(Aşk; duyulduğu sevgiliye adanan hayattır…)
Sevgili !
Senin bizlere miras olarak bıraktığın Kur’an ve sünnete adanması gereken ve herkese temiz bir sayfayla açılan bu hayat, geçici güzelliklerin esiri oldu…
Senin bizlere miras olarak bıraktığın Kur’an ve sünnete adanması gereken ve herkese temiz bir sayfayla açılan bu hayat, geçici güzelliklerin esiri oldu…
(Aşk; gözden değil, gönülden akan bir gözyaşıdır…)
Hangimiz gözyaşını O yüce Aşk için akıttı ?…
Yanaklarımızdan süzülen gözyaşların sebebini hangimiz muhakeme edebildi ?…
Akıtılan yaşlar Aşk için değil, dünya üzüntüleri ve sevinçleri için oldu…
Hatta, gözlerden artık yaş bile akmadı…
Yanaklarımızdan süzülen gözyaşların sebebini hangimiz muhakeme edebildi ?…
Akıtılan yaşlar Aşk için değil, dünya üzüntüleri ve sevinçleri için oldu…
Hatta, gözlerden artık yaş bile akmadı…
(Aşk; ebedî hayat için sunulan bir tebessümdür…)
Tebessümü, ancak karşılıklı olarak sunduk birbirimize…
Oysa tebessüm, Aşk’a ulaşmalıydı…
Aşk için çakılmalıydı yüzlere…
Aşk uğrunda yansımalıydı gözlere…
Ve ebedî hayata…
Oysa tebessüm, Aşk’a ulaşmalıydı…
Aşk için çakılmalıydı yüzlere…
Aşk uğrunda yansımalıydı gözlere…
Ve ebedî hayata…
(Aşk; bugünden çağlar öncesine vuslat köprüsü kurmaktır…)
Aşk’ı seninle tanıdık Sevgili !
Senin Aşk’ının misali bir Aşk yaşayamadık belki ama,
Efsunundan bir parça geldi çağımıza kadar…
Yüreğinden uzandı yüreklerimizin en münezzeh köşesine…
Sen olmasan da bizim Aşk’sızlığa doğru giden zamanımızda,
Hayatından bir yadigâr yer edegeldi gönüllerimize…
Müstesna ümmetine elbette…
Senin Aşk’ının misali bir Aşk yaşayamadık belki ama,
Efsunundan bir parça geldi çağımıza kadar…
Yüreğinden uzandı yüreklerimizin en münezzeh köşesine…
Sen olmasan da bizim Aşk’sızlığa doğru giden zamanımızda,
Hayatından bir yadigâr yer edegeldi gönüllerimize…
Müstesna ümmetine elbette…
(Aşk; O’nu tefekkür etmektir…)
Gecelerimizin, gündüzlerimizin,
Soluduğumuz her nefesin maneviyatında huzur veren bir histir Aşk…
Düşüncelerimizin her zerresinde O olmalıyken,
Kendimizi bile unuttuk..
Unuttuk ki; Aşk’tan habersiz olmuşuz…
Soluduğumuz her nefesin maneviyatında huzur veren bir histir Aşk…
Düşüncelerimizin her zerresinde O olmalıyken,
Kendimizi bile unuttuk..
Unuttuk ki; Aşk’tan habersiz olmuşuz…
(Aşk; O’nun rızasını kazanmak için yollar yürümektir…)
Önümüzde uzun bir yol…
Sonunda ne vardır, ne çıkacaktır diye düşünmeden,
Düştük karşımıza çıkan lâlettayin yollara…
Vurduk Aşk’ımızı bilinmeyen taşlıklara…
Acıdık, kanadık, ama yine de Aşk’ın değerini bilemedik.
Aşk yolunun bitmeyeceğini idrak edemedik…
Aşk’sız yürüdük her dem bu yollarda…
Sonunda ne vardır, ne çıkacaktır diye düşünmeden,
Düştük karşımıza çıkan lâlettayin yollara…
Vurduk Aşk’ımızı bilinmeyen taşlıklara…
Acıdık, kanadık, ama yine de Aşk’ın değerini bilemedik.
Aşk yolunun bitmeyeceğini idrak edemedik…
Aşk’sız yürüdük her dem bu yollarda…
(Aşk ve’dir, ve Aşk değil…)
Aşk’ı hafife aldık Sevgili !
İlk sırada olması gerekirken, sırasını şaşırdık…
“Aşk ve” demek yerine, “ve Aşk” dedik…
“Ve Aşk”ın “ve”sinden önce neler gelebilirdi ki sözlerimize, seslerimize, gönüllerimize ?…
Halbuki “Aşk ve”den sonra hayat gelirdi, tüm sevgilerin taoplamı gelirdi, yine Aşk gelirdi…
O zaman bitmezdi yaşam…
Hep devam ederdi; çağlar öncesinden, çağlar sonrasına, hayat ötesine…
Aşk’tan sonra üç nokta (…) hep var olurdu…
Çünkü Aşk sona ermezdi…
Taze, hep dipdiri yaşardı yüreklerde…
Gözlerde, kalplerde, yaşantılarda…
İlk sırada olması gerekirken, sırasını şaşırdık…
“Aşk ve” demek yerine, “ve Aşk” dedik…
“Ve Aşk”ın “ve”sinden önce neler gelebilirdi ki sözlerimize, seslerimize, gönüllerimize ?…
Halbuki “Aşk ve”den sonra hayat gelirdi, tüm sevgilerin taoplamı gelirdi, yine Aşk gelirdi…
O zaman bitmezdi yaşam…
Hep devam ederdi; çağlar öncesinden, çağlar sonrasına, hayat ötesine…
Aşk’tan sonra üç nokta (…) hep var olurdu…
Çünkü Aşk sona ermezdi…
Taze, hep dipdiri yaşardı yüreklerde…
Gözlerde, kalplerde, yaşantılarda…
AŞK’TAN SONRASI GELİR…
AŞK’TAN ÖNCESİ İSE…
TANIMSIZ…
AŞK’TAN ÖNCESİ İSE…
TANIMSIZ…
AŞK VE’dir…
VE AŞK değil…
VE AŞK değil…