JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="topraktoprak" data-source="post: 179935" data-attributes="member: 11795">Selam, Seni “Âlemlere Rahmet”diye gönderendendir  Selam, Sendendir de…  Nasıl kuşattıysa kâinatı sevgin;  Seni bilmeden, nasıl bildiyse Seni sevmeyi yüreğim;  Nasıl çağlayana döndüyse kimsesiz ağıtlarım,  Nasıl aktıysa uçurumlarında, nasıl yeşerttiyse bozkırlarımı;  Dünya nasıl yaşanası bir yere dönüştüyse gözümde  Sen yaşadın diye…  Öyle işte…  Selam sendendir  Selamet, huzur, aşk sendendir ey Canan!  Sana selam  Sana selam…   Aşk sana, umut sana…  Belki seni görme şerefine erişemedik ama  Selamını aldık.  Rabbim, bizi anlatmış sana  Seni göremeden, dinleyemeden o arındıran sesini, kokunu duyamadan  Seni canından çok sevenlere selam göndermişsin sen de;  Bir dua gibi…  Şefaat gibi…  Çünkü öylesine dolu ki her yanımız seninle  Sevginle…  Her mevsim, gelen her sabah, örten her gece, her yanımız  Sen yanımızdasın gibi ışıl ışıl…  Yağmur öylesine Sen kokuyor ki  Taze bir Mekke sabahında, yeniden başlamak kokuyor toprak…  Ebu Kubeys’te Muhammed!  Anlatan, öğreten, vazgeçmeyen…  Taif’ten paramparça ayaklarıyla dönerken;  “Rabbim! Onlara hidayet ver.” Diye yalvaran Muhammed kokuyor her yanımız  Çok unutkan, aciz, isyankâr bile olsak,  Sen nasıl gitmiş olabilirsin ki?    Hani Medine’ye hicretinde  İki evladından başka bir şeyi olmayan Rümeysa Ana  Enes’ini getirmişti sana, geri çevirirsen incinecekti.  Evladın bildin Enes’i…  Bir gün Enes’le, bir salkım üzüm yolladın anasına  Enes, küçücük çocuk  Sokakta oynayan çocuklara daldı, yedi üzümü.  Sen onu gördün; mübarek ayağını hafifçe vurup yere  Gülerek; “ne yaptın Enes?” dedin yalnızca.  Enes ağlamaya başladı, şaşkın…  Oysa kızmamıştın, kızmazdın sen kimseye.  Dünyaya daldık, albenili yalanlara; unuttuk teslim ettiğin emanetleri  Şimdi hatırlamış ve yeniden edeb-i vesikana sığınmışken  Sen nasıl kızabilirsin ki bize?  Mekke’nin fethinde  Evlerine sığınanların, güvende olacağını söylemiştin  Evlere dokunmayın demişti ashabına;  Bilmeden hakka direnirken bir yanımız,  İbadete, huzura direnirken içimizdeki isyan,  Yağmalarken ruhumuzu asrın rengârenk tuzakları;  Meydanları dolduran biz değiliz ey Rasul!  Çocuk yanlarımız, temiz yanlarımız, imanımız evlerde ey Rasul!  Sen nasıl kıyabilirsin ki bize?    Bağışla bizi…  Bunca zaman seni kalbimizde yalnız bırakmışız  Kendini bilmez ev sahipleri gibi,  Misafirlerin en eşrefini, kalbimizde bir başına bırakmışız.  İçimizin sarayları seninmiş, tahtları, kaftanları;  Ama bilmeden, bizi esirgemişiz senden  Rabbini seviyorsa, seni; seni seviyorsa, her şeyi sevmesi gereken;  Rabbin, Rahman ve Rahim isimlerini yansıtması gereken ümmetini  Esirgemişiz senden…    Bağışla bizi ve bağışlat!  Tüm günahlarına af dileyen şu mücrim kalplerimize  Şefaat buyur Rahman’ın huzurunda.  Elini çekme elimizden; kalbini kalbimizden…  Kapın daima açıktır, yüreğin geniş  Pişmanlığımızdan umut büyüttük; bizi umutsuz bırakma,  Elini çekme elimizden  Ellerimizi ayazda bırakma… Alıntı  SELAM VE DUA İLE...</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)