GİZLİ HAZİNE
Kadınin biri, şehirdeki çömertliğiyle bilinen bir bilge adamın yanına gitmiş:
< Bu şehirde benden fakir İnsan yok!. > demiş
< Bana biraz yardım edermisin ? >
< Bana biraz yardım edermisin ? >
Bilge adam, kadının kuçağındaki bebeğin yumulacık yanaklarından okşayıp öptükten sonra:
< Demek fakirsin !.> demiş
< Hem de çok fakir. Ama yardım dediğin karşılıklı olur, karşılıksız yardım yapmak pekde huyum değildir !.
Eğer yardım istiyorsan, çocuğunun parmağını satman gerekir..>
< Hem de çok fakir. Ama yardım dediğin karşılıklı olur, karşılıksız yardım yapmak pekde huyum değildir !.
Eğer yardım istiyorsan, çocuğunun parmağını satman gerekir..>
Kadın, önce deli olduğunu sanmış bilgenin. Daha sonra da, kötü bir şaka yaptığını...
Ama adam ciddi görünüyormuş. Kadına bir kese altın uzatıp:
Ama adam ciddi görünüyormuş. Kadına bir kese altın uzatıp:
< Ayak parmağınada razıyım !. > demiş
< Ben cerrahım, ona acı çektirmem >
< Ben cerrahım, ona acı çektirmem >
Kadını şaşkına çeviren bu teklif üzerine tam kaçmayı düşünecekken, adam:
< Sadece tırnağını söksem de olur ! > diye devam etmiş.
< Biliyorsun zamanla yenisi çıkar. >
< Biliyorsun zamanla yenisi çıkar. >
Kadın bu ruh hastasına daha fazla dayanamamış. Ve kapıyı çarpıp uzaklaşırken, adam onun arkasından:
< Nasıl bir fakir olduğunu anlayamadım !. > diye bağırmış.
< Kucağındaki hazinenin tırnak kadar bir parçasını, bir kese altına değişmiyorsun.! >
<<< SENDEKİ HAZİNENİN FARKINDA DEĞİLSİN !!! >>>
NE KADAR ZENGİN OLDUĞUMUZUN FARKINDA DEĞİLİZ