JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Merih" data-source="post: 185672" data-attributes="member: 2"><img src="http://www.risale-inur.org/haberimaji/name.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Gecenin bir vakti Babüssaade’nin büyük demir tokmakları vurulur. Burası  Osmanlı’nın  idare merkezi Topkapı Sarayı’nın orta kapısıdır ve bu kapıdan içeride  padişahla  yakın adamları yaşamaktadır.Kapıağası Hasan Ağa, nöbet yerinden  kalkar, Babüssaade’nin  demir kanatlarını aralar. Kalabalık halde gelenler Arap elbiseli, Arap  sîmâlı  nûranî şahıslardır. Silah kuşanmışlar, ellerine bayrak almışlardır.  Kapının  yanında da dört nûranî kimse durmaktadır. Bunların ellerinde de birer  sancak  vardır. Kapıyı vuran şahsın elinde ise padişahın ak sancağı  bulunmaktadır. Rüyasında  Hasan Ağa’ya der ki: “Bu gördüğün Resul’ün (sas) ashabıdır. Bizi Resul  (sas)  gönderip selam etti ve buyurdu ki; ‘Kalkıp gelsin! Haremeyn hizmeti  ona verildi.  Bu gördüğün dört kimseden bu Ebu Bekr-i Sıddîk, bu Ömerü’l-Faruk, bu  Osman-ı  Zinnureyn’dir. Seninle konuşan ben ise Ali bin Ebu Talib’im. Var Selim  Han’a  selam söyle.”<img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/musa.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Birkaç saat sonra yanına geldiklerinde Hasan Ağa’yı gördüğü rüyanın  ağırlığından  şaşkın halde bulurlar. Önce hastalandığını sanırlar. Terden  sırıksıklam olmuş  elbiselerini değiştirirler. Bu durumun gördüğü rüyanın ağırlığından  olduğunu  anladıklarında bunu bir iş için oraya gelen padişahın nedimi Hasan  Can’a da  anlatmasını isterler. Zaten Yavuz Sultan Selim de sabahtan beri Hasan Can’ı gördüğü rüyayı  anlatması  için sıkıştırmaktadır. Hasan Can, padişahın yanına döner; “Sultanım”  der, “Sabahtan  beri sorduğunuz rüyayı bu Hasan değil, bir başka Hasan, Kapı Ağası  Hasan kulunuz  görmüş!” der. Rüyayı dinledikçe Yavuz’un gözleri yaşarır, yüzü kızarır. “Biz dememiş  miydik  ecdadımız memur olmadıkça bir yere sefer etmezlerdi diye. Onların her  biri evliyalıktan  nasipdar idi. Biz onlara benzemedik!” der. Bu hadiseden sonra hazırlıklar tamamlanır, Mısır seferine çıkılır. Artık  Mısır  ve Hicaz Osmanlı padişahlarının idaresindedir. Bunun ilk tescili de 20  Şubat  1517 Cuma günü gerçekleşir. Kahire’deki Melik Müeyyed Camii’nde hutbe  Yavuz  Sultan Selim adına okunur. Hatib, hutbede yeni halifenin adını  söylerken o zamana  kadar âdet olduğu üzere “Hâkimü’l-Haremeyni’ş-Şerifeyn” sıfatını  kullandığında  Yavuz seslenerek “Hadimü’l-Haremeyni’ş-Şerifeyn” demesini ister. Yani  Mekke  ve Medine’nin hakimi değil hadimi, hizmetçisi olarak görmektedir  kendini.<img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/hirkaseyyidina.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Sefer dönüşü halkın tezahüratından kaçındığı için Üsküdar’dan bindiği  bir kayıkla  gece yarısı gizlice sarayına giren Yavuz Sultan Selim, beraberinde  Peygamber  Efendimiz’e ve mukaddes mekanlara ait bir kısım emanetleri de getirir.  Topkapı  Sarayı’nda kendi yaşadığı ve Has Oda denilen taht odasına, başucuna  yerleştirir.  Kendisiyle birlikte yaşayan en yakın kırk adamını muhafazasına tayin  eder. Has  Odalılar devlet ve padişah hizmetlerinin yanı sıra Hırka-i Saadet’i  muhafaza  edecekler, gereken hürmeti gösterecekler, yirmi dört saat yanında  Kur’an-ı Kerim  okuyup nöbet tutacaklardır. Beş asırlık bu nöbet halen devam ediyor. Günümüzde Topkapı Sarayı Hırka-i Saadet Dairesi’nde bulunan emanetlerin  hepsi  Yavuz Sultan Selim’le birlikte gelmiş değil. Sahabilerin Fahr-i Âlem  Aleyhissalâtü  vesselâm Efendimiz’den hatıra olarak saklayıp rahmet-i ilahîye vesile  bildikleri  emanetler kendilerinden sonra nesilden nesile taşınmıştı. Ailelerin ve  resmi  kurumların elindeki bu emanetlerin önemli kısmı zaman içinde  padişahlar nezdinde  toplandı. Kâbe ve Peygamber Efendimiz’in (sas) kabrinin tamirinden  çıkan parçalar  ile geçmiş peygamberlere, Sahabilere ve İslâm büyüklerine ait  hatıraların da  ilavesiyle 20’inci asra gelindiğinde Topkapı Sarayı’nda maddi ve  manevi açıdan  değer biçilemeyecek bir hazine meydana gelmişti. <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/yusuf.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Emânât-ı Mübâreke, Osmanlı Sarayı’nda devamlı imtiyazlı bir mevkide  bulunduruldu.  Hepsi kıymetli kumaşlardan som sırma işlemeli bohçalara sarılıp  altından, gümüşten,  sedef kakmalı ahşaptan sandıklara konulurdu. Sandıklar padişahın  mührüyle mühürlenir,  altın/gümüş anahtarları padişah namına silahdar ağada bulunurdu.  Padişahlar  Rida-i Cenab-ı Peygamberî’nin (Hırka-i Saadet’in) muhafızı olmakla  iftihar ederler,  gece gündüz tazim ve hürmette kusur etmezlerdi. Sarayda yanıbaşlarında  bulundurdukları  gibi gittikleri seferlere de beraber götürürlerdi. Her yıl Ramazan  ayının on  beşinde gerçekleştirilen Hırka-i Saadet ziyareti Osmanlı protokolünün  en önemli  törenlerindendi. Peygamber Efendimiz’in (sas) şanlı sancağı, saraydan çıkarılıp sancak  alayı  ile harbe gönderilirdi. Padişahlar Hırka-i Saadet Dairesi’nde  yaşadıkları gibi  vefatları vukuunda cenazeleri de burada yıkanıp kefenlenirdi.<img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/yahya.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />İki Cihan Sultanı (sas), çeşitli devlet büyükleriyle birlikte Bizans  İmparatoru  Herakliyus’a da bir elçi ile İslam’a davet mektubu göndermişti.  Herakliyus,  gerçeği bildiği halde adamlarının kendisine inanmayacağından ve  saltanatı kaybedebileceğinden  korktuğu için iman etmedi. Fakat Resulullah’ın (sas) mektubunu altın  bir mahfazanın  içine yerleştirip sakladı. Peygamber Efendimiz (sas) Herakliyus’un  inanmamakla  kendisine yazık ettiğini söyleyip, mektubunu muhafaza ettikleri  müddetçe evlatlarının  saltanatının devam edeceğini bildirmişti. Tarihçiler hicretten 7 asır  sonra  bile aynı ailenin bu mektuba gösterdikleri saygı sebebiyle saltanatta  bulunduklarını  kaydeder. Ecdadımız da Allah’ın Habibi’nin (sas) izinde, gül kokusunu  taşıyan  hatıralarının gölgesinde iken rahmet-i ilahiyyenin rüzgarından  istifade edecekleri  itikadında idiler. İngilizler, emanetler konusunu Lozan’da masaya getirmek istediler.  Filizlenmekte  olan yeni Türk devleti böyle bir konuyu hiçbir şekilde tartışmaya  açmadı.Mukaddes  Emanetlerin, milletimize tevdi edilmiş bir vedia olarak muhafazasına  devam edildi.  1960’lı yıllarda bir kısmı Topkapı Sarayı Müzesi’ne bağlı olarak  ziyaretçilere  açıldı. Birçoğu ise eskiden olduğu gibi kıymetli muhafazaları içinde  kamuoyundan  gizli kaldı. mukaddes Emanetler ilk kez bir kitap ile günyüzüne  çıkıyor. Topkapı  Sarayı müdür yardımcılarından Hilmi Aydın tarafından yazılan ve Işık  Yayınları’nca  basılan “Hırka-i Saadet Dairesi ve mukaddes Emanetler” isimli kitap  mukaddes  Emanetler’i arkalarındaki Asr-ı Saadet’e kadar ulaşan hikayeleriyle  birlikte  anlatıyor. Hazırlanışında araştırmacı Ahmet Doğru’nun da önemli  katkısı olduğu  belirtilen eserde emanetlerin birçoğunun ilk kez çekilmiş fotoğraları  da yer  alıyor. <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/toplu.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Birinci Dünya Savaşı’nda Medine’nin teslimi söz konusu olunca şanlı  Medine  Müdafii Fahreddin Paşa, Mescid-i Nebevi’de bulunan bir kısım emanetler  ile,  yüzyıllar boyunca hükümdarlar tarafından buraya vakfedilen ve  Resûlullah’ın  (sas) komşuluğunu yapan kıymetli eşyaları zayi olmaması için trene  yükledi ve  İstanbul’a gönderdi. İhtiyat mülazımlarından İdris Sabih Bey’in Medine  Müdafaası  sırasında Hazreti Peygamberimiz’e (sas) hitaben yazıp, Fahreddin  Paşa’ya ithaf  ettiği şiir, o günlerde yaşanan duygular kadar Emanât-ı Mübâreke’yi  muhafaza  edenlerin gönül dünyasını yansıtması bakımından da kayda değer  özellikler taşımaktadır: Dünya ve âhiret EFENDİMİZ’sin Bir ulü’l emr idin emrine girdik;   Ezelden bey’atli hakanımızsın.   Az idik, sâyende murada erdik,   Dünya ve âhiret sultanımızsın.Unuttuk İlhan’ı, Kara Oğuz’u;   İşledik seni gözbebeğimize,   Bağışla ey şefî’ kusurumuzu   Bin küsûr senelik emeğimize.Suçumuz çoksa da sun’umuz yoktur,   Şımardık müjde-i sahabetinle.   Gönlümüz ganîdir, gözümüz toktur,   Doyarız bir lokma şefaatinle.Nedense kimseler dinlemez, eyvâh!   O kadar sâf olan dileğimizi   Bir ümmî isen de Yâ Resûlallah,   Ancak sen okursun yüreğimizi.Suları tükendi gülâbdanların,   Dinmedi gözümüz yaşı, merhamet.   Külleri soğudu buhurdanların,   Aşkınla bağrını yakmada millet.Gelmemiş Türkçe’de Lebid, Hassân’ın,   Yok bizde ne Bürde, ne Muallaka.   Yolunda baş veren Âl-i Osman’ın,   Lâl ile yazdığı tarihten başka.Ne kanlar akıttık hep senin için,   O ulu Kitâb’ın hakkıçün aziz...   Gücümüz erişsin ve erişmesin,   Uğrunda her zaman döğüşeceğiz.Yapamaz Ertuğrul evlâdı sensiz,   Can verir, cânânı veremez Türkler.   Ebedi hadim’ül haremeyniniz,   Ölsek de Ravza’nı rûhumuz bekler. HIRKA-İ SAADET DAİRESİ Hırka-i Saadet   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/hirka.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/hirka2.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   124 cm boyunda, siyah yünlü kumaştan hırkanın içi daha kaba şekilde  dokunmuş  krem renk yünlü kumaşla kaplanmıştır. Yer yer yıpranmış durumdadır.  Resulullah  (sas) tarafından Züheyr oğlu Ka’b’a verilen hırkadır.Hırka-i Saadet Dairesi, adını Peygamber Efendimiz’in (sas) şair Ka’b bin  Züheyr’e  huzur-ı saadetlerinde Müslüman olduğunda hediye ettiği hırkadan  alıyor. Arapların  meşhur şairlerinden olan Ka’b, İslamiyet aleyhindeki şiirlerinden ve  sözlerinden  dolayı Peygaberimiz’in (sas) nerede görülürse öldürülmesi emrine  muhatap oldu.  Daha önce Müslüman olan kardeşinin ikazı üzerine, hakkındaki ölüm  emrine aldırmadan  Medine’ye geldi, Mescid-i Nebevi’ye girdi. Peygamber Efendimiz’e  Müslüman olan  bir kimsenin geçmiş hatalarının bağışlanıp bağışlanmayacağını sordu.  Müspet  cevap alınca “Bu, Ka’b olsa da mı?” diye ilave etti. Allah Resûlü bu  soruya  da olumlu cevap verdi. Ka’b (ra) kimliğini açıklayıp Kaside-i Bürde  ismiyle  tarihe geçen eserini okumaya başladı. “Muhammed Aleyhisselâm kınından  çıkmış  bir kılıçtır / Cihan onun nurundan feyz alır” mısraına gelince  Efendimiz (sas)  sırtındaki hırkasını çıkardı, şairin sırtına bıraktı. Ka’b, Hazreti  Peygamber’in  (sas) gül kokusunu taşıyan bu hırkayı ömrü boyunca muhafaza etti, çok  yüksek  fiyat teklif edilmesine rağmen bir ipliğini feda etmedi. Muaviye  tarafından  varislerinden alınıp halifelere geçen hırka, Yavuz’la birlikte  İstanbul’a geldi. Hırka-i Saadet sırma işlemeli yeşil atlastan bohçalara sarılıp altın bir  çekmeceye  konulur. Bu çekmece de aynı şekilde bohçalara sarılıp büyük altın bir  sandığa  yerleştirilir. Sancak-ı Şerif <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/sancak.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Peygamber Efendimiz’in (sas) zamanında yapılan harplerde ashaptan her  birlik  ayrı bir sancak taşırdı. Bizzat Peygamber Efendimiz’e (a.s) mahsus  olan Sancak-ı  Şerif ise Ukab ismini taşır. Hazreti Aişe’ye ait siyah yünlü bir  kumaştan yapılmıştır.  Sancak-ı Şerif, Cenab-ı Peygamber’in (sas) âlem-i cemâli  teşriflerinden sonra  sıra ile dört halifenin emanetinde olarak harplerde ordunun önünde  taşındı.  Daha sonra da Emevi ve Abbasi halifelerine intikal etti. Bağdat’ın  Moğollar  tarafından işgali üzerine Mısır’a kaçan Abbasi halifesi, Sancak-ı  Şerif’i de  diğer emanetler ile birlikte Mısır’a götürdü. Mısır’ın Yavuz Sultan  Selim Han  Cennetmekân tarafından alınması üzerine Osmanlılara geçti. Ukab,  zamanla yıpranıp  adeta toz haline geldiği için Osmanlılar yeşil atlastan yenisini  diktirip üzerine  aslından parçalar eklediler. Harpler sırasında Sancak-ı Şerif, Sancak  Alayı  denilen bir törenle saraydan çıkarılır, orduyla birlikte sefere  giderdi. Bu  sırada seyyidlerden oluşan bir cemaat tarafından yanı başında gece  gündüz Fetih  Sûresi okunurdu. Mühr-i Saadet   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/muhr.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Hz. Muhammed (sas) yabancı devlet reislerine İslam’a davet mektupları  yazdırırken  taşı akikten, halkası gümüşten yüzük şeklinde bir mühür yaptırmıştı.  Bu mühür  sıra ile Hz. Ebubekir’e, Hz. Ömer’e ve Hz. Osman’a geçmiş, ancak Hz.  Osman tarafından  Eris isimli kuyuya düşürülmüş ve günlerce aranmasına rağmen  bulunamamıştır.  Tarihçiler bu mührün kaybolmasından sonra Müslümanlar arasındaki  birliğin bozulduğuna,  devam edip gelen fitnelerin o zaman ortaya çıktığına dikkat çekerler.  Hz. Osman  bunun üzerine aynı yazıyı taşıyan başka bir mühür yaptırarak  kullanmıştır.mukaddes  Emânetler arasında bulunan ve Bağdat’ta ele geçirilerek İstanbul’a  getirilen  mührün bu mühür olduğu tahmin edilmektedir. 1 cm. uzunluğunda olup,  kırmızı  akik taşından yapılmıştır. Üzerinde kûfî hatla “Muhammed Resulullah”  yazan bu  mühür hakkedilmiştir. Name-i Saadet   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/name.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   Hicret’in altıncı yılında Peygamber Efendimiz (sas) yabancı devlet  reislerine  mektuplar göndererek onları İslâm’a davet etti. Deri üzerine yazılan  bu mektuplardan  birkaçı Hırka-i Saadet Dairesi’ndedir. Mektupların alt kısmında  Resûllullah  aleyhisselâm’ın mührü bulunur. Emanetler arasında bu mektuplarla  birlikte Kur’an-ı  Kerim’den bazı kısa sûrelerin vahiy kâtipleri tarafından yazılmış ilk  nüshaları  da vardır. Nalın-ı Saadet   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/nalin.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Rasûlullah’ın (sas) arş üzre basan mübarek ayaklarına değmekle  şereflenmiş sandalet  tarzı ayakkabılardır. Taban kısımları, birkaç kat tabaklanmış deri ya  da köselenin  dikilmesiyle oluşur. Ayağı bilekten ve üstünden kuşatan kayışların  yanı sıra  biri baş parmakla yanındaki parmak, diğeri de orta parmakla onun  yanındaki parmak  arasından geçen iki tane bandın bulunması en bariz özellikleridir.  Nalın-ı Saadetlerin  resminin bile berekete sebep olacağına inanılır, evlere, işyerlerine  asılırdı.  Hırka-i Saadet Dairesi’nde Nalın-ı Saadetlerle birlikte bunların metal  ve ahşaptan  modelleri de bulunmaktadır. Sakal-ı Şerif   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/sakal.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   Cenab-ı Peygamber Aleyhisselâm traş olduğu zaman saç ve sakal telleri  ashab  tarafından toplanır, hatıra olarak saklanırdı. Veda Haccı’nda traş  olurken de  Resûlullah’ın (sas) saç telleri çevresindeki ashabı tarafından  kapışılmıştı.  Bunlardan biri de alnına düşen saçları almak için Allah Resûlü’ne  (sas) rica  eden Halid bin Velid’di. Halid bin Velid, bu saç tellerini ölünceye  kadar sarığının  arasında taşıdı. Yemame Savaşı devam ederken başından sarığı düştü.  Hazreti  Halid, yere düşen sarığını almak için canını düşünmeden düşmanlar  arasına daldı.  Etrafındakiler bu hali garipseyerek ikaz ettiklerinde “Ben bunu  başlığımın kıymetinden  dolayı yapmıyorum. Fakat onun içinde Peygamber Aleyhisselâm’ın saçı  bulunduğu  için müşriklerin eline düşmesini istemiyorum. Ben onu hangi tarafa  yönelttimse  orası fetholundu.” dedi.Bugün birçok tarihi camide, hatta aileler, şahıslar elinde Sakal-ı Şerif  bulunmaktadır.  Hırka-i Saadet Dairesi’nde de ellinin üzerinde Sakal-ı Şerif vardı.  Cam mahfazalardaki  Sakal-ı Şerifler kırk kat bohçaya sarılarak saklanır. Mübarek gün ve  gecelerde  salâvat-ı şerifeler okunarak ziyarete açılır, gönüllerdeki Peygamber  (sas) sevgisi  tazelenir, dünya gözüyle görmeden kendisine iman edenler bir nebze  olsun hasret  giderirler. Hz. İbrahim’in (as) tenceresi <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/tencere.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Hazreti İbrahim’e nispet edilen tencere, silindir bir kutu içerisinde  olup kutunun  üzerindeki etikette “Padişahımız Sultan Mehmet Hazretleri huzur-ı  hümayunlarında  Hasodabaşı Mustafa Ağa Kethüda’ya teslim eylediği İbrahim’in mermer  kazganlarının  mahfazasıdır. Sene 1058” yazılıdır. Tencere, genellikle Suriye  Bölgesi’nde bulunan  silisli (kumlu) granitten oyularak imal edilmiştir.Nakş-ı Kadem-i Peygamberi   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/ayakizi.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   İlk dönem İslâm kaynaklarında bu konuda yazılı bir bilgi olmamasına  rağmen Allah  Rasûlü’nün (sas) bir mucize olarak bazı defalar sert zemine bastığında  ayak  izinin çıktığına inanılmakta, birçok yerde bulunan Kadem-i Şerif  izleri buna  delil gösterilmektedir. Topkapı Sarayı mukaddes Emânetler Dairesi’nde  taşlar  üzerine çıkmış altı adet Kadem-i Şerif nakşı muhafaza edilmektedir.  Bunların  yanı sıra gümüş, tahta ve mukavva üzerine çizili birçok Kadem-i Şerif  resmi  de mevcuttur. Sultan I. Ahmed, Hazreti Peygamber’in (sas) ayak izi  şeklinde  altından bir sorguç yaptırmış, bunu mübarek günlerde ve törenlerde  başında taşımıştır.  Kadeh-i Şerif <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/kadeh.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /><img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/kadeh2.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Hazreti Peygamber (sas) bir gün Medine’de bir yerden dönerken Benî  Sâide Sofası  denilen mevkide ashabı ile istirahat etmek için oturmuştu. Bu sırada  Sehl ibn  Sa’d’a dönerek “Ya Sehl, bizleri bir sulasan” buyurdular.  Resulullah’ın (sas)  vefatında 15 yaşlarında bir delikanlı olan, Hicri 91 yılında 96  yaşında vefat  ettiğinde “Medine’de en son vefat eden sahabi” unvanını alan Sehl, o  gün su  ikram ettiği ağaçtan mamul kadehi hatıra olarak saklamıştı. Yıllar  sonra, bir  topluluğun içinde bu kadehi göstererek su ikram ettiğinde kadeh, oradabulunan Ömer bin Abdülaziz tarafından istendi. Sehl de kadehi ona hediye  etti.  Kadeh-i Şerif’in dışı muhafaza gayesiyle gümüşle kaplanmıştır. Gasl-i Nebevî Suyu ve Kabir Toprağı  <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/gasl.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/kabir.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   Peygamber’imizin (sas) gasil suyunun muhafaza edildiği yeşil şişe  zamanın tahribatına  dayanamamış, günümüze ancak kırık parçası ulaşmıştır. Kamîs-i Seyyidü’ş-Şühedâ   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/huseyncubbe.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />  Hazreti Hüseyin’e ait olduğu belirtilen cübbe, 130 cm boyundadır.  Pikeye benzer  kumaştandır. Kısa kolludur. Yalnız ön ve etekleri beyaz astarlıdır.  Önden ilikli  ve yuvarlak düğmelidir. Kâbe’nin anahtarı   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/anahtar.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   Mekke’nin fethinden sonra Kâbe’nin anahtarı, Resulullah (sas)  tarafından “Şüphe  yok ki Allah emânetleri ehline vermenizi ve insanlar arasında  hükmettiğiniz  zaman adaletle hükmetmenizi emreder.” âyetinin nüzûlü üzerine ailece  eskiden  beri bu hizmeti görmekte olan Osman bin Talha’ya verildi. Halen aynı  ailede  bulunan anahtarlar yenilendikçe eskileri İstanbul’a gelir, Miftah  Alayı denilen  bir alayla karşılanırdı. İlk defa Mekke Şerifi Ebü’l-Berekât, Mısır’ın  fethinden  sonra Harem-i Şerif’in anahtar ve kilidini oğlu vasıtasıyla Yavuz  Sultan Selim’e  göndermişti.Dördüncü Murad tarafından Bağdat seferine götürülen Kâbe anahtarının  yanındaki  mektupta ise ilginç bilgiler bulunmaktadır. Mektup, zamanın Mekke  Emiri Zeyd  bin Muhsin tarafından Dördüncü Murad’a hitaben yazılmıştır. Peygamber  Efendimiz  (sas), rüyasında Emir’e Kâbe’nin mevcut anahtarını Harem-i Şerif’in  imamıyla  padişaha göndermesini, padişahın bu anahtarı Acem seferinde yanında  taşımasını  emredip fetih ve zaferi müjdelemektedir. Ayrıca padişahın diğer  seferlerde hatta  her oturup kalktığı yerde anahtarı yanından ayırmamasını istemekte,  kendisinin  ve kendisine tabi olanların bu surette musibetlerden emin olacağını  söylemektedir.  Padişah kendisi harbe gitmediği zamanlarda da güvendiği bir adamıyla  anahtarı  ordunun önünde taşıtmalıdır. Allah’ın inayetiyle karşılarındaki  düşmanları güç  yetiremeyip mağlup olacaklardır. Hücre-i Saadet’e takdim edilen buğday   <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/bugday.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   Medine’nin eski âdetlerinden biri de borcu olanların Hazreti  Muhammed’in (sas)  kabrinin bulunduğu Hücre-i Saadet’e buğday takdim ederek O’nun (sas)  ruhaniyetinden  yardım istemeleri idi. Borçlular, her yıl zilkade ayının 17. gecesi,  borçları  miktarınca buğdayı beyaz bir kese içerisine koyarak Ravza-i  Mutahhara’ya getirir,  Hücre-i Saadet’e takdim edilmesi için görevlilere verirdi. Biriken  buğdayları  Harem-i Şerif ağaları alıp ekmek yapar ve bazı kimselere hediye  ederlerdi. O  gün şehirde bayram havası eserdi. MÜBAREK KILIÇLAR  Peygamber Efendimiz’den ve ashabdan yadigâr olan Süyûf-ı Mübareke,  mukaddes  Emânetler içinde önemli bir grubu teşkil eder. Tabanları çelik olan  kılıçların  üzerlerine daha sonraki dönemlerde kıymetli madenler ve taşlarla  işlemeler yapılmış,  her bir yanı zamanla birer sanat şaheseri haline getirilmiştir.  Osmanlı padişahları  tahta geçtikten sonra Eyüp Sultan Türbesi’nde merasimle bu kılıçlardan  birini  kuşanırlardı. Kılıç alayı, Batılı yazarlarca kralların taç giyme  törenlerine  benzetilmiştir. Hazreti Davud’un (as) kılıcı  <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/kilicdavut.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" /> <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/kilicdavutkabe.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />   ../../../mukaddes Emanetler Dairesi’nde Hazreti Yusuf’un (as) sarığı,  Hazreti Musa’nın  (as) asası, Hazreti İbrahim’in (as) tenceresi gibi geçmiş peygamberle  ait hatıralar  da bulunmaktadır. Bunlardan biri de Davud Aleyhisselâm’ın kılıcıdır.  Son derece  kaliteli bir çelikten yapılan kılıcın üzerinde Davud Aleyhisselâm’ın  Calut’un  kafasını kesmesi ve Yusuf Aleyhisselâm’ın taht üzerine oturması  resmedilmiştir.  Yanında bulunan ve Yavuz Sultan Selim’in Mısır’a girmesinden önce  hazırlanan  kitabede ise kılıcın hikayesi anlatılmakta, şifreli olarak bu kılıcın  Mısır’ı  fethedecek Yavuz’a ulaşacağı, saltanatları müddetince onların elinde  kalacağı,  daha sonra bir karmaşalığın zuhur edeceği ve nihayet kılıcın Hazreti  İsa’ya  (as) ve Mehdi Aleyhisselâm’a ulaşacağı anlatılmaktadır.Hazreti Fatıma’nın (ra) Sandığı  <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/sandik.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Üzeri Arap üslûbunda ve kafes tarzı oymalarla süslü küçük boydaki ahşap  sandığın  “Hazreti Fatıma Radıyallâhü Teâlâ Anhâ’nın el sandığı” olduğu  kayıtlıdır. Ufak  tefek malzemeler koymaya mahsus olmalıdır. Muaz bin Cebel’in (ra) kılıcı  <img src="http://www.risale-inur.org/mukaddes/muazkilic.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />97 cm uzunluğundadır. Kabza namlu kuyruğunun iki tarafından  perçinlenmiş, siyah  boynuzdan iki levha halindedir. Dilimli bir tepeliği vardır. Balçağı  çeliktendir.  Taban yassılaştırılmış oval kesitlidir. Kını ağaç üzerine siyah deri  kaplıdır.Emanetlerin listesiBir kısım emanetler şunlar:Hırkai Saadet, Sancak-ı Şerif, Nalın-ı Saadet, Kadeh-i Şerif, Kadem-i  Şerifler,  Sakal-ı Şerifler, kılıçları, yay, Uhud’da kırılan diş, teyemmüm edilen  toprak,  Mühr-i Şerif vs. gibi Hazreti Peygamber’e (s.a.v) ait eşyalar. Hz.  İbrahim’in  (as) tenceresi, Hz. Yusuf’un (as) sarığı, Hz. Musa’nın (as) âsâsı, Hz.  Davut’un  kılıcı, Hz. Ebubekir’e ait sakal teli, Hz. Osman’ın okuduğu esnada  şehit edildiğine  inanılan Kur’an-ı Kerim, sahabe kılıçları, Hz. Fatıma’nın gömleği,  duvağı, hırkası,  Hz. Hüseyin’in cübbesi, hırka parçası, sarığı, İmam-ı Azam’ın cübbesi,  Veysel  Karani’nin külâhı, Abdülkadir Geylâni Hazretlerinin, İmam-ı Şarani’nin  tâcları,  Hz. Mevlânâ’nın kâseleri. Kâbe-i Muazzama’nın altın olukları, Hacerü’l  Esved’in  altın ve gümüş mahfazaları, Tevbe Kapısı kanadı, Kâbe kilidi ve  anahtarları,  Kâbe örtüleri, Kâbe’de ve Mescid-i Nebevi’de kullanılmış askı ve  kandil, buhurdan,  gülabdan gibi objeler, buraların tamirlerinden getirilmiş tahta, taş,  cam, çini  vb. parçaları, Hz. Peygamber’in kabrine ait örtüler, kabir toprakları,  Kabri  Saadet’in temizliğinden getirilmiş Cevher-i Saadet denilen tozlar, vs.  gibi  Kâbe-i Muazzama ve Mescid-i Nebevî’ye ait hatıralarla yukarıda  bahsedilen Emânetlerin  Kâbe’den veya Mısır’dan naklinde ve zaman içinde muhafazasında  kullanılmış olan  sandık, çekmece, yazılı ve yazısız örtüler, bohçalar, kılıç kılıfları,  Kur’an  mahfazaları ile Has Oda’nın hizmetinde kullanılan süpürgeler,  faraşlar, mumlar,  öd ağaçları, ünlü hattatlara ait ya da padişah ketebeli levhalar,  hilye-i saadetler,  seccadeler, tesbihler, bakır ve gümüş taslar, kandiller, tarikat  başlıkları,  zemzem sürahileri, destimaller ve destimal kalıpları...Not:Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi’nde bulunan Peygamber Efendimiz  (sas)’e ait “Sakal-ı Şerif, Saç-ı Şerif”in de yer aldığı Kutsal  Emanetler bölümü Ramazan münasebetiyle bugün ( 29-09-2006 )ziyarete  açılacak.İstanbul Vakıflar Bölge Müdür Vekili Adnan Ertem yaptığı yazılı  açıklamada, müdürlüğe bağlı İstanbul Bayezit Meydanı’ndaki 2. Bayezit  Medresesi’nde yer alan dünyanın ve Türkiye’nin tek “Hat Müzesi” olan  Türk Vakıf Hat Sanatları Müzesi’ndeki Kutsal Emanetler bölümünün  ziyarete açılacağını bildirdi. Ertem, açılacak bölümde, Hz. Muhammed’e  ait “Sakal-ı Şerif, Saç-ı Şerif, kabir toprakları, Zıbın-ı Saadet ve  Kuşak-ı Saadet”in yanı sıra, “Kâbe kapısı örtüsü, Kabe iç örtüsü,  Makam-ı İbrahim örtüsü, Mekke, Medine, Mina, Müzdelife” konulu  minyatürler ve yağlı boya resim, Sultan 3. Ahmet ve Sultan 2. Mahmut ile  Sami Efendi’nin ve İbrahim Nesefe’nin hat yazıları ile Laleli Camii’nin  şamdanlarının da yer aldığını kaydetti. Kutsal Emanetler Bölümü’nün  ziyaretin 1955 yılı Ramazan ayında başlandığını ifade eden Ertem, yerli  ziyaretçilerin pazartesi günleri dışında 09.30-16.30 saatleri arasında  bu bölümü ücretsiz gezebileceklerini bildirdi.İstanbul, ZamanHırka-i Saadet Dairesi ve mukaddes EmanetlerHilmi AydınKaynak Kitaplığı</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)