JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="kasif1" data-source="post: 239015" data-attributes="member: 1008778">Unuttuklarımı hatırlıyorum kesik kesik nefes aralarında. Mademki seheri olmayan bir yolcuyum, nereye gidiyorum, bu yolculuk hangi cihete?  Bu yolun sonu nerede? Herkes gitmeyi biliyor da bir ben mi habersizim. Herkes sonunu biliyor da bir ben mi bilmiyorum.Her şey bana yabancı, ben her şeye yabancıyım. Her yanı karanlık bir kuyudayım, her yer duvar, ben geç gelen bir gecenin çıkmaz sokaklarındayım. Aslında bir çıkış vardır, görüyorum. Farkındayım, her şeyin neticesinde ''Fe inne me'al 'usri yusrâ- inne me'al 'usri yusrâ'' mevcuttur. El kaldırıp çıkmaya çalıştıkça, kurtuluş için çabaladıkça duvar daha da yükseliyor üzerimde ya da ben kuyunun zifiri karanlığına gittikçe yaklaşıyordum. Hayatın tekvîn sebebini unuttum, ben hayatımı anlamlı kılanı unuttum. Umutlarımı üzeri kapalı kuyulara bıraktım, ağaçta asılı kalan uçurtmanın sallanmayan ucuna bağladım, sokak lambası altında titreyen bir çocuğun nasır tutan avuçlarına koydum umutlarımı, kapı aralığından bakıldığında karanlığın en yoğun olduğu köşede unuttum. Bu ben değilim, ben böyle olmamalıydım. Duaya hasret yürek köşemde bir yangın var, hissediyorum. Hüznümde ve neşemde sessiz bir çığlıktır unuttuğum ümitlerim. İçiminde içinde, suya muhtaç bir çiçek bırakmışım. Boynunu bükmüş olmalı ki yaprakları dokundukça gönül kafesime, bir ürperti sarar bedenimi. Bana dargın olmalı ki kara kışlardan kalma bir kar rüzgarı eser yüreğimde, fırtınalar kopuyor içiminde içinde, yapraklarına dokunmak için ellerimi uzattığımda ''bana, böyle gelme'' dercesine bakıyor gözlerimin içine. Sağanak yağmurlar var yıkılmaz dediğim gönül dağımın zirvesinde...Unuttuğum umutlarımı hatırlıyorum şimdi. Aydınlığın bile en aydınlık olduğu gökyüzünden, beyazımsı bulutlar arasından, gece kadar karanlık olan kuyularıma nurdan bir merdiven uzanıyor. Yarım kalan cümlelerimin devamını, içimdeki boşluğun sebebini biliyorum artık. Bir ses var pişmanlıktan buğulanan yürek hanemde; ''Ma vedde'ake Rabbuke vemâ kalâ''. Bana dargın olan, boynu bükük kalan çiçeğimi her basamakta dua dua dökülen, kirpiklerimden ince ince süzülen gözyaşlarımla suluyorum. Çiçeğimin yaydığı büyük bir ışık var ve ben bu ışıkla netleşen, berraklaşan merdiveni daha net görüyorum sevdiğime koşarcasına çıkıyorum basamakları. Haykıra haykıra duâ ediyorum. Dualarımı yağmur damlalarının arasında bırakıyorum, biliyorum, Rahmet diye bir gün düşecek üzerime. Çakıl taşları gibi denize, sığ olan sulara atıyorum en hafif bir rüzgarla sahile kavuşunca tek tek topladığımı hayal ediyorum. Dünlerime misafir değil dualarım, yarınlarıma umut niteliğinde çam sakızı çoban armağanı yapıyorum. Bir kuşun kanatlarına koydum, semada kanat çırptıkça beyaz tüyler arasında omuzlarıma düşsün istiyorum. Gözleri güneş gibi ışıldayan bir çocuğun gözlerine yazdım her baktığımda satır satır okuyorum. Gönül kafesimi okşayan, içiminde içinde cennet bahçeleri binâ eden çiçeğim. Gecelerimize ışık olan yıldızlara, dua için semaya yükselen ellerimi bağlayacağım. Can-î gönülden isteyen kulun, ihlasla edilen her duânın mukâbili budur; ''Ucîbu da'veteddâ'i izâ de'âni''  Sen yeter ki iste. Bu karşılık istemeyi bilene. Allah için, onun rızası için sen de bir şeyler yap. Yaptım, olmadı deyip de ''ben pes ediyorum'' bayrağını, yıkılmaz dediğin dağlara dikme. Unutma duâ, sevgi ister, sevgi ise emek ister ve emek zamanla neticelenir. Sevgi her zaman sevilmek ister. Zaten insan yaptıklarıyla değil, yapmaya çalıştıklarıyla değerlidir. İnsan verdikleriyle değil geride kaldıklarıyla ehemmiyetlidir. Tohumu eken bilir gözyaşı döken bilir, gül kadrin diken değil çileyi çeken bilir. Bizi değerli kılan kafesin rengi veya neyden yapıldığı değil, kafesin içinde bizim var olma müsebbibimiz ve kimi zaman unuttuğuz çiçektir. Bizi biz yapan kurduğumuz cümleler ya da kurduğumuz kırık dökük dualar değil, manası soluk aralarında saklı olan kelimelerdir. Çoğu zaman bir kelime her şeye bedeldir o kelime bizim her şeyimizdir. Bir kaç harften ibarettir ama manası bir ömür sürebilir. İşte' DUA'ların böyle bir şeydir. Allah katında ehemmiyetimizi artıran içten yakarışlarımız, Allah rızası için yapmaya çalıştıklarımız, bu dava uğruna döktüğümüz bir zerrelik göz yaşına karışan alın terimiz, değil midir dualarımız?.. </blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)