JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="Huseyni" data-source="post: 247041" data-attributes="member: 27">Kelime olarak “şüphe, işkil, kuruntu, tereddüt; kalbe gelen asılsız kötü ve sinsi düşünce” mânâlarına vesvese bir şeytan işidir.  1. Vesvese nedir? Şeytandan  kaynaklanan bir musîbettir. Şeytanın kalbi kurcalaması, karıştırmasıdır.  Zira şeytanın emeli kalbi bozmak, onu işe yaramaz hâle getirmektir.       2. Vesvesenin özellikleri2.1. Vesvese bir hastalıktır   Öncelikle vesvesenin  bir hastalık olduğunu kabul etmek lâzımdır. Vesvesenin hastalık  olduğuna inanmalı.   Çünkü hasta bir insan hastalığını kabullenirse çareye  başvurur, derman kapılarını çalar;  tedavi olmaya ve ilaç kullanmaya  çalışır. Ancak vesveseyi normal bir şey gibi kabul eder, “Benim bir  şeyim yok, sağlığım sıhhatim yerinde, neyim var ki?” der, teşhisi kabul  etmez, tedaviye yanaşmaz ve ilâçları reddederse, işte o zaman asıl  sıkıntı başlamış demektir.        Demek ki birinci mesele, vesveseye kapılan  insanın bunu anormal bir durum olarak kabul etmesidir.    2.2. Vesvese bir evham ve kuruntudur      Evham  vehimler demektir. Vehim de isteğimiz dışında kalbe ve zihnimize ilişen,  şüphe ve tereddüte sebep olan bâtıl düşünce, sebepsiz kuruntulardır.  Aynı zamanda yersiz bir korku, yanlış bir kanaat; gerçekte varlığı  olmadığı halde varlığına inanılan şeylerden ibarettir. 2.3. Vesvese şüpheler ve tereddütler zinciridir      Vesvese  insanın şüphelerini arttırır. Tereddütlerini çoğaltır. Düşünce  melekesini dumura uğratır.  İnsanı sağlıklı olarak düşünemez hâle  getirir. Yani vesveseye kapılan insanın kafası işlemez duruma gelir. Zihni durur, muhakeme gücü zayıflar. İrade hâkimiyetini kaybeder. Böyle  bir hâle düşmeyi kim ister? Elbette hiç kimse... 2.4. Vesvese bir musîbet, bir belâdır      Musîbet ve  belâ insanı öyle bir hale getirir ki, bir kaç günlük, bazen bir kaç  haftalık dayanma gücünü bir anda harcar. Kişiyi sinir küpüne çevirir; “Bu musîbetten, bu dertten, bu hastalıktan kurtulamam artık” gibi bir  kanaate vardırır.2.5. Vesveseye ehemmiyet verdikçe şişer, ehemmiyet vermezsen söner      İnsan  vesveseye önem verdikçe, ciddiye aldıkça, insanın bütün âlemini ve  duygularını kaplar. Kafaya taktıkça takılır, kalır. Üzerinde durdukça  durulur, yorum üstüne yorum yaptıkça dal budak salar gelişir, şişer ve  balon olur. Fakat önemsenmez, değer verilmez, üzerinde durulmazsa  kaybolur gider.2.6. Vesveseye büyük nazarıyla baksan büyür, küçük görsen küçülür     İnsan  vesveseyi gözde büyütürse büyür, küçük görürse hemen küçülür.  Bazen  insanın hayaline incecik bir ip ilişir. Dikkat edilir, üzerinde  durulursa biraz sonra o incecik ip halat gibi kalınlaşıverir. Yine bazen  loş bir ışıkta kalan insan, bir ipe bakıp dururken    bir süre sonra o ip  gözünde yılan gibi sallanmaya başlar ve kendi kendini korkutur hâle  gelir. Elini bile vurmaya çekinir. Hâlbuki yanına varsa, ipi eline alsa  onun yılan olmadığını görecektir. Böylece kendini korkuya iten bu  hayalin bir hayal ürünü olduğunu anlar ve rahat eder. 2.7. Vesveseden korksan hasta eder; korkmazsan hafif olur, gizli kalır     İnsan  vesveseden korksa, endişe ederse artar; bir iken yüz olur ağırlaşır,  insanı alt eder hasta eder. Korkmazsa bunların tam tersi olacaktır. Mektubat’ta bu hususa şöyle bir misâl verilir: “Meselâ nasıl ki damda  bir adamı tehlikeye atmak için, bir dessas (hileci) adam, o evhamlının  nazarında zararlı görünen bir şeyi gösterip, vehmini tahrik edip, kova  kova, tâ damın kenarına gelir, baş aşağı düşürür, boynu kırılır. Aynen  onun gibi, çok ehemmiyetsiz evhamla çok ehemmiyetli şeyleri feda  ettiriyorlar. Hattâ, bir sinek beni ısırmasın diyerek, yılanın ağzına  girer.” 12.8. Vesvesenin mahiyetini bilmezsen devam eder yerleşir; mahiyetini bilsen onu tanısan gider      Vesvesenin  ne olduğu bilinmez, kaynağı fark edilmez, neden ibaret olduğu  anlaşılmazsa devam edip gider.  Sonunda kalpte yerleşiverir. Fakat  mahiyeti bilinse, nereden kaynaklandığı,    hangi vasıtayla geldiği fark  edilip tanınsa, geldiği gibi gerisin geriye gider.  Üstad Hazretlerinin  söylediği şu ifade, bu meseleyi gayet öz bir şekilde anlatmaktadır:     “Vesvese öyle bir şeydir ki cehil onu dâvet eder, ilim onu tard eder.  Tanımazsan gelir, tanısan gider.” 2      3. İnsana ilişen vesvese ve kurtuluş yolları3.1. Vesvesenin birinci şekli (Birinci yara)   Öncelikle  vesvese şüphe şeklinde gelir ve şeytan şüpheyi öncelikle kalbe atar.   Fakat kalp hemen tepki gösterir (etki-tepki), savunmaya geçer. Fakat  savunmayı bırakıp kabul ederse, şeytan birinci atışta hedefi on ikiden  vurmuştur.  Fakat kalp savunmayı bırakmayıp, kabul etmezse orada bir iz  bırakır sadece. Sonunda bir leke oluşturur. Bir süre sonra hayal  aynasına bazı pis düşünceler yansır.     Edebe aykırı bazı çirkin görüntüler  oluşur. Zaten bu görüntü ve leke kalbin hırçınlaşıp feryat etmesine, sıkılıp daralmasına kâfî gelmiştir. Sonunda “Eyvah” diyerek ilk hastalık  mikrobunu kapmış olur ve ümitsizliğe düşüverir.Bir kere böyle bir  vesveseye kapılan insan telâşa düşmemeli ve endişe etmemelidir.   Eğer  endişe edip telâşa düşüyorsa, bilsin ki bunlara sebep olan şeyin  ‘gerçekte var olması’ gerekir.    Oysa kalbe ve hatıra gelenler birer hayal  ürününden başka bir şey değildir.    Said Nursî bunu şöyle izah eder:       “Tahayyül-ü küfür küfür olmadığı gibi tahayyül-ü şetim dahi şetim  değildir.” 3 Yani küfrü (inkârı) hayal etmek küfür olmadığı gibi;    kötülüğü hayal etmek de kötülüğün kendisi değildir. Yani insanın bunları  hayalinden geçirmesi bunu söylediği anlamına gelmez ve mesul değildir. Ne zaman ki bunları ifade eder veya işler, o zaman mesuldur. Bir kere  kalbe gelen çirkin sözler, edebe aykırı haller kalpten gelmiyor. Bunun  için kalbe ait değildir. Çünkü bu sözlerden kalp rahatsızdır, sıkılıyor,  daralıyor.   Dolayısıyla kalbin ürünü olamaz. Şeytanın bir ürünüdür ve  kalbe yakın olan şeytanın lümmesinden geliyor. Lümme-i şeytaniye,  hadiste şöyle ifade edilmektedir: Hadisi, Abdullah bin Mesud rivayet  etmektedir.   Resul-i Ekrem (asm) şöyle buyurmuştur:    ”Âdemoğlunda, bir  şeytanın lümmesi vardır, bir de meleğin lümmesi. Şeytanın lümmesi şerre  (küfre, günaha, zulme) teşvik etmek ve hakkı yalanlamaktır. Meleğin  lümmesi ise, iyiliği ilham etmek ve hakkı tasdik etmektir. Bunu her kim  vicdanında hissederse Allah’tan olduğunu bilsin ve Allah’a hamd etsin.  Öbürünü hisseden de şeytandan Allah’a sığınsın.” 4Neden kalp,  şeytanın hedef tahtasıdır? Cevabını Kur’ân’dan alalım:    "Bilin ki Allah  kişinin kalbine ondan daha yakındır.” 5 "Kim Allah’a iman ederse Allah  onun kalbine hidayet verir.” 6 "Kalpler ancak Allah’ın zikriyle huzura  kavuşur.” 7 "İmanlarına iman katmak için mü'minlerin kalplerine sükûnet  ve emniyet veren odur.” 8 "Allah size imanı sevdirdi ki onu kalplerinize  benimsetti” "Mü'minler o kimselerdir ki Allah’ın adı anıldığı zaman  kalpleri titrer.” 9Kalp hakkında yüzlerce âyetten meâlini verdiğimiz bu  birkaç âyette kalbin önemini öğreniyoruz, anlıyoruz. Demek ki kalp  neden şeytanın hedef tahtasıymış?    Çünkü kalp imanın merkezi, zikrin  merkezi,   hidayetin merkezi, sukût ve huzurun merkezi ve bütün  duygularımızın merkezidir. Şeytan ise mü’mindeki bütün bu güzelliklerin  düşmanıdır.   3.2. Vesvesenin ikinci şekli (İkinci yara)      Mânâlar  birer birer kalpten çıkarlar, fakat hayal havuzuna çıplak olarak  akarlar.   Hayal havuzuna akar akmaz her mânâ ayrı bir suret ve şekle  bürünür. Hayal her fırsatta bir sebep bularak devamlı olarak sûret  dokuyup durur. O sûretleri dışarıda yol üstüne çıkarır. Oraya diker,  bekletir. Orada hangi mânâ gelse ya giydirir, ya arkasına takar  takıştırır yahut bulaştırır veya önüne perde çeker. Gelip geçen mânâlar  nezih ve temiz iseler fakat sûretler pis ve rezilse bir miktar temas  etmiş olsa da, mânâ o sureti giymiş olmaz. Vesveseye kapılan adam pis ve  rezil suretlerin mânâ ile temas etmesiyle,    o mânânın o sûreti üzerine  aldığını giydiğini kabullenir. “Eyvah” der ”Kalbim ne kadar bozulmuş? Bu  sefillik, bu rezillik beni yoldan çıkarır” diyerek kendini tehlikeye  sürükler. Böyle bir vesveseye kapılan insan hemen kendine çeki düzen  vermeli.  Meselesinin öyle düşündüğü gibi göründüğü tarzda olmadığını  anlamalı. Hayal dünyasına yansımış bulunan kötü düşünceyi kalbine  bulaşmış gibi kabul etmemelidir.Meselâ huzur içinde namaz kılan bir  insanın iç organlarındaki pislik, damarlarındaki kan bedenden dışarı  çıkmadıkça namazı bozmaz.103.3. Vesvesenin üçüncü şekli      (Üçüncü yara)Varlıklar  arasında olayların içinde veya düşünce planında çok gizli, dolaylı  birtakım münasebetler bulunabilir. Bazen öyle oluyor ki birbiriyle hiç  alâkası olmayan şeyler arasında bağlantı bulunabilir. Meselâ bazen  namazda iken, bazen duâ ederken, Kâbeyi hayalinde canlandırırken, İlâhî  huzurda kendinden geçmiş tatlı bir anı yaşarken, âyetleri düşünürken, bir fikir akışı insanı alır, en uzak ve rezil hallere götürür. Oysa  namaz ile meselâ o müstehcen manzaranın hiçbir alâkası yoktur.  Duâ ile  işret anının bir bağlantısı yoktur.Yine aynı şekilde Kâbe düşüncesiyle  şeytanın telkin ettiği günahlı hallerin bir münasebeti yoktur.   O huzurlu  an ile akla gelen o çirkin düşüncelerin bir irtibatı yoktur. Ancak  bunlar daha çok hayal ürünü olarak çağrışım yoluyla zihne gelir ve  insanı meşgul eder. Kafasını allak bullak eder.  Böylece şeytan lüzumsuz  ve çirkin şeylerle oyalayıp durur.Tedavi yolu: İnsan bu vesvesenin, bu  düşüncelerin şeytanın bir işi olduğunun farkına varmalı ve o eski hâline  dönmeli ve    “Aman ne hata ettim de bu düşünceler aklıma geldi?” deyip  vesvesenin mahiyetini incelemekle meşgul olmamalıdır. Şayet nasıl bir  şeydi, ne düşünmüştüm gibi sözlerle üzerinde durmaya kalkarsa o zayıf  ilişki iyice kuvvet kazanır. Onun için böyle bir hale gelmemek, düşmemek  için üzerinde durmamalıyız.3.4. Vesvesenin dördüncü şekli (Dördüncü yara)    Vesveseye  müptelâ olan insanların en çok karşılaştıkları vesvese türü budur  diyebiliriz. İdealinde, hedefinde en mükemmel ibadeti yapma düşüncesi  vardır.   Yanlışsız ve eksiksiz en iyi amel ve hizmeti yapma zannına  kapılmaktadır. Buna bir de takva düşüncesi girmişse meselenin üstüne  üstüne gider, gittikçe de vesvesenin şiddeti artar, zaman içinde de öyle  bir dereceye gelir ki amel ve ibadetin en iyisine ulaşayım derken  harama düşebilir.  Bazen sünnet olan bir ibadeti ideal manada yapmaya  çalışırken farkında olmadan bir farzı terk eder. Sonunda “Acaba ibadetim  sahih oldu mu?” diye peş peşe o ibadeti iade eder durur. Zaman içinde  bu hâl devam eder, sonunda büyük bir ümitsizliğe düşer.    Meselâ abdest  almaya başlar, o anda vesveseye yakalanır. Kollarını yıkarken tekrar  başa döner. Ayağını yıkayıp abdestini bitirmesi gerekirken bir daha başa  döner veya abdestini aldıktan sonra "Her halde sağ kolumu yıkamadım,  başımı mesh etmedim” gibi vehimlerle üst üste üç beş defa abdest alır.   İşte burada şeytanın attığı vesvese oku hedefini bulmuştur. Bu durum  artık o insanda bir hastalık haline gelmiştir.     Tedavi yolu:Bir kere  insanın bu vesvesenin batıl bir itikadî mezhep olan mutezileye mahsus  olduğunu bilmesi gerekir. Ehl-i sünnet âlimleri bu vesveseye şu açıklığı  getiriyorlar: İbadetler dinin şartlarına uygun olarak işlenmişse “Acaba  sahih olmuş mu?” deyip vesveseye kapılmamalı. Ama “Kabul olmuş mu?”  demeli, gurura düşmemeli, ucbe girmemeli, amel ve ibadetine  güvenmemelidir.     Abdest örneğinde ise, abdest alan ve namaz kılan bir  kimsenin abdestini ve namazını bozacak bir hal gerçekte bulunsa, fakat  insan bunun farkında olmamış olsa esas itibariyle abdesti de, namazı da  sahihtir ve İnşâallah makbuldir. Bu vesvesenin ikinci tedavi yolu: 1-  Dinde zorluğun olmayışıdır.    2- Dört mezhebin hak oluşudur. Böyle  vesveseli adam amelini güzel görüp gurura düşmektense, amelini kusurlu  görse istiğfar etse daha kârlı ve kazançlı çıkar. Daha sonra Cenâb-ı  Hakk’a şöyle niyazda bulunmalıdır: ”Ya Rabbi ben bir kul olarak elimden  geleni yaptım. Farkında olmadan bir kusur bir hatam olmuşsa beni bağışla  eksiklerimi noksanlarımı tamam olarak kabul buyur.”     4. Vesvesenin mahiyetiRisâle-i Nur’da “tedâi-yi  hayâlât”11 yani “hayâlî çağrışımlar” ifadesi geçer. Kendisi bile kontrol  altına girmesi mümkün olmayan hayalin ürünleridir. Hayalin kendisi bile  sınırsız bir özgürlük içinde olunca oraya gelen misafirler ne derece  kayıt altına alınabilir? Buna “hayalin hayalleri” demek bile mümkündür.  Demek ki vesvesenin en birinci ve en belli başlı özelliği hayal ürünü  oluşudur. Yine Risâle-i Nur’da “tahattur-u faraziye” tabiri geçiyor.  Yani farazî bir şeyin hatıra getirilmesidir. Olmayacak bir şeyi olacak  gibi tevehhüm etmek düşünmek yahut gerçekleşmesi imkânsız olan  düşüncelerin hatıra gelmesidir. Günlük konuşmalarımızdaki “faraza,  bilfarz, farz-ı muhâl, farz edelim ki öyle, elde yok ama tahmin et, öyle  say, tut ki gökte uçuyorsun, farz-ı muhâl dünya durmuş olsun” gibi  ifadeler bu tabiri anlatıyor olsa gerektir.        5. Vesvese psikolojisiBöyle bir insan en basit  bir mesele de dahi gizli bir güç aramaya meyleder. İmanında, ibadetinde,  hizmetinde, evinde barkında, ailede, işyerinde hep huzursuzdur. Hatta  geçimsizdir, çekilmez bir yapıya bürünmüştür, problemli bir kişiliktir.  Her şeyden şüphe ettiği gibi herkesten de şüphe eder ve böylece  psikolojisi bozulur. İşin en acınacak tarafı insanı ümidini  yitirmesidir. “Benden Müslüman olmaz, benim namazım kabul olmaz, benim  günahım çok büyük. Allah affetmez, herkes bana hasta gözüyle bakıyor, bu  insanlarla yaşanmaz” gibi peşin hüküm ve sabit bir fikir sahibi  olmuştur.       6. Vesvesenin insana verilmesinin hikmetleri-  Aşırıya kaçmamak, fazla baskın gelmemek şartıyla vesvese asıl itibariyle  mânevî uyanıklığa sebeptir. İnsanı araştırmaya yöneltir, ciddiyete  vesile olur. - Aşırıya kaçıp insanı alt etmemesi, başta abdest ve  namaz olmak üzere kişiyi ibadetten taatten uzaklaştırmaması, hayatı  yaşanmaz ve çekilmez bir hâle getirmemesi, imana ve itikada zarar  vermemesi kaydıyla vesvese insanı devamlı ayık ve uyanık tutar, gaflete  düşmesini önler. - Vesvese insanı vesveseye kapıldığı mesele hakkında araştırmaya ve incelemeye ve öğrenmeye sevk eder. - Vesvese insanın taklidi olan imanını tahkîke, zayıf olan inancını kuvvetlendirmeye vesile olur. - Vesvese lakaytlığı atar, miskinliği giderir, tembelliği kaçırır, rehaveti yok eder.Dipnotlar:          1- Bediüzzaman Said Nursî,  Mektubat, (29. Mektup Altıncı Risâle Olan Altıncı Kısım) Yeni Asya  Neşriyat, 5. B, İstanbul, 2006, s. 403. 2- Bediüzzaman Said Nursî,  Sözler, (21. Sözün İkinci Makamı) Yeni Asya Neşriyat, 2. B, İstanbul,  2007, s. 245-251. 3- 21. Söz İkinci Makam. 4- İbni Mace, İkame: 129 5-  Enfal 24. 6- Tegabun 11. 7- Ra’d 28. 8- Fetih 4. 9- Enfal 2. 10-  Risâle-i Nur. 11- 11. Mektub.     Risale-i Nur Enstitüsü</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)