JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="SaYa" data-source="post: 110553" data-attributes="member: 5">Gel desen gelirdim. Gittiğin uzakta bendim dağ gibi bir ihanetten düştüm. Bu kendime son gelişim. Ölümbaz öpüşler kusuruyorum ceplerime kendimi suç üstü yakalıyorum. ve kentsizliğimin isimsizliğini araza uyak düşüyorum. Gözlerime senden düşler sürüyorum. ıslak bileklerim kan bayramına yatıyor. bana en büyük tehdit yine ben oluyorum. sonra bir durağa yaslanıyorum sonra bir kente ve sen gidiyorsun ben kanıyorum diyorlarki kendini dinleme hiç bir şey söylemiyorsun oysa gel desen gelirdim biliyorsun. bu kente her yağmur kendine ağlar. aklıma düşsen yalnızlık oluyorum ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir nerde kimi düşünüyorsun artık kendini yakan bir ateşim kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz şimdi boş durak yaslanıyorum boş kentlere oysa gel desen gelecektim. yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma. cüzzamlı ruhlar cehennemine gidiyorum ben kirli sözlerimi temize çekmeye. gözlerin ihanete ihbar taşıyor kuşkulu bir cinayeti fısıldıyor kaşlarına sözü namluna sürmelisin şimdi en yaralı yanımdan vurmalısın beni çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır. susuşuna kan döküyor gözlerin ve sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun oysa bilmelisin arazım kimsenin içi görünmez ve hiç bulamadıklarını asla yitiremezsin bak şimdi aramızda sessiz kalıyor söylenecek bütün sözler her sabah akşam oluyorsun alnından ellerine damlıyorsun yüzündeki yağmurla iniyorsun kente içine dert oluyorsun kentin dışına yağmur yüreğinde dağılıyor kristal şehirler duvarların kan öksürüyor ve sen başkalarının gözlerini yüzümde aramamayı öğreniyorsun beni bir durağa yaslıyorsun beni bir kente gidiyorsun oysa gel desen gelecektim... biliyorum arazım insan kendini bulmamalı hep aramalı gittiğin yerden başlıyorum öyleyse gece cinnetlerimide alıp yanıma denize bakmayı bilmeyenler bir gün mutlaka boğulur. işte bundandır gözlerinden kaçışlarım. ömrümden düşürdüğüm sol anahtarlarına takılıyorum hep ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden hadi bana en militan kelimelerle saldır batır içime cümlelerini beyhude bir dehşet bırak bana hak ediyorum. gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep sızıyor içime can kaybından ölüyorum yorgun söylentiler kalıyor solgun yaralarımdan kırılırmı bilmem içimde taşıdığım kin kinim kendime susuşum sana küsüşüm tüm dünyaya üstü kalsın ihanetimin gel desen gelecektim.. yine bir tren geçiyor içimden sen kesiliyorum gülüşümün karşılığı saçların bir rüzgarın öyküsünü taşıyor süsle beni ey aşk geçtiğin yerleri öpüyorum. kirpiğinden yapılma bir dar ağacına geceyi asıyorum yoksun bu yağmurlar ıslatmıyor beni. bir durağa yaslanıyorum sensiz. gidişinin en sessiz harfinden yırtılıyorum gel desen gelecektim oysa... içine her düşen kendii keşfi sanıyor seni oysa sen melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin ve kendini acıtmak istiyorsun ama güller kendine batamaz bilmiyorsun gelme diyorsun... herkez kendi gördüğüne bakar peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu hadi en kanadığımız yerden susalım gel desen gelirdim git dedin ve gittin AŞKA, RÜZGARA, AYRILIĞA, ZAMANA eyvallah!! KAHRAMAN TAZEOĞLU</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)