Ana sayfa
Forumlar
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Blog
Neler yeni
Yeni mesajlar
Son aktiviteler
Giriş yap
Kayıt ol
Neler yeni
Ara
Ara
Sadece başlıkları ara
Kullanıcı:
Yeni mesajlar
Forumlarda ara
Menü
Giriş yap
Kayıt ol
Install the app
Yükle
Forumlar
Bediüzzaman Said Nursi ve Risale-i Nur Cemaati
Bediüzzaman Said Nursi
Bediüzzaman'dan Nasihatler
"ücretsiz dagıtılsın"
JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.
Çok eski bir web tarayıcısı kullanıyorsunuz. Bu veya diğer siteleri görüntülemekte sorunlar yaşayabilirsiniz..
Tarayıcınızı güncellemeli veya
alternatif bir tarayıcı
kullanmalısınız.
Konuya cevap cer
Mesaj
<blockquote data-quote="illailayh" data-source="post: 75552" data-attributes="member: 3427"><p>Bir gün gün yeğeni Abdurrahman’a, “Git, bana falan matbaa müdürünü çağır, gel” dedi.</p><p></p><p>Abdurrahman çabucak gitti, matbaa müdürünü buldu ve “Bediüzzaman sizi çağırıyor,” dedi. “Müsaitseniz hemen gelin.”</p><p></p><p>Müdür, “Geliyorum” dedi ve işlerini toparlayarak matbaadan çıktı. Beraber Üstadın yanına geldiler. </p><p></p><p>Bediüzzaman, yeni birkaç eser yazmıştı, bunları bastıracaktı. </p><p></p><p>Müdüre, “Kardeşim bu eserlerimi bastırmak istiyorum” dedi ve sayfalar halindeki çalışmalarını verdi. </p><p></p><p>Yeğenine de, “Abdurrahman, biriktirdiğin paraları getir, müdür beye ver” dedi.</p><p></p><p>O günlerde Darü’l-Hikmette üye idi. Buradan iyi maaş alıyordu. </p><p></p><p>Geçimlerini sağlayacak kadarını ayırıyor, kalan miktarını da yeğeni Abdurrahman’a veriyordu. Abdurrahman da bu paraları biriktiriyordu. </p><p></p><p>Epeyce paraları olmuştu.</p><p></p><p>Abdurrahman şaşırdı. Bu paraları biriktirirken ne hayaller kuruyordu.</p><p></p><p>Gözyaşları içinde gitti, paraları getirdi ve müdüre verdi. Müdür gittikten sonra kendi kendini teselli etmeye başladı:</p><p></p><p>“Eserler basılınca satılır, ben de paraları yeniden biriktiririm.”</p><p></p><p>Birkaç gün sonra, Bediüzzaman matbaa müdürünü yine çağırttı. </p><p></p><p>Müdüre şöyle dedi: </p><p></p><p>“Kardeşim, eserlerimin üzerine şöyle yazın: Bu kitaplar İslâm milletine ücretsiz olarak dağıtılacaktır.”</p><p></p><p>Abdurrahman’ın hayalleri iyice suya düşmüştü. Ağlamaya başladı. Amcasına sitemle:</p><p></p><p>“Amca, birkaç kuruş para biriktiriyordum, memlekete döndüğümüzde düşman işgalinde harap olmuş evimizi belki tamir ettiririz diye... O ümidimi de öldürdün. Böyle olur mu?”</p><p></p><p>Bediüzzaman gülümsedi. Yeğenini bağrına bastı, gözyaşlarını sildi. </p><p></p><p>“Yavrum Abdurrahman, hükümet bize fazla maaş veriyordu. Kendi ihtiyacımızdan fazlası devletin hazinesine aittir. O fazla parayı Müslümanlara iade ediyorum” dedi. </p><p></p><p>Ve ilâve etti:</p><p></p><p>“Senin bu işlere aklın ermez. Allah dilerse mukaddes vatanın her yerinde sana ev verir.”</p><p></p><p> (Bediüzzaman'la Yaşayan Öyküler-2 kitabından)</p></blockquote><p></p>
[QUOTE="illailayh, post: 75552, member: 3427"] Bir gün gün yeğeni Abdurrahman’a, “Git, bana falan matbaa müdürünü çağır, gel” dedi. Abdurrahman çabucak gitti, matbaa müdürünü buldu ve “Bediüzzaman sizi çağırıyor,” dedi. “Müsaitseniz hemen gelin.” Müdür, “Geliyorum” dedi ve işlerini toparlayarak matbaadan çıktı. Beraber Üstadın yanına geldiler. Bediüzzaman, yeni birkaç eser yazmıştı, bunları bastıracaktı. Müdüre, “Kardeşim bu eserlerimi bastırmak istiyorum” dedi ve sayfalar halindeki çalışmalarını verdi. Yeğenine de, “Abdurrahman, biriktirdiğin paraları getir, müdür beye ver” dedi. O günlerde Darü’l-Hikmette üye idi. Buradan iyi maaş alıyordu. Geçimlerini sağlayacak kadarını ayırıyor, kalan miktarını da yeğeni Abdurrahman’a veriyordu. Abdurrahman da bu paraları biriktiriyordu. Epeyce paraları olmuştu. Abdurrahman şaşırdı. Bu paraları biriktirirken ne hayaller kuruyordu. Gözyaşları içinde gitti, paraları getirdi ve müdüre verdi. Müdür gittikten sonra kendi kendini teselli etmeye başladı: “Eserler basılınca satılır, ben de paraları yeniden biriktiririm.” Birkaç gün sonra, Bediüzzaman matbaa müdürünü yine çağırttı. Müdüre şöyle dedi: “Kardeşim, eserlerimin üzerine şöyle yazın: Bu kitaplar İslâm milletine ücretsiz olarak dağıtılacaktır.” Abdurrahman’ın hayalleri iyice suya düşmüştü. Ağlamaya başladı. Amcasına sitemle: “Amca, birkaç kuruş para biriktiriyordum, memlekete döndüğümüzde düşman işgalinde harap olmuş evimizi belki tamir ettiririz diye... O ümidimi de öldürdün. Böyle olur mu?” Bediüzzaman gülümsedi. Yeğenini bağrına bastı, gözyaşlarını sildi. “Yavrum Abdurrahman, hükümet bize fazla maaş veriyordu. Kendi ihtiyacımızdan fazlası devletin hazinesine aittir. O fazla parayı Müslümanlara iade ediyorum” dedi. Ve ilâve etti: “Senin bu işlere aklın ermez. Allah dilerse mukaddes vatanın her yerinde sana ev verir.” (Bediüzzaman'la Yaşayan Öyküler-2 kitabından) [/QUOTE]
Adı
İnsan doğrulaması
Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)
Cevap yaz
Forumlar
Bediüzzaman Said Nursi ve Risale-i Nur Cemaati
Bediüzzaman Said Nursi
Bediüzzaman'dan Nasihatler
"ücretsiz dagıtılsın"
Bu site çerezler kullanır. Bu siteyi kullanmaya devam ederek çerez kullanımımızı kabul etmiş olursunuz.
Accept
Daha fazla bilgi edin.…
Üst