JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="zumera" data-source="post: 184409" data-attributes="member: 1001646">Bana mail olarak gelmiş çok değerli bir yazıyı sizlerle paylaşmak istedim... Canda cânânı bulana, O Peygamber, inananlara kendi canlarından daha yakındır… [Ahzâb, 6] Ey sevgililer sevgilisi, Ey gül yüzlü nebi, gördüğümüz rüyalar adedince selam olsun sanarüyalarda seni beklediğimiz dakikalar adedince selam olsun sana.. Merhaba ey mevlid-i peygamberiGel beri ey rûh-perver gel beriMeclis-i mevliddedir zevk u neşatDil o mecliste olur gamdan beri Malumaliniz Resulu Kibriya Efendimiz’in madde alemine teşrifi 12 Rebiülevvel 571 sabahına yakın zamanlardaydı ki biz dahi bu kutlu doğum anına yaklaşıp mektubumuzu Nur-u feyz-i Muhammedi’den hissemend eylemek gayesiyle biraz geciktirdik ya kusurlar affola erenler… Yazaldan kalbime hüsnün kitabın Hazret-i MevlaBeni mest eyledi fikr ü hayalin ya ResulallahO’na olan muhabbetimizin ikrârı babından, bir asır evvelinden duyulan Hafız Mecit Efendi’nin semâvi nağmeleri ile başlayalım nâmeye [233.mestmp3] Ente şemsün ente bedrun / Ente nûrun fevka nûrSen güneşsin sen aysın / Sen nûr üstüne nûrsunEnte iksîrun ve ğâlî / Ente miftâhussudurSen iksirsin ve pek değerlisin / Sen kalplerin anahtarısın(Ente vallah Yâ Muhammed – aleyhi ekmelittehaya)(Allah'a yemin olsun ki; Sen Muhammed'sin) Yol büyüklerimizce “Kimseye Resulu Kibriya Hazretlerini sevdiğinin” sorulmaması ikaz edilmiştir. Çün bir insanın Allah'ı veya Rasulü'nü sevdiğini söylemesi büyük bir iddiadır. Evet dese yalancı, hayır dese kafir olabilir. Çünkü her iddianın bir bedeli bir delili vardır. Sahabe nesli bu bedeli yüz akıyla ödeyen bir nesildir. Peygamber-i Zişanımıza “Canımız sana feda olsun Ya Resûlallah” “Anam babam sana feda olsun ya Resûlallah” “‘Dahîlek ya Resûlallah” gibi ifadeleri bu mevzudaki hassasiyetlerine en güzel örnek olsa gerekir. Ne kadar seveceğimizi dahi o güzel insanlardan öğrenmedik mi? Bir gün Hz. Ömer (ra): “Yâ Resûlallah! Sen'i canım dışındaki her şeyden çok seviyorum!..” der. Efendimiz (sav) Hz. Ömer (ra)’in elini tutar ve: “Beni canından çok sevmedikçe olmaz, Yâ Ömer!” buyurur. O da hemen: ‘Canımdan da çok seviyorum Yâ Resûlallah!’ der. Bunun üzerine Efendimiz (sav): “Şimdi imanın tamam oldu.” buyurur. “Sizden biriniz, beni anasından babasından, evlatlarından ve bütün insanlardan daha fazla sevmedikçe, tam anlamıyla iman etmiş olmaz.” [Buharî, iman 8] Nasıl sevilmez ki! Hz. Peygamber (sav)’in ahlâkından bahsetmesi istendiğinde Hz. Aişe (r.a) mümkün olan en ideal cevabı şöyle vermişti: “Onun ahlâkı Kur’ân’dan ibaret idi.” Maksadı şu idi: “Kur’ân hangi âdabı öğretiyorsa onları uygulardı.” Şüphesiz ki sen pek büyük bir ahlâk üzeresin! [Kalem, 4]buyruğunu yeni bir şevkle okuyup bu ayet-i kerimeden nasıl hissedar olabileceğimizi, bir kez daha tefekkür etmek isteriz. Elmalılı merhûm der ki: Kur'ân'da övülen yüce hasletlerin hepsi Efendimiz'de vardı. Ve orada yerilen eksikliklerin hepsinden de korunmuştu. Fikredelim bir kere; hünerli bir sanatkar elbette ki eserini seyretmekten hoşlanır. Yaptığını başka insanların da görmesini, görüp de beğenmesini ister değil mi? Bunun gibi Yüce Rabbimiz de, en güzel kıvamda yarattığı insanda; İlahî sanatının tecellilerini görmeyi ve göstermeyi murad etmiştir: Kendi hüsnün hublar şeklinde peyda eyledinÇeşm-i aşıktan dönüp sonra temaşa eyledin “Gel ey gönül, hakiki bayram, Cenab-ı Muhammed'e vuslattır. Çünkü cihanın aydınlığı, O mübarek varlığın cemalinin nurundandır.”[Hz.Pir Mevlana ] Doğdu ol saatte ol sultânı dînNûra gark oldû semâvât ü zemîn Ey Nebi! Sen, bir derece daha fazlası olmayan bir insansın da, biz Senden eksik olduğumuz kadar insanlığımızdan uzak insanlarız… Ey nebîler sultanı! Ya; "Şüphe yok ki Biz, sana apaçık bir fetih vermişizdir " [Fetih, 1] kapısını aç da, yüzlerce zevk u safa gülistanları, yüzlerce neşe yaseminleri seyredeyim, yahut; "Senin göğsünü açıp genişletmedik mi?" [İnşirâh, 1] ayetinin ilhamlar taşan memba'ından su, şarap, süt ve bal, bu dört çesit lütuf, iyilik, ihsan, aşk manevî ırmaklarını gönlüme akıt, feyizlerle coşayım! [Hz. Pir Mevlana] [ NEV-NİYÂZ ve DEDESİ ]- Şu gelip geçen Mevlid-i Nebi hatrına bir nasihat kılsan bize canım efendim?- İnsanlığın Peygamber Efendimiz'i son derece dikkatli bir şekilde, severek, aşk ile şevk ile takip etmesi O’nunla arayı iyi etmenin yolunu bulması lazım! - Aşk lazım dersin gene!- “Aşık mısın? Sevgiliyi taklid ederek aşkını kuvvetlendir. Ta ki senin kemendin Allah (c.c)ın rızasını avlasın” diyor Pakistan'ın manevi mimarı, büyük dâvâ adamı Muhammed İkbâl. Yani, sevgilinin izine öyle bir bas ve o izi öyle bir takip et ki O’nun yaptığından başka bir şeyi yapmaya elin varmasın. - Peki biz nasıl anlayacağız bizdeki aşk-ı Habib-i Kibriyayı?- Çok kolay, Resulullah aklına geldiğinde, ismi anıldığında, ister boğazına bir şeyler düğümlenmek, ister burnunun direği sızlanmak, yahut gözyaşlarını salıvermek hatta tatlı bir tebessüm sureti ile de olsa bir hal değişikliği yaşayabiliyorsan muhabbetin var demektir. Yemin ile teyyit ederiz ki vallahi O'nun da sana muhabbeti var çünkü O bizi sevmezse biz onu sevemeyiz; muhabbet yağmur gibi yukarıdan aşağıya akar, aşağıdan yukarı değil!- Mademki aramızda muhabbet var, siz güzelim canların da bu günden sonraki halleri dünden farklı olsun da O'nun ümmetinden olmanın hâli ve lafzi şükrünü eda edelim. - Ne yapalım?- Sevgilinin yolundan gitmeye bir adım atarak başlayalım: Gel ey konuşurken dudaklarına tebessümler karışan.Gel ey yüzüne üzgünlerin üzüntüsünü dağıtmak yaraşan - Habib-i Kibriya Efendimiz (sav)’in yüzünde tebessüm eksik olmazdı. O ’na bakan rahat ederdi. Herkesin gönlünü alır, herkesi hoşnut ederdi. Ashabı ile arasında duvar örmemişti. Herkese değer verirdi. Herkese alçak gönüllü davranırdı. Kimse O’nunla birlikte olmaktan rahatsız olmamıştı. - Senin de kendisiyle uğraşılan dertleri çözülen, sıkıntıları bitmeyen insan olmaklığın yeter! “Hazret-i insan” duruşunla huzur götür gittiğin yerlere- Bir kardeşinin gam ve kederini gider, yüzündeki sıcak ve samimi gülümsenle nebevi yol ve gidişten bir fidan dik maddenin kasıp kavurduğu gönüllere… Ve şimdi bağrı yanık aşığının "Doğ kalbime bir lahzacık ey nur-u dilârâ" âhıyla başlayan duaya durmak vaktidir:Ya Rabbi, Ehli dünya olarak O'nun ümmetinden olmakla müftehir olduğumuz, 12 Rebiülevvel’de mesrur u meserret olduğumuz gibi, “Nefsimiz puthanesi”ni yıkıp peygamberin şehrine hicret edip ahiret ehli olduğumuzda da hür ruhlarımız ile O’nun teşrifini orada da, Ona yakın olarak kutlamayı nasib eyle. Resulu Kibriya efendimizin Ruhu şerifiyle, ruhlarımızı aşina eyleyip dünyada ziyaretiyle, mana aleminde rüyalarımıza gül cemaliyle teşrifiyle, ukbada sadece şefaati ile değil de cennet komşuluğu ile de ikram eyleyiver. Ya Rabbi, kalplerimizdeki bütün arzularımızı kendi rızasına, uygun hale getirip öylece ihsan eyle. O'nun rızasına uygun olmayan arzularımıza kavuşmak emellerimizden bizi vazgeçirivere ! Bu duaya amin diyen cümle canlara “El-muallim” olan ol Habibi Kibriya hazretlerinin yakın talebelerinden olmaklığını da ihsan eyleyiver ya Rabbi! Ey göklerde adı her dem anılan Nebi! Ey kulluğuyla ebediyyetin varlığına sebep olan Resul! Işığın zerreleri adedince selam olsun sana, Konuşulmuş kelimelerin harfleri adedince selam olsun sana, Sonsuz nurun gibi sonsuz selam olsun sana Ya Resulallah şefaat eyle Allah aşkına… Ey gönüller derdinin dermanı senEy yaratılmışların sultanı senYa Habiballah bize imdad kılSon nefeste lutfun ile şad kıl.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)