JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 228625" data-attributes="member: 1008315">Çık da seyret baharın cuş-i rengârengini;    Nefh-i Sur’un dinle mevc a mevc olan âhengini!    Bir yeşil kan, bir yeşil kan yağdırıp, kudret yere:    Yemyeşil olmuş feza; gömgök kesilmiş dağ dere    En kısır toprak doğurmuş, emzirir birçok nebat    Fışkırır bir damlacık ottan, tutup sıksan hayat    Dün kemikten külçe halindeydi her çıplak fidan    Bak. Ne sağlam kan, bugün dolgun yüzünden damlayan!       Dün kudurmaktaydı ormandan cahimi bir zefir    Aşiyan tutmuş, bugün her dalda Perran bir safir!    Dün nigehbaniydi milyarlarca ziruhun sübat;    Silkinip çıkmış o mahbesten bugün bir kâinat    Dün ne matemdeydi âlem! Yer hazin gökler hazin    Sur-i fıtrattır bugün: Fıtrat bugün sahra Güzin!    İşlemiş kırlarda yer yer kudretin feyyaz eli     Öyle yapraklar ki sun’undan: Gidip bir görmeli! (Safahat, s. 206)   Bülbül, Çanakkale Şehitleri ve İstiklal  Marşı büyük şiirlerdir, ama  Mehmet Akif’in hamasi ve hamiyet yönünü  gösteren şiirlerdir. Akif  denince çok zaman onlar akla gelir, ama koca  Akif bu şiirler değildir.  Bunlar Safahat isimli o muhteşem eserin birkaç  sahifesidir. Mehmet Akif  bizim tefsir geleneğimiz içinde bir Kur’an  yorumcusu ve müfessirdir.  Birçok ayeti yaşadığı dönemin olayları ile  bağlantı kurarak biraz da  ciğeri yanmış bir mümin olarak yorumlar,  çareler düşünür, bir doktor  gibi hasta cemiyete sunar ilaçlarını.Dem çeker bülbül, benim beynimde baykuşlar öterSonra karşımdan geçer, bir bir yıkılmış lanelerAşinalık yok hayalin konsa en bildik yere Yâd ayaklar çiğniyor. Düşmüş vatan yâd ellereBaşka ses bilmem muhitimden enin eyler huruşBeklerim dinsin bu matem, beklerim olmaz hamuşAh tek bir aşiyandan bin yetimin nalesi Yükselirken dinleyen insan mıdır bülbül sesi? Kendi dirilmeyi unutmuş ruhunun yanında milletin de hissizliğini ölüm gibi anlatır. Duygusuz olmak kadar dünyada lakin derd yok;Öyle salgınmış ki melun: Kurtulan bir ferd yok!Kendi sağlam… hissi ölmüş, ruhu ölmüş milletinİşte en korkuncu hüsranın, helakin, heybetin! Sonra Akif toplumsal körlük ve ölülüğü diriltmesi için Allah’a döner sitemle karışık ondan canlanma ister. Tıpkı topraklar gibi. Ey ölüm renginde topraktan hayat i’la edenBir yığın toprak da olsak sade çiğnenmek neden?Başka tiynetler mi hep şayan olan ihsanına?Bir nesim ister kımıldanmak için canlar bugün;Bir nesim olsun İlahi… canlanır kanlar bütünNevbaharın ruhu etsin bir de bizlerden zuhur…Yoksa artık Sur-ı İsrafil’e kalmıştır nuşur” (Safahat, s. 206)</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)