JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 266632" data-attributes="member: 1016557">Sinsi vesveseciden Rabbime sığınırımBediüzzaman ve Montaigne                 18 Ekim 2011 Salı 07:49                                     Kur’an bütün insanlığa bir rehber olarak inzal edilmiştir.  Yaş ve kuru her ne varsa onda vardır. İnsanın ihtiyaç duyduğu her şey  onda misli veya ayni olarak muhakkak derc edilmiştir. Kişi mesleğine,  meşrebine, meyillerine, içinde bulunduğu ruh durumuna veya ihtiyaç  duyduğu şeye göre onu tarif eder.          Kur’an’a muhatap olan bir doktor Kur’an’ı bir tıp kitabı, bir sosyolog sosyoloji kitabı, bir edebiyatçı belagat kitabı olarak tarif edebilir. Keza mistik bir mizaca sahip kişi Kur’an’ı metafizik bir belge, marjinal/köktenci bir kişiliğe sahip kişi onu bir manifesto olarak algılayabilir.         Şüphesiz  bu tanımlar ve algılar bir bütünün parçalarını tanımlamaktan ve  algılamaktan ibarettir. Külli ve umumi bir tanım ve tarif içermez. Bu  tanımlar ve algılar Kur’an’a ait diğer tanımlar ve algılar ne kadar  dikkate alınarak yapılmışsa onların o kadar isabet etme şansı vardır.         Nur’un her bir Risalesinin kendi içinde bir riyaseti vardır.  Kur’an’ın manevi bir tefsiri olan Risaleye muhatap olan kişi nispi  olarak Kur’an’a muhatap olurken yaşadığı bir durumu burada da yaşar.  Kur’an hakkındaki tarifleri ve algıları Risale için de geçerlidir. Yani  kişi sosyologsa Kur’an’a bir sosyolojik metin, edebiyatçı ise edebi  metin olarak bakar.         Bu minvalde, özelde şiir, genelde de edebiyat kuramları üzerine geniş bir birikime sahip olan Hakan Arslanbenzer, Bediüzzaman’ın  Sözler isimli kitabını Montaigne’in ‘Denemeler” isimli kitabına  benzetirken, Sözler’i de Müslümanların “Denemeler”i olarak tarif eder.        Ortalama bir edebiyat okuru için deneme denilince nasıl ki ilk önce Montaigne ve onun “Denemeler”i  akla gelirse, Türkiye’deki imani duyarlılığa sahip kitap ehli kişiler  açısından da insani bir dilin imani bir sese büründüğü eser olarak ilk  akla gelen kişilerden biridir Bediüzzaman ve onun “Sözler”  isimli eseri. Geçen bunca yıla rağmen yüzlerce baskı yapan “Denemeler”e  mukabil, Sözler’in sayısını hatırlayamadığımız, hatta tahmin bile  edemediğimiz bir baskıya ulaşmış olması bu durumun en güzel ispatıdır.        Sözler  tabir yerindeyse Bediüzzaman’ın olgunluk dönemi eseridir. Risale’nin  usulü, üslubu ve esası açısından merkez niteliğini taşır.  O  kadar ki Risale’nin bir çok yerinde Risale-i Nur’un bütünü için  “Sözler” ismi kullanılır. Sözler insani hallerin imani bir dil ile ifade  edildiği eserdir. Burada aklın kuşkuları, nefsin açmazları, kalbin  marazları, ruhun arazları ve daha bir çok manevi marifet unsuru  kendilerine mahsus halleri ile yine kendine mahsus dil ile  dillendirilir.         Sözler bazen aklın rengine girer; şüpheleri seslendirir.  Akabinde başta akıl olmak üzere kalb, ruh, ene, nefs gibi manevi  unsurlar vasıtasıyla bu şüphelerin geçersizliğini ortaya koyar. Bazen  nefsin rengine girer; evhamı ve açmazı dillendirir. Akabinde başta nefis  olmak üzere akıl, kalb, ruh, ene gibi manevi unsurlar vasıtasıyla bu  evhamın ve açmazın gereksizliğini ifade eder. Bu durum kalb, ruh, ene  vb. manevi unsurların kendilerine mahsus sorun ve sıkıntılara çare ve  ricaların uygulanmasıyla sürer gider. Bu usul, üslup ve esas yedeğe  alınarak yapılan Sözler’i okuma ameliyesi bir noktadan sonra okuyucusuna  engin bir tefekkür birikimi sağlar. Hafız Ali misalinde  olduğu gibi kişi zamanla hayatta ve ötesinde karşılaştığı insani ve  imani sorunları ve sıkıntıları bu eserden aldığı bilgi, tecrübe ve  tefekkürle çözümlemeye çalışır.         Risale  üzerine düşünen, yazan veya söz serdeden kişileri aydın ve  mütefekkir/entellektüel olarak ikiye ayırmanın faydalı olacağı  kanaatindeyim.         Aslında  bu iki kavramının birbirinden ayrılmasının sağlıklı bir şey olmadığını  kabul etmekle beraber gelinen nokta da ayrımın kaçınılmaz olduğunu da  kimse inkar edemez.         Bu  gün “aydın” denilince anlaşılması gereken şey bildiklerini okuyan ve  ifade eden kişidir. Aydın kendisi bir fikir üretmeyen, yeni bir şey  söylemeyen, sadece mütefekkir veya diğer başka kişiler tarafından ortaya  konulan bilgi ve düşünceyi sadeleştiren, tashih eden, bunlara bir çeki  düzen veren, böylece bir senteze ulaşarak ortalama okuyucuya veya  dinleyiciye aktaran kişidir. Bu anlamda akleden bir kişilikten ziyade  nakleden bir kişiliğe sahiptir.         Mütefekkir ise  kendinden yeni şeyler üreten, bilgiyi değiştiren, dönüştüren, bilgiye  fikir ve his veren kişidir. Bunun için nakleden bir kimlikten ziyade  akleden bir kimliğe sahiptir. Mütefekkir günü birlik çözümler üretmek,  tabir yerinde ise kişinin veya toplumun gününü kurtarmak yerine, insanı  ve toplumu bir bütün halinde ilgilendiren sorunların kaynağına giderek  yarınları kurtarmayı kendine hedef edinir.        Risaleye muhatap olan kişilerin önünde “Risaleden düşünmek” ve “Risalece düşünmek” gibi iki kavram duruyor.        “Risaleden düşünmek”  karşı karşıya bulunduğumuz duruma Risalede geçen durumla ilgili  olduğuna inandığımız lafzi yorum içeren cümleleri kopyala-yapıştır  mantığı ile uyarlamaktır. Bu çoğu kere “yama” etkisi oluşturur. Böyle bir muhatabiyette Risale koldaki saat gibidir.  Zaman kavramı gelişmemiş birisi zamanı öğrenmek için her seferinde  nasıl saate bakmak zorunda kalırsa, Risale’yi saat gibi yanında taşıyan  kişi için de aynı şey geçerlidir. Bu kişi yanında Risale olmadığı  müddetçe karşılaşılan duruma çözüm bulmakta zorlanır. Bu tür bir muhatabiyet yukarıda belirttiğimiz “aydın” tanımına daha fazla uyuyor.        “Risalece düşünmek”  karşı karşıya bulunduğumuz duruma Risaleye bakmadan da Risale ile  uyumlu olabilecek bir tutum ve davranış gösterebilmek demektir. Bu zaman  kavramı gelişmiş birisinin saati merak ettiğinde saatine bakma ihtiyacı  duymaması gibi bir hassasiyetin karşılığıdır. Bu tür muhatabiyet yukarda belirttiğimiz “entelektüel” tanımına daha fazla yakın duruyor.     Kişinin “Risalece” mi yoksa “Risaleden” mi düşündüğünü anlamanın birçok yolu var.        Bunlardan  ilki Risale’nin diline hakim olup-olmamakla ilgilidir. Kişi,  Bediüzzaman’a ait bu güne kadar hiç karşılaşmadığı bir metni içindeki  dilsel işleyişten “Bu metin Bediüzzaman’ın kaleminden çıkmış olmalı”  diyebiliyorsa o kişi “Risalece” düşünüyor demektir. Bu cevabı  veremiyorsa “Risaleden” düşünüyor demektir. Ezberlere ve yönlendirmelere  tabi bir otorite veya kişi bu metne “Bediüzzaman’ındır” demediği  müddetçe o da “Bediüzzaman’ındır” diyemeyecektir.                 Kişinin  “Risalece” mi yoksa “Risaleden” mi düşündüğünü anlamanın bir yolu da  konu ile ilgili olarak yaptığı yorumlardaki isabette aranmalıdır. Kişi  isabetli yorum yapıyorsa “Risalece” bir nazarla olaylara bakıyor  demektir. Yoksa kopyala-yapıştır mantığı onda işliyordur.        Kişinin  “Risalece” mi yoksa “Risaleden” mi düşündüğünü anlamanın bir diğer yolu  da onun olayları aydın mı, yoksa entelektüel duyarlılık ile mi  dillendirdiğiyle ilgilidir. Kişi bir entelektüel hassasiyetiyle olaylara yaklaşarak, kendinden bir şeyler söyleyebiliyor ve açılımlar getirebiliyorsa  “Risalece” düşünüyor demektir.         Montaiğne talebelerine “Bana bildiklerinizi değil, hissettiklerinizi söyleyin” dermiş. Sözler müellifi de bize her şeyden önce düşüncelerini ve hislerini anlatıyor.  Tefekkür ve tahassüsünü aktarıyor. Bu  minvalde bize düşen şey galiba, ilk elden Risaleden bildiklerimizi  değil, Risale için düşündüklerimizi söylemek ve Risaleye uygun bir  duyarlılığı hayatın her alanında her daim canlı tutmak. Sinsi vesveseciden Rabbime sığınırım             18 Ekim 2011 / 04:27             Günün Ayet-i Kerime meali...                                               Bismillahirrahmanirrahim    Cenab-ı Hak (c.c),  Nas Suresinde mealen şöyle buyuruyor:    De  ki: Cinlerden ve insanlardan; insanların kalplerine vesvese veren sinsi  vesvesecinin kötülüğünden, insanların Rabbine, insanların Melikine,  insanların İlahına sığınırım.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)