi gibi,kullukta da bu’diyet daha güzeldir,münasipdir.    *Bu açıdan bakacak oldugumuzda öyleyse acz ve fakr ve onun celbetmesini umdugumuz şefkat ,aşk dan daha umumi,daha kısa,daha tesirli olur.Uluhiyet,mabudiyet,saltanat,bu'diyet arasındaki ilişki böyle bir sonuca çıkarır.    *Mesela insanların duaları nadir kabul olunurken,nebatat ve hayvanatın lisan-ı hal ve ıztırar ile yaptıkları dualar hemen ve de aynıyla kabul olunur.Rızkın temininde de mesela hayvanat nebatattan daha çok yorulur.Az bir farklılık,irade kesb olması rızkı zorlaştırmış.Tilki gibi zeki hayvanlar yorulurken zekasız balıklar semizdir diyor üstad hazretleri.Bu iki misalde oldugu gibi demek ki Zat-ı ilahiye kendisine muhtaç olunan,kendisine karşı küçüklük hissedilen olmak yakışıyor ki bu halde olanların maddi ve manevi semeresi daha çok oluyor.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)