JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="ebrar172" data-source="post: 146425" data-attributes="member: 157">sizin dünyanızdan bana ait bir şey yok!" dedi adam ve ekledi: "dünyanıza uzak durmakla en büyük iyiliği yapıyorum size..siz bana bulaşmamakla kendinize bundan daha büyük bir iyilik yapabilirsiniz!.." bir teknokrat suratı hep mekaniktir lelila   ruhsuz ve teknik odunun bile ruhu varken onun, ruhsatsız tek gülümsemesi olmaz yüzünde..  (çaresiz hissedişlerin, sahipsiz kalmışlığın çaresizliğinde daralttım “…kuvvete illâ billah!” çemberimi!.Oysa yüreği evren eylemeye ta baştan nasıl da ahitliydim!)   Artık, bir serseri için bile tekin değildi sokaklar Onlar için bile tehlikeliydi bir şehrin hareketli caddelerinin, hakikatle münasebeti hep sterildir gizli zulümler dolaşır meydanlarında kendine zayıf karakterleri seçer..   bir yanıma kan değerdi, bir yanım hicran /susar/dı kalbim sustuğu yerde bir yanım can içre, bir kıyı arar bir yanım geri döner her seferde  her İsmail ağlaması gecemi bölerken her gece sen gelirdin çölümde tek sesti; sesin sesin ki sekine her duâ vakti kulaklarımı çınlatır adın sesin; ‘anne!’  şimdi ‘güneşin gölgesi düştü üstüme’ desem sana ya da; ‘hayat üstüme geldi, dev dalgalarla ve “ve yıkıldı üstüme dünya!’ desem bir şey değişmeyecek dinmeyecek sızım değişmeyecek alınyazım..  ne demeliyim ki tam da şurda sana dilimde dört hece bir kelime: "gelemedim!."  bak! Kitap gibi cümleler kuramuyorum bu gece ve unutup yıkayarak çıkıyorum kendimi, sabahıma lekeli hayatımahepsi bu!   demek yaralarımı çok sevdi ki kurtlarım bir teki bile yarı yolda terk etmedi kutlarım! şöyle yaşamak; ölümden bir önceki indiğim yasak duraktı Hangi ceylan hangi sırtlanın yemi Hangi kuzu, hangi kurdun dişinde can vermekte bilmeden   /gidince dünyanızdan biz, yersiniz birbirinizi ve bir daha size, toprağı ve tohumu, yağmuru ve rüzgârı hatırlatan kalmaz!/ dedi adam o zaman ; Yaşmağına utancını sarar her gelin ayak bastığınız toprak kirlenir bereket mayalamaz gönülsüzdür yağmurlar ne yıldızları gören olur gayrı ne bir duru göz aya bakan “neydi yalnızlık?” diye sorup bir saf gökyüzü üzerine hayal kuran   kimse sormaz doğumu, ölümü, ötesini gömünce Kabil kardeşini simsiyah duvar örüp gider sonsuzu tuvaline resmeden ressam hiç dönmemecesine.. göçe kalkar her ilham   topraktım, toprağa düştüm bu kadar arınabildi çamurum yaşasam oysa bir yansam pişecek ve uzak bir köşesinde memleketimin unutulmuş kerpiç bir köy evinin damında bir kızıl kiremide dönüşecektim!  Onca kitabın arasında okuyamadılar ya içimi isteseler izin verirdim ama henüz ezber bozma zamanım değildi birebir ölümüme sakladığım..  Fırtınaların sert estiği o eylül günlerinden birinde üşütmese ciğerlerimi ve yemeseydim aklımı ve verseydim asıl hürriyetimi az kalsın akıllı(!) bir adam olup düzenlerinin midesine bigüzel konuşlanacaktım!  Kurdu olduğum kitaplar arasında kalın ve battal boy kapkara suratlı bir nutuk yoktu ve insan prematüresi, Tagore hayranı sidikli bir şair(!)in kafasına dank eden ince anayasa kitapçığı..   mesela “arzda gezinen tufeyl bir böcek” unvanı verselerdi bana büyük-küçük demeden harf yeseydim biraz, ordan burdan beyin çöplüğümde boş bıraktığım o en müstesna yeri kuru malumatıyla doldurup, düzenin erken bir horoz gibi, şöyle vakitsiz ötmesem ve sorduklarında ülkem ve dünya gündemini “medeni dünyanın muhteşem atık dönüşüm projesi”ne katkıda bulunduğumu söylemesem kesilmezdi başım! hem böylece, bir böceği izbe kuytuların karanlık ağlarından kurtarıp aydınlığa çıkarmanın haklı gururunu yaşatırdım, zevkle   yerleşik düzene alışık değildim dünya dillerinde adım; göçebe Atalarım da göç topraklarından geldiydi ya! Bağdat Kütüphanesini önce yapıp ve sonra yakan  yağmacı Moğolun soyuyla aynıydı soyum üstelik!  Sonra alıştım şehirlere ve içimde bir ihtilal başlattım, gözlerim açıldığında Artık yüksek imtiyazlı, sıkı korunaklı meskun mahal adacıklarında yangınlar çıkaran kundakçıydım!  Oysa daha yakılmadan Endülüs ve eşsiz Elhamra eşsiz kütüphanelerinin duvarlarından dökülen kitap aralarından çıkıp çekmişti, şu; “tanrı kırbacı, tanrı belası Attila” çoktan, kılıcını!  tarihte on üç kez tekrarladıkları seferlerinde  lekelemeseydi, doğulu hafızamı Haçlılar kesmeseydi soylu soğuk İngiliz Hintli ve usta ellerimi bileklerimden kanlanmasaydı ilkel tezgâhlarda dokuduğum etekleri beyaz aziyelerim    saçılan kelimelerden taç yerine dikenli gerdanlıklar örüp asardım, şu ölüm tanklarının metal boyunlarına ve ellerinde sapanlarıyla birlikte ölürdüm Gazze çocuklarının! Nezir...( Siyahbuz )</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)