İÇİMDEN TERKEDİYORUM
binmediğim hiçbir otobüs ,beklediğim hiçbir otobüs kalmadi bu şehirde
gittikçe azaliyor hayat
neyi erken yaşadiysam hep ona geç kaliyorum
sana göçüyorum her sonbahar
yollarin çikmiyor sevgime
unuttuğun yağmurlarin adi saklimda
seni içimden terkediyorum
susmaktan yoruldum
kuşlar ve şarkilar bu şehri terkedeli beri
efkari dinliyorum gözlerinde
yaşlarimi yanağima vurmadan öldürüyorum
tam sancağimdan yaraliyorum kendimi
alnini yüreğime dayadiğin güne bakip
seni içmden terkediyorum...
ne unutacak kadar nefret ettin
ne hatirlayacak kadar sevdin
yikili bir duvar kadar pişman değilsin
biliyorum beni hep bulmamak için aradin
yanilgimdin...
yandiğimdin...
yanginimdin...
sensizliğe yenilmek sana yenilmekten zor olsada
ardimda bir sürü belkiler birakip
seni içimden terkediyorum....
şimdi içimizde öldürülecek bir ani bile bulamayan iki yarim kaldik
tamamlayamadik bizi
elinden tutmadin yanlizliğimin
içimin mavisi senin okyanusundu
al geri veriyorum
kiilitleri hep yanliş kapilara vurdum
devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
sana
bensizliği terkediyorum....
yarime uzanmayan bütün dallarim kirilsin demiştin.
aşk içine dolmuşsa nereye kaçabilirsin..
ne tuhaf dimi
içimi acitanda sendin,acimi dindirecek olanda
''ya öldür beni dedin yada git benden''
içi bulanik bir sevdanin ucunda seni kaybettim
aldirmadin aldirmalarima
bir gecede yakip yerini
şafaklara sattin ihanetini
külüme basanlar bile utanirdi yaptiğindan
işte soluk bir ömrün son nefesi
benden
içimden
terkediyorum...
binmediğim hiçbir otobüs ,beklediğim hiçbir otobüs kalmadi bu şehirde
gittikçe azaliyor hayat
neyi erken yaşadiysam hep ona geç kaliyorum
sana göçüyorum her sonbahar
yollarin çikmiyor sevgime
unuttuğun yağmurlarin adi saklimda
seni içimden terkediyorum
susmaktan yoruldum
kuşlar ve şarkilar bu şehri terkedeli beri
efkari dinliyorum gözlerinde
yaşlarimi yanağima vurmadan öldürüyorum
tam sancağimdan yaraliyorum kendimi
alnini yüreğime dayadiğin güne bakip
seni içmden terkediyorum...
ne unutacak kadar nefret ettin
ne hatirlayacak kadar sevdin
yikili bir duvar kadar pişman değilsin
biliyorum beni hep bulmamak için aradin
yanilgimdin...
yandiğimdin...
yanginimdin...
sensizliğe yenilmek sana yenilmekten zor olsada
ardimda bir sürü belkiler birakip
seni içimden terkediyorum....
şimdi içimizde öldürülecek bir ani bile bulamayan iki yarim kaldik
tamamlayamadik bizi
elinden tutmadin yanlizliğimin
içimin mavisi senin okyanusundu
al geri veriyorum
kiilitleri hep yanliş kapilara vurdum
devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim
sana
bensizliği terkediyorum....
yarime uzanmayan bütün dallarim kirilsin demiştin.
aşk içine dolmuşsa nereye kaçabilirsin..
ne tuhaf dimi
içimi acitanda sendin,acimi dindirecek olanda
''ya öldür beni dedin yada git benden''
içi bulanik bir sevdanin ucunda seni kaybettim
aldirmadin aldirmalarima
bir gecede yakip yerini
şafaklara sattin ihanetini
külüme basanlar bile utanirdi yaptiğindan
işte soluk bir ömrün son nefesi
benden
içimden
terkediyorum...