JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 249490" data-attributes="member: 1008315">Şehitlerimiz,ümit ve eğitim    Hiçbir  olay, hiçbir hadise inanan insanı yeis yani ümitsizliğe ve çaresizliğe  götürmemeli. Önünü, hızını kesmemeli, elini ayağını soğutmamalıdır.    Bediüzzaman'ın ifadesiyle "Yeis mâni-i herkemaldir." Ümitsizlik her türlü gelişmeyi ve yükselmeyi engelliyor.  "Yeis, ümmetlerin, milletlerin 'seretan' denilen en dehşetli bir hastalığıdır"   diyerek ümitsizliği dehşetli bir kanser olarak görüyor ve "Yeis en  dehşetli bir hastalıktır ki, Alem-i İslâm'ın kalbine girmiş" diyor.  "Hem o yeistir ki, yüksek ahlâkımızı öldürmüş, umumun menfaatini bırakıp şahsi menfaate nazarımızı hasrettirmiş."  "Hem o yeistir ki, kuvve-i maneviyemizi kırmış. Hattâ bu yeis ile başkasının lâkaytlığını ve füturunu kendi tembelliğine özür zannedip 'Neme lâzım' der, 'Herkes benim gibi berbattır' diye şehamet-i imaniyeyi terk edip hizmet-i İslâmiyeyi yapmıyor."  Ümitsizliğin  en büyük zararı moral bozukluğudur. Moralini yitiren bir insan  başkasının vurdumduymazlığını, gevşekliğini kendi tembelliğine bir özür  olarak görüyor, "neme lazım" gibi kanaate varıyor.  Bu hastalığa şöyle bir çare sunuyor:  "Madem bu derece bu hastalık bize bu zulmü etmiş, bizi öldürüyor; biz de o katilimizden kısasımızı alıp öldüreceğiz. "Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyiniz" kılıcı ile o yeisin başını parçalayacağız. "Bir şey bütünüyle elde edilemezse, bütünüyle terk edilmez" hadisinin hakikatiyle belini kıracağız İnşallah..."              *     *     *  Teröre  karşı askeri tedbirler, silahlı mücadele bir tedbirdir ama asıl kalıcı  yöntem eğitime, kalkınmaya ve ortak yaşamaya ağırlık vermektir.  Bediüzzaman  Said Nursî yüz sene önce Doğu'nun problemlerini tespit ederken, nasıl  bir yolun izlenmesini de yaptığı seyahatlerinde ulema, aşiretler ve  halkla yaptığı görüşmelerde, konuşmalarda ortaya koymuştu. Bu  görüşlerini Münazarat Divan-ı Harb-i Örfî ve Hutbe-i Şamiye gibi eserlerinde yazılı hale getirmişti.  "Bizim düşmanımız cehalet, zaruret ve ihtilaftır. Bu üç düşmana karşı sanat, marifet ve ittifak silahıyla cihad edeceğiz" diyordu.  Bu  sözünde cahilliği, fakirliği, geri kalmışlığı ve ayrılığı, ayrıkçılığı  düşman olarak görürken, bu üç düşmana karşı sanayi, teknoloji, ilim ve  birlik silahıyla cihad edilmesi gerektiğini anlatıyor.  Bediüzzaman'ın gözünde "düşman, silah, cihad" gibi kavramlar içerik ve anlam kazanarak kalıcı bir çare olarak gösteriliyor.         *     *    *  Yazdığı  6 bin sayfalık Risale-i Nur isimli külliyatında sürekli bu üç mesele  üzerinde duruyor, sürekli, ilim, iman, eğitim, maddi ve manevi  kalkınmaya ağırlık veriyor.  Özellikle Sultan Abdülhamid ve Sultan Reşad  dönemlerinden başlayarak, Cumhuriyet öncesi ve sonrası bütün  idarecilerden Doğu insanının şiddetle eğitime ihtiyacı olduğunu dile  getiriyor, Doğu'nun önemli merkezlerinde Türkçe, Arapça ve Kürtçe  dillerinin kullanılarak üniversiteler açılması üzerinde ısrarla duruyor.  Bu teşebbüsleri sonuçsuz kalınca gönüller üzerinde inşa ettiği kendi "medrese, dershane, eğitim kurumlarını" tesis ederek, imanlı, eğitimli bir gençliğin yetişmesine çalışmış ve önemli ölçüde sonuçlarını da almıştır.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)