JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 266629" data-attributes="member: 1016557">Tasavvuf yolu, her hâlükârda aşk yolu mudur?Tasavvuf yolu, her hâlükârda aşk yolu mudur?                 17 Ekim 2011 Pazartesi 07:08                                     Ormana  bakmak ve ağaca bakmak arasındaki fark, sıklıkla üzerinde durulan bir  farktır. Son tahlilde bilinir ki, ikisi de, tek başına yapıldığında,  yetersiz kalır. Sırf ormana bakan, nüansları ve incelikleri gözden  kaçırır; yalnız ağaca bakan ise ortak özellikleri...    Gelin görün ki, alışverişimizi ‘perakende’ yaptığımız şu hayatta, bir hüküm verir veya bir yargıya ulaşırken, ‘toptancı’yızdır. Filan millet kötüdür, filan şehirliler sahtekârdır, filan cemaat şöyledir, feşmekân yazar yanıltıcıdır vs.     Derinlemesine tahlil barındırmayan, çoğu kez ‘-mış, -mış’lara, kimi  zaman da kısmî ve yüzeysel okumalara dayanan hükümlerdir bunlar.     Oysa, hikmetli bir göz, adaletli bir bakış ve derinlemesine bir nüfuz  sözkonusu olduğunda, ‘toptan’ aynı sınıfa koyduğumuz bir yapının içinde  nice nüansı barındırdığını görürüz.    Böyle bir nazar, Bediüzzaman misali, ‘her fırka-i dâllede’ dahi, bir ‘dâne-i hakikat’ görür;  o hakikat dânesi ile onun etrafına sarılıp sarmalanmış yanlışları  birbirinden ayırır; yanlışlara ilişirken hakikat dânesini de kırıp  ezmez.    Meselâ, Mu’tezile’yi eleştirirken, anaakım Mu’tezilî  çizginin ‘fikrî yanılgısı’ ile ‘Cenab-ı Hakkı şerlerden tenzih  niyeti’nin arasını ayırdığı gibi, bir Ebu Ali Cubbâî ile Zemahşerî’yi de  birbirinden ayırır. Ve son tahlilde, Mu’tezile’nin ‘fikrî dalâlet’ine dikkat çekmekle birlikte, onlara asla ‘kalbî dalâlet,’ yani imansızlık izafe etmez. Doğrusu da zaten budur.    Diğer taraftan, asla ‘fırka-i dâlle’ sınıfında görmediği tasavvuf çizgisi ile Risale çizgisi arasındaki farkları belirtirken,  tasavvufun kendi içindeki dalların, budakların, hangi dalların meyve  verdiğinin, hangi dalların ise üzerinde ökseotu taşıdığının farkındadır;  ve her hâlükârda, tasavvufun kökleri ve gövdesine ilişkin bir itimadı  ve ‘hoşça bakış’ı vardır. “Telvihat-ı Tis’a”nın hemen başında yazdığı  gibi! “Tasavvuf, tarikat, velâyet, seyr ü sülûk nâmları altında  şirin, nuranî, neş’eli, ruhanî bir hakikat-ı kudsiye vardır ki, o  hakikat-ı kudsiyeyi ilan eden, ders veren, tavsif eden binler cild kitap  ehl-i zevk ve keşfin muhakkikleri yazmışlar, o hakikatı ümmete ve bize  söylemişler.” Yahut, “Tarikatın gaye-i maksadı, marifet ve  inkişaf-ı hakakik-ı imaniye olarak, mi’rac-ı Ahmedî’nin (a.s.m.)  gölgesinde ve sâyesi altında kalb ayağıyla bir seyr ü sülûk-u ruhanî  neticesinde, zevkî, hâlî ve bir derece şuhudî hakaik-ı imaniye ve  Kur’âniyeye mazhariyet; tarikat, tasavvuf namıyla ulvî bir sırr-ı insanî  ve bir kemâl-i beşerîdir.”    Veyahut, Emirdağ Lâhikası’ndaki şu ifadeye ne demeli: “Sünnet-i  Peygamberî dairesinde bütün oniki büyük tarikatın hülâsası olan ve  tariklerin en büyük dairesi bulunan Risale-i Nur...”    Bu ve benzeri ifadelere rağmen, Risale-i Nur ile tasavvuf arasında her iki yolun müntesiplerince bir ‘çatışma’ vehmine nasıl ulaşıldığı;  nasıl Risale-i Nur dairesi içindeki insanların kâhir ekseriyetinin  tasavvuf yolunu ‘ötekileştirdiği’ ve ‘aşağıladığı,’ bir kısım tasavvuf  ehlinin ise Risale-i Nur’a nasıl ‘rakip’ nazarıyla baktığı, benim henüz  çözebildiğim bir muamma değildir.    Bu noktada bildiğim birşey varsa, “İnsan bilmediği şeye düşmandır” sözünün, her iki tarafın yekdiğerini ‘bilmeyenler’i açısından da geçerli bir söz olduğudur.    Risale-i Nur’u okumuş olduğu halde onun ‘tasavvuf’a düşman olduğunu çıkaracak bir ehl-i tarik çıkar mı, sanmıyorum.     Risale-i Nur’u okumuş olduğu halde onun ‘tasavvuf’a düşman olduğu  vehmine ulaşan Risale okuyucularının ise, tasavvufî kaynaklara dair az  biraz tetettubatı olacak olsa bu vehme Risale-i Nur’dan ve de  vicdanlarından me’haz bulmakta zorlanacaklarını düşünüyorum.    Yekdiğerimize, önceki zanlarımızın ve önyargılarımızın beslediği toptancı, üstünkörü, hatta çoğu zaman körcesine bir bakış...    Özellikle de, ehl-i  dinin hemen her kesiminin çokça düştüğü bir yanlış olarak,  ‘müntesipleri’nin hataları üzerinden esere ve mesleğe dair bir  genelleme...    Sonuçta, bizatihî müellifinin ‘sünnet-i Peygamberî dairesinde bütün oniki büyük tarikatın hülâsası’ dediği Risale-i Nur’un tasavvufa rakip ve düşman olduğu yönünde, tarafların her ikisine de yayılan kahrolası bir anlayış...     Bütün bu girizgâhı, yine bir genellemeyi, tasavvuf yolunu ‘aşk’la  özdeşleştiren yaklaşımın yanlışını irdelemek üzere yapmıştım. Niyetim,  ‘aşk mesleği’ olarak tasavvufu Risale-i Nur adına ve bir bütün olarak  eleştiren, yahut bir bütün olarak ‘aşk mesleği’ olarak gördüğü tasavvuf  adına Risale-i Nur’u eleştiren yaklaşımların ‘bilgi’ ve dolayısıyla  ‘yorum ve hüküm’ yanlışına dikkat çekmekti.    Bir sonraki yazıda tasavvufun en temel kaynaklarından biri üzerinden, bu meseleyi hitama erdirelim.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)