JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Ali Said" data-source="post: 134263" data-attributes="member: 8283">Siyah NapolyonNapolyon Mısır’a askeri bir hamle  eşliğinde geldi ve Mısır seferi genel olarak ‘hamle’ yani kampanya şeklinde  algılandı ve anıldı. Onun da amacı İslam dünyasına ulaşmak ve onun üzerinden  cihangir olmaktı. Fakat Mısır çıkarmasıyla birlikte bu hamlesi geri tepti,  yarıda kaldı ve akamete uğramıştır. Barack Hüseyin Obama da Mısır’a bir hamle ve  kampanya eşliğinde geldi. Amacı, Kahire Üniversitesi kürsüsünden konuşarak  Müslümanların gönüllerini ve zihinlerini fethetmekti. Müslümanların hem güçlü  hem de zayıf tarafını iyi keşfetmiş. Bu, hissi tarafları. Ancak bu canipten ve  yönden onlara nüfuz edilebilir. Yoksa zihni olarak ortada onca veri varken  Müslümanları kazanmak mümkün bile olamaz. Esasında hissi tarafı ağır basmayan  bir topluluk olsa adamı Kahire’ye bile uğratmazlar. Napolyon’un Şarkı kazanma  hamlesi özünde askeri ise Obama’nın hamlesi ise propaganda merkezli ve yüklüdür.  Bu hamleyi veya kampanyayı yeni bir sayfa açmak olarak adlandırmıştır. Lakin  gerçekten de yeni bir sayfa açılacak mıdır? Kanaatimce en iyi ihtimalle yeni bir  sayfa açılmayacak, sadece Obama dönemine münhasıran ve onunla sınırlı olarak  kısa bir mola dönemi yaşanacaktır. Zira ne İslam alemi Türkiye ve Mısır’dan  ibarettir ne de ABD, Obama’nın -gerçek olduğunu varsaysak bile- iyi niyetinden  ibarettir. Güç merkezleri önce Obama’nın uslübünü ve yaklaşımını deneyecekler ve  ilerleme sağlanamadığını düşünürlerse eski yöntem ve taktiklerine geri  döneceklerdir. İlginçtir, baba Bush, Saddam’ı Kuveyt’ten sürdükten sonra İslam  alemine açılma babından İsrail’e mesafeli durmuş ve yeni yerleşim merkezlerinin  dondurulmasını istemiş ve en azından bunun Amerikan halkının vergileri üzerinden  yapılmasını engellemiştir. 1989-1993 yılı arasında iktidar süren Bush ikinci  defa kaybedişini Yahudi lobilerini razı edememesine bağlıyor ve şöyle diyor:  “Keşke Yahudi yerleşim merkezlerine müsaade etseydim...”¥Nitekim  kendisinden de şaki ve çalı oğlu (Gargad ağacının siyasetçi versiyonu ve tipi)  küçük Bush, Batı Şeria’yı yutması konusunda İsrail’e açık çek ve sınırsız destek  vermiştir. Bunun sonucu iki defa iktidar olmuştur. Bunu yaparken de  Filistinlilere göz kırpmış ve 2005’te (sonra da 2008) bir Filistin devleti vaat  etmiştir. Filistin devleti vaat ettiği sırada kendisi Arap Balfour’u olarak  alkışlanmıştır. Halbuki adam yine İsrail Balfour’u çıktı, biz de işletilmekle  kaldık. Buna mukabil, Yahudi tarafı Batı Şeria’da yeni yerleşim merkezlerinin  kurulmasına müsaade ederek Bush’un Balfour’dan daha fazla İsrail’e hizmet  sunduğunu söylemişlerdir. İsrail hem tam barış hem de toprağın tamamını istiyor.  The Guardian gazetesi Obama’dan küçük Bush’un Şaron’a vermiş olduğu yerleşim  taahhütlerinden dönmesini istemiş ve ancak bu suretle barışın önünün  açılabileceğini hatırlatıyor. Lakin anlaşılan aklını Yahudilerden yana koyan  Obama, gönlünü de Müslümanlara açıyor! Yani realite idealleri boğuyor. Bu bize  Yezid’in yanında Hazreti Hüseyin’e karşı çarpışan Iraklıların durumunu  hatırlatıyor: “Gönlümüz Hüseyin’den, kılıçlarımız ise Yezid’den yana...”  Hüseyin’in verecek bir şeyi yok. Ya da Müslümanlar Obama’ya şahsi olarak  Yahudilerin verdiğini veremezler. Ama ABD’de ikinci defa seçimleri kazanmak  biraz da Yahudileri memnun etmeye bağlı. Obama acaba sadece ideallerinden dolayı  mı siyaset yapmaktadır? Mesela idealleri uğruna ikinci defa seçilmemeyi göze  alabilmekte midir? Bütün bunlardan dolayı Obama’nın Kahire’deki konuşması bir  tür manevra deneyimini aşamayacaktır.¥Obama Kahire’de Kudüs’ün İsrail’in  birleşik ebedi başkenti olduğu sözlerini anmadı. Zira ‘lükülli makamın makal/her  meclise has söz vardır’ kuralını uyguladı. Lakin şunları söylemekten de  kaçınmadı: “Bazı Müslümanların gönlünde İsrail devleti ebedi olarak  yaşayacaktır...” Burada kendi ifadesini ve tespitini Müslümanların gönlü  üzerinden söyledi. Hem meramını anlattı hem riske girmedi. Muhammed Ali Clay’la  sadece bir yönüyle benzerliği var. Muhammed Ali Clay ringlerde çekirge gibi  zıplar arı gibi sokardı. Rakibini dans ederek sarhoş ederdi. Şimdi de Obama  kürsüleri ring haline getirmiş ve adeta dans ediyor. Bazıları da bu dansın  ritmine kendini kaptırmış ve kendilerini kaybediyor ve Obama’ya ram ve tav  oluyor. Adam konuşmasında Araplardan ve Filistinlilerden bir iki defa  bahsederken 4 veya 5 defa Kur’an-ı Kerim’den referans veriyor. 14 defa  İsrail’den bahsederken bir defa Tevrat’tan ve İncil’den bahsediyor. Konuşmasına  selamla başlıyor ve salavatla devam ediyor. Terörden bahsetmiyor ama yerine  şiddet ve aşırılığı ikame ediyor. Yine Avrupa’ya nazaran başörtüsünün  ülkelerinde serbest olduğunu hatırlatıyor. ‘İslam’la savaş halinde olan bir  millet değiliz ve uyum içinde olan yanlarımız daha ağır basıyor’ diyor. Halbuki,  İslam dünyasından başka ihtilaflı oldukları ve işgal halinde bulundukları başka  bir bölge yok. Evet, siyah Napolyon birçok kişiyi mest etti. Gazi Kuseybi’den  Selman Avde ve Aiz Karni ve Müslüman Kardeşler ve Hamas’ın bazı şahsiyetlerine  kadar. Dileriz, Obama’ya açılan avans yerindedir. Halep oradaysa arşın burada;  bekleyip göreceğiz...Mustafa Özcan -  Vakit</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)