Rabbim hayirlara vesile kilar insaallah...sagol allah razi olsun...
ADAŞ OLALIM OLURMU...?( SANA GELSİN ELİFİM )
Elif…
Alnında tevhid yazgılı güzel. İncecik boyunda binbir gizem.
Seni taltife hangi titrek hecelerimiz cürret eder?
Sur’umuza üflenen ilk nefes! İster mana âlemlerinde isterse bu misafirhane-yi gurbette…
Ha “Elest”e vurulan ilk darbe, ha “İkra” ya çekilen ilk harfte.
Lümme-i Melekide bir yangın var ki: Allah!
Elif hürmetine… Kalem sırra dokundu ve manşetlerde tek bir haber: Gönüller Fâş Oldu! Dünya hem-fi’llerini buldu. Sararmış yapraklara ilmeklenen ilk eliften bugüne dek nefeslerden çizgilere aktarılmış tüm elifler adedince…
Elif aşkta mahvoldu. Aşk dile gelmişti. Kalem de yalandı artık kâğıda süzülen mürekkep de… Tek bir gerçek vardı: Elif! İhanetin masum yüzü!
Eliflere şın ve kaf ekleyenlerle lam ve he’yi hayırhah edenlere…
Bir sülüs ıstırabını paylaşanların elif hançerini kalbine sapladığı yere…
Körpe bir kalemin inleyerek can verdiği bu yere…
Bir elife dört bin dört yüz kırk dört kuvvet salınan bir şahs-ı maneviye…
Merhaba manevi bir musafaha ile gönüldeşler meclisine yeni elifler getirenlere.
