Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Risale-i Nur Okuma ve Anlama
Risale-i Nurdan Makaleler
Takva-yı Muhafaza Ve Bid'atlardan Uzak Durmak
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="ASHAB-I BEDR" data-source="post: 253800" data-attributes="member: 1013691"><p><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><p style="text-align: center"><span style="color: #ff8c00"><span style="font-size: 18px">TAKVÂ-YI MUHAFAZA VE BİD’ATLARDAN UZAK DURMAK</span></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">1- «Nurun mesleği, hakikat ve sünnet-i seniye ve feraize dikkat ve büyük günahlardan çekinmek esastır.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 241)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">2- «Bu mektup gayet ehemmiyetlidir.</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">Aziz, sıddık kardeşlerim,</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Bugünlerde, Kur’ân-ı Hakîmin nazarında, imandan sonra en ziyade esas tutulan takvâ ve amel-i salih esaslarını düşündüm. </p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Takvâ, menhiyattan ve günahlardan içtinab etmek ve amel-i salih, emir dairesinde hareket ve hayrat kazanmaktır. Her zaman def-i şer, celb-i nef’a râcih olmakla beraber, bu tahribat ve sefahet ve câzibedar hevesat zamanında bu takvâ olan def-i mefasid ve terk-i kebair üssü’l-esas olup büyük bir rüçhaniyet kesb etmiş. </p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Bu zamanda tahribat ve menfî cereyan dehşetlendiği için, takvâ bu tahribata karşı en büyük esastır. Farzlarını yapan, kebireleri işlemeyen, kurtulur.. </p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">..Risale-i Nur şakirdlerinin, bu zamanda en mühim vazifeleri, tahribata ve günahlara karşı takvâyı esas tutup davranmak gerektir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 148)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">3- «Hayatın lezzetini ve zevkini isterseniz, hayatınızı iman ile hayatlandırınız ve ferâizle zinetlendiriniz ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz.» (Kastamonu Lâhikası sh: 157)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">4- «Risale-i Nur talebelerinden bir genç hâfız, pek çok adamların dedikleri gibi dedi: “Bende unutkanlık hastalığı tezayüt ediyor, ne yapayım?”</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Ben de dedim: “Mümkün oldukça nâmahreme nazar etme Çünkü rivayet var: İmam-ı Şâfiî’nin (r.a.) dediği gibi, Haram-ı nazar, nisyan verir.”</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Evet, ehl-i İslâmda, nazar-ı haram ziyadeleştikçe, hevesat-ı nefsaniye heyecana gelip, vücudunda su-i istimalâtla israfa girer. Haftada birkaç defa gusle mecbur olur. Ondan, tıbben kuvve-i hâfızasına zaaf gelir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 133)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">5- «Suretperestlik, ahlâkı fena halde sarstığı ve sukut-u ruha sebebiyet verdiği şununla anlaşılır:</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Nasıl ki, merhume ve rahmete muhtaç bir güzel kadın cenazesine nazar-ı şehvet ve hevesle bakmak, ne kadar ahlâkı tahrip eder. Öyle de, ölmüş kadınların suretlerine veyahut sağ kadınların küçük cenazeleri hükmünde olan suretlerine hevesperverâne bakmak, derinden derine hissiyât-ı ulviye-i insaniyeyi sarsar, tahrip eder.» (Sözler sh: 410)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">6- «Âhirzamanda bir şahsın hatiât ve günahlarının gayet dehşetli bir yekûn teşkil ettiğine dair rivayetler vardır..</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"> <span style="color: #ff8c00">..Şimdi bu zamanda müteaddit esbabını gördük.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Ezcümle: Müteaddit o vücuhundan radyomla anlaşıldı ki, o birtek adam, birtek kelimeyle bir milyon kebairi birden işler. Ve milyonlarla insanı dinlettirmekle günahlara sokar.» (Kastamonu Lâhikası sh: 71)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">7- «Kardeşin hassası ve şartı şudur ki: Hakikî olarak Sözlerin neşrine ciddî çalışmakla beraber, beş farz namazını edâ etmek, yedi kebâiri işlememektir.» (Mektubat sh: 344)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">8- « Yedi kebâiri soruyorsunuz. Kebâir çoktur fakat ekberü’l-kebâir ve mûbikat-ı seb’a tâbir edilen günahlar yedidir: Katl, zina, şarap, ukuk-u vâlideyn (yani kat-ı sıla-i rahim), kumar, yalancı şehadetlik, dine zarar verecek bid’alara taraftar olmaktır.» (Barla Lâhikası sh: 335)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">9- «Beş farz namazını kılan ve yedi kebâiri terk eden zatları, şu manevî münasebet ve görüşmek neticesi olarak, âhiret kardeşliğine kabul ediyorum. Ben her sabah manevî kazancım ne ise, o âhiret kardeşlerimin sahife-i a’mâline geçmek için Cenab-ı Hakkın dergâhına niyaz edip hediye ediyorum. Onlar dahi beni manevî hayratlarına ve dualarına hissedar etmelidirler—tâ hisselerini kazancımızdan alsınlar.» (Barla Lâhikası sh: 269)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">10- «Üstadım bana ve dinleyen her zevi’l-ukule, “Tarikat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanıdır. Beş vakit namazını hakkıyla edâ et namazın nihayetindeki tesbihleri yap ittibâ-ı sünnet et yedi kebâiri işleme” dersini vermiştir.» (Barla Lâhikası sh: 29)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">11- «Gıybetin en fena ve en şenîi ve en zâlimâne kısmı, kazf-i muhsanât nev’idir. Yani, gözüyle görmüş dört şahidi gösteremeyen bir insan, bir erkek veya kadın hakkında zinâ isnat etmek, en şenî bir günah-ı kebâir ve en zâlimâne bir cinayettir, hayat-ı içtimâiye-i ehl-i imanı zehirlendirir bir hıyanettir.» (Barla Lâhikası sh: 267)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">12- «Risaletü’n-Nur, gerçi umuma teşmil suretiyle değil, fakat herhalde hakikat-i İslâmiyenin içinde cereyan edip gelen esas-ı velâyet ve esas-ı takvâ ve esas-ı azimet ve esâsât-ı Sünnet‑i Seniye gibi ince, fakat ehemmiyetli esasları muhafaza etmek bir vazife-i asliyesidir. Sevk-i zaruretle, hâdisâtın fetvalarıyla onlar terk edilmez.» (Kastamonu Lâhikası sh: 77)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">13- «Sen o nefersin, senin namazın, talimatındır. Ve terk-i kebair ile takvan ve nefis ve şeytanla olan mücaheden ise harbindir. Senin yegâne gaye-i fıtratın da budur. Fakat bunda da muvaffık ve muîn yine ancak Allah'tır.» (Mesnevî-i Nuriye sh: 467, Tercüme A. Badıllı) </p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Dahilde çıkan sinsi fitneye ve münafıkların ifsadatına karşı bir ikaz:</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">14- «Ey birader! Düşman hariçte olsa, insan, silâhsız o düşmanla geçinebilir. Fakat düşman kale içine girse ve gizlense, o vakit o düşmana karşı silâhlanmak, zırh giymek ve gayet dikkat etmek, hem pek ciddi sebat etmek lâzımdır. Ta ki hayat-ı ebedîsini hafi darbelerden kurtarabilsin.</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Ey kardeş! Zırh ve silâh, namaz ve takvadır. Kur’ân’ın zincirini muhkem tut. Onun sözüne kulak ver. Başkaları seni aldatmasın. Şu zamanın gafil sarhoşları içinde seni, terk-i şeaire ve medeniyet-i dünyaya davet edenlere de ki: “Hey sersem gafiller! Benim halim sizi dinlemeye müsait değil.» (Nurun İlk Kapısı sh: 143)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">15- «Risale-i Nur şakirdleri hakkında necatlarına ve ehl-i saadet olduklarına dair kuvvetli işaret-i Kur’âniyeyi ve beşaret-i Aleviyeyi ve Gavsiyeyi düşündüm. Kalben dedim ki: “Herbiri bin yerden gelen günahlara karşı bir dille nasıl mukabele eder, galebe eder, necat bulur?” diye mütehayyir kaldım. Bu tahayyürüme mukabil ihtar edildi ki:</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Risale-i Nur’un hakikî ve sâdık şakirdlerinin mâbeynlerindeki düstur-u esasiye olan iştirak-i a’mâl-i uhreviye kanunuyla ve samimî ve hâlis tesanüd sırrıyla herbir hâlis, hakikî şakird, bir dille değil, belki kardeşleri adedince dillerle ibadet edip istiğfar eder. Bin taraftan hücum eden günahlara, binler dille mukabele eder.</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">Bazı melâikenin kırk bin dille zikrettikleri gibi, hâlis, hakikî, müttakî bir şakird dahi kırk bin kardeşinin dilleriyle ibadet eder, necata müstehak ve inşaallah ehl-i saadet olur. Risale-i Nur dairesinde sadakat ve hizmet ve takvâ ve içtinab-ı kebâir derecesiyle o ulvî ve küllî ubudiyete sahip olur. Elbette, bu büyük kazancı kaçırmamak için, takvâda, ihlâsta, sadakatte çalışmak gerektir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 96)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">16- «İman etmek, Kur’ân-ı Azîmüşşânın ders verdiği gibi, O Hâlıkı, sıfatlarıyla, isimleriyle, umum kâinatın şehadetine istinaden kalben tasdik etmek ve elçileriyle gönderdiği emirleri tanımak ve günah ve emre muhalefet ettiği vakit, kalben tevbe ve nedamet etmek iledir. Yoksa, büyük günahları serbest işleyip istiğfar etmemek ve aldırmamak, o imandan hissesi olmadığına delildir.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 203)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">17- «Yarın seni zillet ve rezaletlere mâruz bırakmakla terk edecek olan dünyanın sefahetini bugün kemal-i izzet ve şerefle terk edersen, pek aziz ve yüksek olursun. Çünkü, o seni terk etmeden evvel sen onu terk edersen, hayrını alır, şerrinden kurtulursun. Fakat vaziyet mâkûse olursa, kaziye de mâkûse olur.» (Mesnevî-i Nuriye sh: 188)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">18- «İnsan çok vehham, ihtiyatlı olduğuna nazaran, dünyevî bir işte onda bir zarar ihtimali varsa içtinap eder. Âhiret işi olursa, onda dokuz zarar ihtimali olduğu halde, içtinap etmez. İşte cehalet bu kadar olur!» (Mesnevî-i Nuriye sh: 147) </p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">19- «Risale-i Nur’un hakikî şakirdleri, neşriyat-ı diniyelerinde ve ittibâ-ı sünnetteki ibadetlerinde ve içtinab-ı kebâirdeki takvâlarında, Kur’ân hesabına vazifedar sayılırlar.» (Kastamonu Lâhikası sh: 185)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">20- «Üstadın iffet ve istikametteki hudutsuzluğu, bilmüşahede sabittir ve inkârı gayr-ı kabildir. Hayatı boyunca, hanımlarla konuşmaktan, nazarıyla dahi meşgul olmaktan şiddetle içtinap etmiştir. Bir mektubundan anlaşıldığı gibi, gençliğinde dahi iffet ve istikametin zirve-i müntehasında olduğu, onu yakından tanıyan ve hayatına âşinâ olanların müşahedeleriyle sabittir.» (Tarihçe-i Hayat sh: 464)</p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive">[NOT]NETİCE: Yukarıdaki kısmen ve kısaca alınmış parçaların sarih beyanları, Risale-i Nurda takva ve içtinab-ı kebair bir esas ve şart olduğunu gösterir.[/NOT]<span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">--------------------------------------------------------------------------------</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[1] Meslek Düsturlarının Değişmezliği Esasının sonuna bakınız. (Hazırlayanlar)</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[2] Nahl Sûresi, 16:103.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[3] “Okun yaydan fırlaması gibi dinden çıkarlar.” Buharî, Enbiyâ: 6; Menâkıb: 25; Meğâzî: 61; Fedâilü’l-Kur’ân: 36; Edeb: 95; Tevhid: 23, 57; İstitâbe: 95; Müslim, Zekât: 142-144, 147, 148, 154, 156, 159; Ebû Dâvud, Sünnet: 28; Tirmizî, Fiten: 24; Nesâî, Zekât: 79, Tahrîm: 26; İbni Mâce, Mukaddime: 12; Muvattâ’, Messü’l-Kur’ân: 10; Müsned, 1:88, 3:5, 4:145, 5:42. (Hazırlayanlar)</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[4] Müslim, Cum'a: 43; Ebû Dâvud, Sünnet: 5; Nesâî, Î'deyn: 22; İbn-i Mâce, Mukaddime: 6, 7; Dârimî, Mukaddime: 16, 23; Müsned, 3:310, 371, 4: 126, 127.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[5] Mâide Sûresi, 5:3.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[6] el-Heysemî, Mecmeu’z-Zevâid, 6:244; Müsned, 3:31, 33, 82; İbni Hibban, Sahih, 9:46, no. 6898. </span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[7] Hûd Sûresi, 11:113.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[8] Hûd Sûresi, 11:112.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[9] Şuarâ Sûresi, 26:84</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[10] Zümer Sûresi, 39:2-3.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">(*) Madem muhatablar içine Nurcular girdiler. Sıdk kelimesine ihlâs, sadakat, sebat, tesanüd gibi kelimeler ilave olur. (Bediüzzaman)</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[11] Yunus Sûresi, 10:72; Hûd Sûresi, 11:29; Sebe’ Sûresi, 34:47.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">(*) İnsanın his, niyet ve düşünce gibi görünmeyen iç dünyasının bazı fiilî tezahürleri vardır. Görünen bu tezahürlerle görünmeyen içteki ahvale intikal edilir. «Evet, insanın fiilleri kalbin, hissin temayülâtından çıkar.» (Hutbe-i Şamiye sh: 77) ifadesiyle nazara verilen ölçüye göre bazı parağrafları ele alacağız.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">Mesela 74. p. da: Dine tabi olmayan iktidar sahiblerinin maaş ve vaiz-i umumî yapmak gibi tekliflerini kabul etmek; </span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">75. p. da: Şer cereyanının hakimiyeti içinde siyasete girmek;</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">76, 85, 86. p. larda: Manevî hizmet ehlinin diplomatlarla hizmet beraberliğine girmeleri;</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">77, 78. p. da: Maddî - manevî mertebelerden kaçmamak;</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">79. p. da : Hizmette rekabet yapmak;</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">88, 89. p. da: Kendini makam sahibi göstermek tavırları takınmak;</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">94. p. da : Hizmet ehlinin maddi menfaat için insanlara el açması gibi durumlar ve hareketler, ihlas sırrına aykırı düşen fiilî tezahürleridir. (Hazırlayanlar)</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[12] En’âm Sûresi, 6:59.</span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00"></span></p></span></span></strong></em></span></p><p style="text-align: center"><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><em><strong><span style="font-size: 15px"><span style="color: olive"><span style="color: #ff8c00">[13] Hûd Sûresi, 11:105.</span></p><p></span></span></strong></em><span style="color: olive"></span></span></p><p><span style="font-family: 'Book Antiqua'"><span style="color: olive"></span></span></p></blockquote><p></p>
[QUOTE="ASHAB-I BEDR, post: 253800, member: 1013691"] [FONT="Book Antiqua"][I][B][SIZE="4"][COLOR="olive"][CENTER][COLOR="#ff8c00"][SIZE="5"]TAKVÂ-YI MUHAFAZA VE BİD’ATLARDAN UZAK DURMAK[/SIZE][/COLOR] 1- «Nurun mesleği, hakikat ve sünnet-i seniye ve feraize dikkat ve büyük günahlardan çekinmek esastır.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 241) 2- «Bu mektup gayet ehemmiyetlidir. [COLOR="#ff8c00"] Aziz, sıddık kardeşlerim,[/COLOR] Bugünlerde, Kur’ân-ı Hakîmin nazarında, imandan sonra en ziyade esas tutulan takvâ ve amel-i salih esaslarını düşündüm. Takvâ, menhiyattan ve günahlardan içtinab etmek ve amel-i salih, emir dairesinde hareket ve hayrat kazanmaktır. Her zaman def-i şer, celb-i nef’a râcih olmakla beraber, bu tahribat ve sefahet ve câzibedar hevesat zamanında bu takvâ olan def-i mefasid ve terk-i kebair üssü’l-esas olup büyük bir rüçhaniyet kesb etmiş. Bu zamanda tahribat ve menfî cereyan dehşetlendiği için, takvâ bu tahribata karşı en büyük esastır. Farzlarını yapan, kebireleri işlemeyen, kurtulur.. ..Risale-i Nur şakirdlerinin, bu zamanda en mühim vazifeleri, tahribata ve günahlara karşı takvâyı esas tutup davranmak gerektir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 148) 3- «Hayatın lezzetini ve zevkini isterseniz, hayatınızı iman ile hayatlandırınız ve ferâizle zinetlendiriniz ve günahlardan çekinmekle muhafaza ediniz.» (Kastamonu Lâhikası sh: 157) 4- «Risale-i Nur talebelerinden bir genç hâfız, pek çok adamların dedikleri gibi dedi: “Bende unutkanlık hastalığı tezayüt ediyor, ne yapayım?” Ben de dedim: “Mümkün oldukça nâmahreme nazar etme Çünkü rivayet var: İmam-ı Şâfiî’nin (r.a.) dediği gibi, Haram-ı nazar, nisyan verir.” Evet, ehl-i İslâmda, nazar-ı haram ziyadeleştikçe, hevesat-ı nefsaniye heyecana gelip, vücudunda su-i istimalâtla israfa girer. Haftada birkaç defa gusle mecbur olur. Ondan, tıbben kuvve-i hâfızasına zaaf gelir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 133) 5- «Suretperestlik, ahlâkı fena halde sarstığı ve sukut-u ruha sebebiyet verdiği şununla anlaşılır: Nasıl ki, merhume ve rahmete muhtaç bir güzel kadın cenazesine nazar-ı şehvet ve hevesle bakmak, ne kadar ahlâkı tahrip eder. Öyle de, ölmüş kadınların suretlerine veyahut sağ kadınların küçük cenazeleri hükmünde olan suretlerine hevesperverâne bakmak, derinden derine hissiyât-ı ulviye-i insaniyeyi sarsar, tahrip eder.» (Sözler sh: 410) 6- «Âhirzamanda bir şahsın hatiât ve günahlarının gayet dehşetli bir yekûn teşkil ettiğine dair rivayetler vardır.. [COLOR="#ff8c00"]..Şimdi bu zamanda müteaddit esbabını gördük.[/COLOR] Ezcümle: Müteaddit o vücuhundan radyomla anlaşıldı ki, o birtek adam, birtek kelimeyle bir milyon kebairi birden işler. Ve milyonlarla insanı dinlettirmekle günahlara sokar.» (Kastamonu Lâhikası sh: 71) 7- «Kardeşin hassası ve şartı şudur ki: Hakikî olarak Sözlerin neşrine ciddî çalışmakla beraber, beş farz namazını edâ etmek, yedi kebâiri işlememektir.» (Mektubat sh: 344) 8- « Yedi kebâiri soruyorsunuz. Kebâir çoktur fakat ekberü’l-kebâir ve mûbikat-ı seb’a tâbir edilen günahlar yedidir: Katl, zina, şarap, ukuk-u vâlideyn (yani kat-ı sıla-i rahim), kumar, yalancı şehadetlik, dine zarar verecek bid’alara taraftar olmaktır.» (Barla Lâhikası sh: 335) 9- «Beş farz namazını kılan ve yedi kebâiri terk eden zatları, şu manevî münasebet ve görüşmek neticesi olarak, âhiret kardeşliğine kabul ediyorum. Ben her sabah manevî kazancım ne ise, o âhiret kardeşlerimin sahife-i a’mâline geçmek için Cenab-ı Hakkın dergâhına niyaz edip hediye ediyorum. Onlar dahi beni manevî hayratlarına ve dualarına hissedar etmelidirler—tâ hisselerini kazancımızdan alsınlar.» (Barla Lâhikası sh: 269) 10- «Üstadım bana ve dinleyen her zevi’l-ukule, “Tarikat zamanı değil, imanı kurtarmak zamanıdır. Beş vakit namazını hakkıyla edâ et namazın nihayetindeki tesbihleri yap ittibâ-ı sünnet et yedi kebâiri işleme” dersini vermiştir.» (Barla Lâhikası sh: 29) 11- «Gıybetin en fena ve en şenîi ve en zâlimâne kısmı, kazf-i muhsanât nev’idir. Yani, gözüyle görmüş dört şahidi gösteremeyen bir insan, bir erkek veya kadın hakkında zinâ isnat etmek, en şenî bir günah-ı kebâir ve en zâlimâne bir cinayettir, hayat-ı içtimâiye-i ehl-i imanı zehirlendirir bir hıyanettir.» (Barla Lâhikası sh: 267) 12- «Risaletü’n-Nur, gerçi umuma teşmil suretiyle değil, fakat herhalde hakikat-i İslâmiyenin içinde cereyan edip gelen esas-ı velâyet ve esas-ı takvâ ve esas-ı azimet ve esâsât-ı Sünnet‑i Seniye gibi ince, fakat ehemmiyetli esasları muhafaza etmek bir vazife-i asliyesidir. Sevk-i zaruretle, hâdisâtın fetvalarıyla onlar terk edilmez.» (Kastamonu Lâhikası sh: 77) 13- «Sen o nefersin, senin namazın, talimatındır. Ve terk-i kebair ile takvan ve nefis ve şeytanla olan mücaheden ise harbindir. Senin yegâne gaye-i fıtratın da budur. Fakat bunda da muvaffık ve muîn yine ancak Allah'tır.» (Mesnevî-i Nuriye sh: 467, Tercüme A. Badıllı) Dahilde çıkan sinsi fitneye ve münafıkların ifsadatına karşı bir ikaz: 14- «Ey birader! Düşman hariçte olsa, insan, silâhsız o düşmanla geçinebilir. Fakat düşman kale içine girse ve gizlense, o vakit o düşmana karşı silâhlanmak, zırh giymek ve gayet dikkat etmek, hem pek ciddi sebat etmek lâzımdır. Ta ki hayat-ı ebedîsini hafi darbelerden kurtarabilsin. Ey kardeş! Zırh ve silâh, namaz ve takvadır. Kur’ân’ın zincirini muhkem tut. Onun sözüne kulak ver. Başkaları seni aldatmasın. Şu zamanın gafil sarhoşları içinde seni, terk-i şeaire ve medeniyet-i dünyaya davet edenlere de ki: “Hey sersem gafiller! Benim halim sizi dinlemeye müsait değil.» (Nurun İlk Kapısı sh: 143) 15- «Risale-i Nur şakirdleri hakkında necatlarına ve ehl-i saadet olduklarına dair kuvvetli işaret-i Kur’âniyeyi ve beşaret-i Aleviyeyi ve Gavsiyeyi düşündüm. Kalben dedim ki: “Herbiri bin yerden gelen günahlara karşı bir dille nasıl mukabele eder, galebe eder, necat bulur?” diye mütehayyir kaldım. Bu tahayyürüme mukabil ihtar edildi ki: Risale-i Nur’un hakikî ve sâdık şakirdlerinin mâbeynlerindeki düstur-u esasiye olan iştirak-i a’mâl-i uhreviye kanunuyla ve samimî ve hâlis tesanüd sırrıyla herbir hâlis, hakikî şakird, bir dille değil, belki kardeşleri adedince dillerle ibadet edip istiğfar eder. Bin taraftan hücum eden günahlara, binler dille mukabele eder. Bazı melâikenin kırk bin dille zikrettikleri gibi, hâlis, hakikî, müttakî bir şakird dahi kırk bin kardeşinin dilleriyle ibadet eder, necata müstehak ve inşaallah ehl-i saadet olur. Risale-i Nur dairesinde sadakat ve hizmet ve takvâ ve içtinab-ı kebâir derecesiyle o ulvî ve küllî ubudiyete sahip olur. Elbette, bu büyük kazancı kaçırmamak için, takvâda, ihlâsta, sadakatte çalışmak gerektir.» (Kastamonu Lâhikası sh: 96) 16- «İman etmek, Kur’ân-ı Azîmüşşânın ders verdiği gibi, O Hâlıkı, sıfatlarıyla, isimleriyle, umum kâinatın şehadetine istinaden kalben tasdik etmek ve elçileriyle gönderdiği emirleri tanımak ve günah ve emre muhalefet ettiği vakit, kalben tevbe ve nedamet etmek iledir. Yoksa, büyük günahları serbest işleyip istiğfar etmemek ve aldırmamak, o imandan hissesi olmadığına delildir.» (Emirdağ Lâhikası-l sh: 203) 17- «Yarın seni zillet ve rezaletlere mâruz bırakmakla terk edecek olan dünyanın sefahetini bugün kemal-i izzet ve şerefle terk edersen, pek aziz ve yüksek olursun. Çünkü, o seni terk etmeden evvel sen onu terk edersen, hayrını alır, şerrinden kurtulursun. Fakat vaziyet mâkûse olursa, kaziye de mâkûse olur.» (Mesnevî-i Nuriye sh: 188) 18- «İnsan çok vehham, ihtiyatlı olduğuna nazaran, dünyevî bir işte onda bir zarar ihtimali varsa içtinap eder. Âhiret işi olursa, onda dokuz zarar ihtimali olduğu halde, içtinap etmez. İşte cehalet bu kadar olur!» (Mesnevî-i Nuriye sh: 147) 19- «Risale-i Nur’un hakikî şakirdleri, neşriyat-ı diniyelerinde ve ittibâ-ı sünnetteki ibadetlerinde ve içtinab-ı kebâirdeki takvâlarında, Kur’ân hesabına vazifedar sayılırlar.» (Kastamonu Lâhikası sh: 185) 20- «Üstadın iffet ve istikametteki hudutsuzluğu, bilmüşahede sabittir ve inkârı gayr-ı kabildir. Hayatı boyunca, hanımlarla konuşmaktan, nazarıyla dahi meşgul olmaktan şiddetle içtinap etmiştir. Bir mektubundan anlaşıldığı gibi, gençliğinde dahi iffet ve istikametin zirve-i müntehasında olduğu, onu yakından tanıyan ve hayatına âşinâ olanların müşahedeleriyle sabittir.» (Tarihçe-i Hayat sh: 464) [NOT]NETİCE: Yukarıdaki kısmen ve kısaca alınmış parçaların sarih beyanları, Risale-i Nurda takva ve içtinab-ı kebair bir esas ve şart olduğunu gösterir.[/NOT][COLOR="#ff8c00"] -------------------------------------------------------------------------------- [1] Meslek Düsturlarının Değişmezliği Esasının sonuna bakınız. (Hazırlayanlar) [2] Nahl Sûresi, 16:103. [3] “Okun yaydan fırlaması gibi dinden çıkarlar.” Buharî, Enbiyâ: 6; Menâkıb: 25; Meğâzî: 61; Fedâilü’l-Kur’ân: 36; Edeb: 95; Tevhid: 23, 57; İstitâbe: 95; Müslim, Zekât: 142-144, 147, 148, 154, 156, 159; Ebû Dâvud, Sünnet: 28; Tirmizî, Fiten: 24; Nesâî, Zekât: 79, Tahrîm: 26; İbni Mâce, Mukaddime: 12; Muvattâ’, Messü’l-Kur’ân: 10; Müsned, 1:88, 3:5, 4:145, 5:42. (Hazırlayanlar) [4] Müslim, Cum'a: 43; Ebû Dâvud, Sünnet: 5; Nesâî, Î'deyn: 22; İbn-i Mâce, Mukaddime: 6, 7; Dârimî, Mukaddime: 16, 23; Müsned, 3:310, 371, 4: 126, 127. [5] Mâide Sûresi, 5:3. [6] el-Heysemî, Mecmeu’z-Zevâid, 6:244; Müsned, 3:31, 33, 82; İbni Hibban, Sahih, 9:46, no. 6898. [7] Hûd Sûresi, 11:113. [8] Hûd Sûresi, 11:112. [9] Şuarâ Sûresi, 26:84 [10] Zümer Sûresi, 39:2-3. (*) Madem muhatablar içine Nurcular girdiler. Sıdk kelimesine ihlâs, sadakat, sebat, tesanüd gibi kelimeler ilave olur. (Bediüzzaman) [11] Yunus Sûresi, 10:72; Hûd Sûresi, 11:29; Sebe’ Sûresi, 34:47. (*) İnsanın his, niyet ve düşünce gibi görünmeyen iç dünyasının bazı fiilî tezahürleri vardır. Görünen bu tezahürlerle görünmeyen içteki ahvale intikal edilir. «Evet, insanın fiilleri kalbin, hissin temayülâtından çıkar.» (Hutbe-i Şamiye sh: 77) ifadesiyle nazara verilen ölçüye göre bazı parağrafları ele alacağız. Mesela 74. p. da: Dine tabi olmayan iktidar sahiblerinin maaş ve vaiz-i umumî yapmak gibi tekliflerini kabul etmek; 75. p. da: Şer cereyanının hakimiyeti içinde siyasete girmek; 76, 85, 86. p. larda: Manevî hizmet ehlinin diplomatlarla hizmet beraberliğine girmeleri; 77, 78. p. da: Maddî - manevî mertebelerden kaçmamak; 79. p. da : Hizmette rekabet yapmak; 88, 89. p. da: Kendini makam sahibi göstermek tavırları takınmak; 94. p. da : Hizmet ehlinin maddi menfaat için insanlara el açması gibi durumlar ve hareketler, ihlas sırrına aykırı düşen fiilî tezahürleridir. (Hazırlayanlar) [12] En’âm Sûresi, 6:59. [13] Hûd Sûresi, 11:105.[/COLOR][/CENTER][COLOR="#ff8c00"][/COLOR][/COLOR][/SIZE][COLOR="olive"][/color][/B][COLOR="olive"][/color][/I][COLOR="olive"] [/COLOR][/FONT] [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Risale-i Nur Okuma ve Anlama
Risale-i Nurdan Makaleler
Takva-yı Muhafaza Ve Bid'atlardan Uzak Durmak
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst