Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 260437" data-attributes="member: 1016557">Tarihçe-i hayat dersleri&nbsp; 11.2.tahliller(devamı)&nbsp;&nbsp; TARİHÇE-İ HAYAT DERSLERİ 11.2.TAHLİLLER(DEVAMI)<table style='width: 100%'><tr><td>&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Halim ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; selimdir. Fakat heyecana geldiği zaman bir arslan tavrı alır, iki dizinin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; üstüne doğrulur, bir şâhenşâh gibi konuşur. En sevmediği şey siyasettir.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 35 senedir bir gazeteyi eline almış değildir. Dünya şuûnu ile alâkasını&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kesmiştir. Akşam namazından sonra, ferdâsı öğleye kadar kimseyi kabul&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; etmez, ibadetle meşgul olur. Pek az uyur. Talebelerini de siyasetten&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; şiddetle men eder. Memleketin her tarafında altı bini mütecaviz, belki bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; milyonu bulan talebeleri, memleketin en faziletli evlâtlarıdır.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Üniversitenin muhtelif fakültelerinde müsbet ilimler tahsil eden&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; şakirtleri pek çoktur; yüzlercedir, binlercedir. Hiçbir Nur talebesi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yoktur ki, sınıfının en faziletlisi, en çalışkanı olmasın. Memleketin her&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tarafında bulunan bu yüz binlerce Risale-i Nur talebesinden hiçbirinin,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hiçbir yerde âsâyişi muhil hiçbir hareketi, hiçbir vak’ası yoktur. Her Nur&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; talebesi, hükûmetin, nizam ve intizamın tabiî birer muhafızıdır, âsâyişin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mânevî bekçisidir. 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; İstanbul seyahatinden muztarip olup olmadığını&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sordum: 
“Bana ıztırap veren,” dedi. “Yalnız İslâmın mâruz kaldığı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tehlikelerdir. Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi; onun için mukavemet&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kolaydı. Şimdi tehlike içeriden geliyor. Kurt, gövdenin içine girdi.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Şimdi, mukavemet güçleşti. Korkarım ki, cemiyetin bünyesi buna dayanamaz.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Çünkü düşmanı sezmez. Can damarını koparan, kanını içen en büyük hasmını&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; dost zanneder. Cemiyetin basiret gözü böyle körleşirse, iman kalesi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tehlikededir. İşte benim ıztırabım, yegâne ıztırabım budur. Yoksa şahsımın&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mâruz kaldığı zahmet ve meşakkatleri düşünmeye bile vaktim yoktur. Keşke&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bunun bin misli meşakkate mâruz kalsam da iman kalesinin istikbali&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; selâmette olsa!” 
“Yüz binlerce imanlı talebeleriniz size âtî için ümit&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ve tesellî vermiyor mu?”“Evet, büs bütün ümitsiz değilim. Dünya, büyük bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mânevî buhran geçiriyor. Mânevî temelleri sarsılan garp cemiyeti içinde&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; doğan bir hastalık, bir veba, bir tâun felâketi, gittikçe yeryüzüne&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; dağılıyor. Bu müthiş sârî illete karşı İslâm cemiyeti ne gibi çarelerle&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; karşı koyacak? Garbın çürümüş, kokmuş, tefessüh etmiş, bâtıl formülleriyle&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mi? Yoksa İslâm cemiyetinin ter ü taze iman esaslarıyla mı? Büyük kafaları&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gaflet içinde görüyorum. İman kalesini, küfrün çürük direkleri tutamaz.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Onun için, ben yalnız iman üzerine mesaimi teksif etmiş&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bulunuyorum. 
Risale-i Nur’u anlamıyorlar. Yahut anlamak istemiyorlar.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Beni, skolastik bataklığı içinde saplanmış bir medrese hocası&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; zannediyorlar. Ben, bütün müspet ilimlerle, asr-ı hazır fen ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; felsefesiyle meşgul oldum. Bu hususta en derin meseleleri hallettim. Hattâ&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bu hususta da bazı eserler telif eyledim. Fakat ben öyle mantık oyunları&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bilmiyorum. Felsefe düzenbazlıklarına da kulak vermem. Ben, cemiyetin iç&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hayatını, mânevî varlığını, vicdan ve imanını terennüm ediyorum. Yalnız&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Kur’ân’ın tesis ettiği tevhid ve iman esası üzerinde işliyorum ki, İslâm&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; cemiyetinin ana direği budur. Bu sarsıldığı gün, cemiyet yoktur. 
Bana,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; “Sen şuna buna niçin sataştın?” diyorlar. Farkında değilim. Karşımda&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evlâdım&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, imanımı kurtarmaya&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiş de ayağım ona çarpmış; ne&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ehemmiyeti var? O müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıymet&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ifade eder mi? Dar düşünceler, dar görüşler! 
“Beni, nefsini kurtarmayı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; düşünen hodgâm bir adam mı zannediyorlar? Ben, cemiyetin imanını kurtarmak&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yolunda dünyamı da feda ettim, âhiretimi de. Seksen küsur senelik bütün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hayatımda dünya zevki namına birşey bilmiyorum. Bütün ömrüm harp&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Divan-ı harplerde bir câni gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilâttan men&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; edildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldım.&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Zaman oldu ki, hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eğer dinim&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; intihardan beni men etmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gitmişti. 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Benim&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; fıtratım, zillet ve hakarete tahammül etmez. İzzet ve şehamet-i İslâmiye&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; beni bu halde bulunmaktan şiddetle men eder. Böyle bir vaziyete düşünce,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; karşımda kim olursa olsun, isterse en zalim bir cebbar, en hunhar bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; düşman kumandanı olsa, tezellül etmem. Zulmünü, hunharlığını onun suratına&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; çarparım. Beni zindana atar, yahut idam sehpasına götürür; hiç ehemmiyeti&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yoktur. Nitekim öyle oldu. Bunların hepsini gördüm. Birkaç dakika daha o&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hunhar kumandanın kalbi, vicdanı zulümkârlığa dayanabilseydi, Said bugün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; asılmış ve mâsumlar zümresine iltihak etmiş olacaktı. 
İşte benim bütün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hayatım böyle zahmet ve meşakkatle, felâket ve musibetle geçti. Cemiyetin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; imanı, saadet ve selâmeti yolunda nefsimi, dünyamı feda ettim. Helâl&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; olsun. Onlara beddua bile etmiyorum. Çünkü, bu sayede Risale-i Nur, hiç&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; olmazsa birkaç yüz bin, yahut birkaç milyon kişinin-adedini de bilmiyorum&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ya, öyle diyorlar. Afyon Savcısı beş yüz bin demişti. Belki daha&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ziyade-imanını kurtarmaya vesile oldu. Ölmekle yalnız kendimi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kurtaracaktım; fakat hayatta kalıp da zahmet ve meşakkatlere tahammül ile&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bu kadar imanın kurtulmasına hizmet ettim. Allah’a bin kere hamd&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; olsun. 
Sonra, ben cemiyetin iman selâmeti yolunda âhiretimi de feda&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ettim. Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu. Cemiyetin,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; feda olsun. Kur’ân’ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa, Cenneti de istemem;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; orası da bana zindan olur. Milletimizin imanını selâmette görürsem,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gül-gülistan olur.” 
Hazret coşmuştu. Bir yanardağ gibi lâvlar&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; saçıyordu. Bir fırtına gibi gönül denizini dalgalandırıyordu. Bir şelâle&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gibi haşmetli zemzemelerle ruhun en derin noktalarına çarpıyordu. Çok&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; heyecanlanmıştı. Millet kürsüsünde coşmuş bir hatip gibi devam ediyor,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sözünün kesilmesini istemiyordu. Yorulduğunu hissettim. Bu heyecanlı bahsi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; değiştireyim, dedim. “Mahkemede sıkıldınız mı?” diye sordum 
“Dinî&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tedrisata, kadınlarımızın, muhterem hemşirelerimizin, terbiye-i İslâmiye&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; dairesinde iffet ve şereflerini muhafaza etmelerine taraftar olmanın, bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; suç olduğuna dair kanunlarda bir madde var mı? ‘Kalbe gelen hakikat’ gibi&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tâbirleri de şahsî nüfuz temini maksadına delil göstermelerinin mânâsını&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; da bu ilimle, hukukla meşgul doçentlerden sorarım.” 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Üstadla&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; görüşmemiz çok uzamıştı. Müsaade alıp ayrıldığım zaman vakit hayli&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; geçmişti. 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 1952&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Eşref Edip 
</td><td>&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Lügatler : 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; âhiret : öteki dünya, öldükten sonraki ebedî&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; hayat 
âsâyiş : emniyet,&nbsp; düzen 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; asr-ı hazır : şimdiki asır 
âtî :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gelecek 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; bahis : konu 
basiret :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; görüş, seziş&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; beddua : bir kimseye belâ gelmesi için&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yapılan dua 
buhran : bunalım 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; cânî : cinayet işlemiş 
cebbar :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; zorba, zalim 
cefa : büyük sıkıntı, eziyet 
cemiyet :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; toplum 
divan-ı harp : askerî mahkeme; sıkı yönetim&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; mahkemesi 
esaret : esirlik, kölelik 
eza :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sıkıntı 
fazilet : güzel ahlâk, erdem 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; fen : bilim 
ferdâ :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yarın, ertesi gün&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; fıtrat : yaratılış, mizaç,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; karakter 
gaflet : âhirete, Allah’ın emir ve yasaklarına duyarsız&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; davranma hâli, umursamazlık 
Garp cemiyeti : Batı toplumu;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Avrupa 
Garp : Batı; Avrupa 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; gönlü gül-gülistan olma : gönlü rahat olma,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ferahlama 
halim ve selim : yumuşak huylu, uysal 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; hamd etme : şükür ve övgülerini&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sunma 
hariç : dış, dışarı 
hasım :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; düşman&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; hatip : hitap eden,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; konuşan, konuşmacı 
hazret : saygıdeğer (saygı ve yüceltme&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; maksadıyla kullanılan bir ifade) 
hemşire : kız kardeş,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bacı 
hodgâm : kendi keyfini düşünen, bencil 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; hunhar : kan döken, zâlim 
hunharlık&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; : kana susamışlık, zalimlik 
ıztırap : acı, üzüntü,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sıkıntı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; iffet :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; namus 
ihtilât : karışma, kaynaşma; insanların arasına girme ve&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; onlar arasında bulunma 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; iltihak : katılma 
intizam :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; düzenlilik 
İslâm cemiyeti : İslâm toplumu;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Müslümanlar 
istikbal : gelecek 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; izzet ve şehamet-i İslâmiye : İslâmiyetten&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gelen cesaret ve üstünlük 
küfür : inkâr,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; inançsızlık 
maruz : uğrama, hedef olma, tesiri altında&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kalma 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; mâsum : günahsız, suçsuz 
medrese :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Osmanlı eğitim sistemine bağlı olarak İslâmî ilimleri okutan ve günümüzde&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; az da olsa Doğu illerimizde bulunan resmî olmayan okullar 
men :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yasaklama 
mesai : çalışma, uğraşı 
meşakkat :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; güçlük, sıkıntı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; muamele : davranış 
muhafız :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; koruma, bekçi 
muhil : ihlâl eden, bozan 
muhtelif :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; çeşitli, değişik&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; muhterem : hürmete lâyık,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; saygıdeğer 
mukavemet : dayanma, karşı koyma 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; musibet : belâ, dert,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; felâket 
muzdarip : ıstıraplı, sıkıntılı, acı&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; duyan 
müsbet ilimler : pozitif ilimler, fizik, kimya, matematik&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; gibi 
mütecaviz : aşkın, -den fazla 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; nefis : bir kimsenin&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kendisi 
nizam : düzen 
sâri :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bulaşıcı 
selâmet : esenlik, güven 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; skolastik : Orta Çağda Hıristiyan âleminde,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; papazların dinî görüşüne ve onların baskısı altındaki dinî fikirlerine&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; göre yapılan eğitim usûlü 
şâhenşâh : şahlar şahı, en&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; büyük padişah&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; şahsî nüfuz : kişisel etki,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; tesir 
şakirt : talebe, öğrenci 
şuûn : işler,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; faaliyetler&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; tabir : açıklama, ifade 
tahammül :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; katlanma, dayanma 
tahsil etme : eğitim&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; alma 
talebe : öğrenci 
tâun : ölümcül hastalık 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; tedrisat : eğitim,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; öğretim 
tefessüh : kokuşup bozulma 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; teksif etme :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; yoğunlaştırma 
telif : yazma 
ter ü taze : çok taze, pek&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; temiz 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; terbiye-i İslâmiye : İslâm&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; terbiyesi 
terennüm : dile getirme 
tesis :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; kurma 
tevhid : birleme, Allah’ı bir olarak bilme ve her şeyi bir&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; olan Allah&#039;a verme ve ilân etme 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; tezellül : alçalma, kendini küçük&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; düşürme 
Türk cemiyeti : Türk toplumu 
Üstad :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; Bediüzzaman Said Nursî 
vak’a : olay, hâdise 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; vaziyet : durum, hâl 
veba :&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; bulaşıcı hastalık 
yegâne : tek 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; zemzeme : coşkulu nağme, hoş ses 
&nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; zillet : alçaklık,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; aşağılık 
zulümkârlık&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; : zalimlik, zulmedicilik 
zümre : grup, sınıf,&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; topluluk 
</td></tr></table></blockquote>

[QUOTE="uður1, post: 260437, member: 1016557"] [b]Tarihçe-i hayat dersleri 11.2.tahliller(devamı)[/b] [B][FONT=Calibri] [U]TARİHÇE-İ HAYAT DERSLERİ[/U][/FONT][/B] [B][U][FONT=Calibri]11.2.TAHLİLLER(DEVAMI)[/FONT][/U][/B] [TABLE] [TR] [TD="width: 307, bgcolor: transparent"] [FONT=Calibri]Halim ve selimdir. Fakat heyecana geldiği zaman bir arslan tavrı alır, iki dizinin üstüne doğrulur, bir şâhenşâh gibi konuşur. En sevmediği şey siyasettir. 35 senedir bir gazeteyi eline almış değildir. Dünya şuûnu ile alâkasını kesmiştir. Akşam namazından sonra, ferdâsı öğleye kadar kimseyi kabul etmez, ibadetle meşgul olur. Pek az uyur. Talebelerini de siyasetten şiddetle men eder. Memleketin her tarafında altı bini mütecaviz, belki bir milyonu bulan talebeleri, memleketin en faziletli evlâtlarıdır. Üniversitenin muhtelif fakültelerinde müsbet ilimler tahsil eden şakirtleri pek çoktur; yüzlercedir, binlercedir. Hiçbir Nur talebesi yoktur ki, sınıfının en faziletlisi, en çalışkanı olmasın. Memleketin her tarafında bulunan bu yüz binlerce Risale-i Nur talebesinden hiçbirinin, hiçbir yerde âsâyişi muhil hiçbir hareketi, hiçbir vak’ası yoktur. Her Nur talebesi, hükûmetin, nizam ve intizamın tabiî birer muhafızıdır, âsâyişin mânevî bekçisidir.[/FONT] [FONT=Calibri][B]İstanbul seyahatinden muztarip olup olmadığını sordum:[/B] “Bana ıztırap veren,” dedi. “Yalnız İslâmın mâruz kaldığı tehlikelerdir. Eskiden tehlikeler hariçten gelirdi; onun için mukavemet kolaydı. Şimdi tehlike içeriden geliyor. Kurt, gövdenin içine girdi. Şimdi, mukavemet güçleşti. Korkarım ki, cemiyetin bünyesi buna dayanamaz. Çünkü düşmanı sezmez. Can damarını koparan, kanını içen en büyük hasmını dost zanneder. Cemiyetin basiret gözü böyle körleşirse, iman kalesi tehlikededir. İşte benim ıztırabım, yegâne ıztırabım budur. Yoksa şahsımın mâruz kaldığı zahmet ve meşakkatleri düşünmeye bile vaktim yoktur. Keşke bunun bin misli meşakkate mâruz kalsam da iman kalesinin istikbali selâmette olsa!” “Yüz binlerce imanlı talebeleriniz size âtî için ümit ve tesellî vermiyor mu?”“Evet, büs bütün ümitsiz değilim. Dünya, büyük bir mânevî buhran geçiriyor. Mânevî temelleri sarsılan garp cemiyeti içinde doğan bir hastalık, bir veba, bir tâun felâketi, gittikçe yeryüzüne dağılıyor. Bu müthiş sârî illete karşı İslâm cemiyeti ne gibi çarelerle karşı koyacak? Garbın çürümüş, kokmuş, tefessüh etmiş, bâtıl formülleriyle mi? Yoksa İslâm cemiyetinin ter ü taze iman esaslarıyla mı? Büyük kafaları gaflet içinde görüyorum. İman kalesini, küfrün çürük direkleri tutamaz. Onun için, ben yalnız iman üzerine mesaimi teksif etmiş bulunuyorum. Risale-i Nur’u anlamıyorlar. Yahut anlamak istemiyorlar. Beni, skolastik bataklığı içinde saplanmış bir medrese hocası zannediyorlar. Ben, bütün müspet ilimlerle, asr-ı hazır fen ve felsefesiyle meşgul oldum. Bu hususta en derin meseleleri hallettim. Hattâ bu hususta da bazı eserler telif eyledim. Fakat ben öyle mantık oyunları bilmiyorum. Felsefe düzenbazlıklarına da kulak vermem. Ben, cemiyetin iç hayatını, mânevî varlığını, vicdan ve imanını terennüm ediyorum. Yalnız Kur’ân’ın tesis ettiği tevhid ve iman esası üzerinde işliyorum ki, İslâm cemiyetinin ana direği budur. Bu sarsıldığı gün, cemiyet yoktur. Bana, “Sen şuna buna niçin sataştın?” diyorlar. Farkında değilim. Karşımda müthiş bir yangın var. Alevleri göklere yükseliyor. İçinde evlâdım yanıyor, imanım tutuşmuş yanıyor. O yangını söndürmeye, imanımı kurtarmaya koşuyorum. Yolda biri beni kösteklemek istemiş de ayağım ona çarpmış; ne ehemmiyeti var? O müthiş yangın karşısında bu küçük hâdise bir kıymet ifade eder mi? Dar düşünceler, dar görüşler! “Beni, nefsini kurtarmayı düşünen hodgâm bir adam mı zannediyorlar? Ben, cemiyetin imanını kurtarmak yolunda dünyamı da feda ettim, âhiretimi de. Seksen küsur senelik bütün hayatımda dünya zevki namına birşey bilmiyorum. Bütün ömrüm harp meydanlarında, esaret zindanlarında, yahut memleket hapishanelerinde, memleket mahkemelerinde geçti. Çekmediğim cefa, görmediğim eza kalmadı. Divan-ı harplerde bir câni gibi muamele gördüm; bir serseri gibi memleket memleket sürgüne yollandım. Memleket zindanlarında aylarca ihtilâttan men edildim. Defalarca zehirlendim. Türlü türlü hakaretlere mâruz kaldım. Zaman oldu ki, hayattan bin defa ziyade ölümü tercih ettim. Eğer dinim intihardan beni men etmeseydi, belki bugün Said topraklar altında çürümüş gitmişti.[/FONT] [FONT=Calibri]Benim fıtratım, zillet ve hakarete tahammül etmez. İzzet ve şehamet-i İslâmiye beni bu halde bulunmaktan şiddetle men eder. Böyle bir vaziyete düşünce, karşımda kim olursa olsun, isterse en zalim bir cebbar, en hunhar bir düşman kumandanı olsa, tezellül etmem. Zulmünü, hunharlığını onun suratına çarparım. Beni zindana atar, yahut idam sehpasına götürür; hiç ehemmiyeti yoktur. Nitekim öyle oldu. Bunların hepsini gördüm. Birkaç dakika daha o hunhar kumandanın kalbi, vicdanı zulümkârlığa dayanabilseydi, Said bugün asılmış ve mâsumlar zümresine iltihak etmiş olacaktı. İşte benim bütün hayatım böyle zahmet ve meşakkatle, felâket ve musibetle geçti. Cemiyetin imanı, saadet ve selâmeti yolunda nefsimi, dünyamı feda ettim. Helâl olsun. Onlara beddua bile etmiyorum. Çünkü, bu sayede Risale-i Nur, hiç olmazsa birkaç yüz bin, yahut birkaç milyon kişinin-adedini de bilmiyorum ya, öyle diyorlar. Afyon Savcısı beş yüz bin demişti. Belki daha ziyade-imanını kurtarmaya vesile oldu. Ölmekle yalnız kendimi kurtaracaktım; fakat hayatta kalıp da zahmet ve meşakkatlere tahammül ile bu kadar imanın kurtulmasına hizmet ettim. Allah’a bin kere hamd olsun. Sonra, ben cemiyetin iman selâmeti yolunda âhiretimi de feda ettim. Gözümde ne Cennet sevdası var, ne Cehennem korkusu. Cemiyetin, yirmi beş milyon Türk cemiyetinin imanı namına bir Said değil, bin Said feda olsun. Kur’ân’ımız yeryüzünde cemaatsiz kalırsa, Cenneti de istemem; orası da bana zindan olur. Milletimizin imanını selâmette görürsem, Cehennemin alevleri içinde yanmaya razıyım. Çünkü vücudum yanarken, gönlüm gül-gülistan olur.” Hazret coşmuştu. Bir yanardağ gibi lâvlar saçıyordu. Bir fırtına gibi gönül denizini dalgalandırıyordu. Bir şelâle gibi haşmetli zemzemelerle ruhun en derin noktalarına çarpıyordu. Çok heyecanlanmıştı. Millet kürsüsünde coşmuş bir hatip gibi devam ediyor, sözünün kesilmesini istemiyordu. Yorulduğunu hissettim. Bu heyecanlı bahsi değiştireyim, dedim. “Mahkemede sıkıldınız mı?” diye sordum “Dinî tedrisata, kadınlarımızın, muhterem hemşirelerimizin, terbiye-i İslâmiye dairesinde iffet ve şereflerini muhafaza etmelerine taraftar olmanın, bir suç olduğuna dair kanunlarda bir madde var mı? ‘Kalbe gelen hakikat’ gibi tâbirleri de şahsî nüfuz temini maksadına delil göstermelerinin mânâsını da bu ilimle, hukukla meşgul doçentlerden sorarım.”[/FONT] [FONT=Calibri]Üstadla görüşmemiz çok uzamıştı. Müsaade alıp ayrıldığım zaman vakit hayli geçmişti.[/FONT] [FONT=Calibri]1952 Eşref Edip[/FONT] [/TD] [TD="width: 307, bgcolor: transparent"] [B][U][COLOR=#990000][FONT=Calibri]Lügatler : [/FONT][/COLOR][/U][/B] [B][FONT=Calibri]âhiret[/FONT][/B][FONT=Calibri] : öteki dünya, öldükten sonraki ebedî hayat [B]âsâyiş[/B] : emniyet, düzen[/FONT] [B][FONT=Calibri]asr-ı hazır[/FONT][/B][FONT=Calibri] : şimdiki asır [B]âtî[/B] : gelecek [/FONT] [B][FONT=Calibri]bahis[/FONT][/B][FONT=Calibri] : konu [B]basiret[/B] : görüş, seziş[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]beddua[/FONT][/B][FONT=Calibri] : bir kimseye belâ gelmesi için yapılan dua [B]buhran[/B] : bunalım[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]cânî[/FONT][/B][FONT=Calibri] : cinayet işlemiş [B]cebbar[/B] : zorba, zalim [B]cefa[/B] : büyük sıkıntı, eziyet [B]cemiyet[/B] : toplum [B]divan-ı harp[/B] : askerî mahkeme; sıkı yönetim mahkemesi [B]esaret[/B] : esirlik, kölelik [B]eza[/B] : sıkıntı [B]fazilet[/B] : güzel ahlâk, erdem[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]fen[/FONT][/B][FONT=Calibri] : bilim [B]ferdâ[/B] : yarın, ertesi gün[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]fıtrat[/FONT][/B][FONT=Calibri] : yaratılış, mizaç, karakter [B]gaflet[/B] : âhirete, Allah’ın emir ve yasaklarına duyarsız davranma hâli, umursamazlık [B]Garp cemiyeti[/B] : Batı toplumu; Avrupa [B]Garp[/B] : Batı; Avrupa[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]gönlü gül-gülistan olma[/FONT][/B][FONT=Calibri] : gönlü rahat olma, ferahlama [B]halim ve selim[/B] : yumuşak huylu, uysal[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]hamd etme[/FONT][/B][FONT=Calibri] : şükür ve övgülerini sunma [B]hariç[/B] : dış, dışarı [B]hasım[/B] : düşman[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]hatip[/FONT][/B][FONT=Calibri] : hitap eden, konuşan, konuşmacı [B]hazret[/B] : saygıdeğer (saygı ve yüceltme maksadıyla kullanılan bir ifade) [B]hemşire[/B] : kız kardeş, bacı [B]hodgâm[/B] : kendi keyfini düşünen, bencil[/FONT] [B][FONT=Calibri]hunhar[/FONT][/B][FONT=Calibri] : kan döken, zâlim [B]hunharlık[/B] : kana susamışlık, zalimlik [B]ıztırap[/B] : acı, üzüntü, sıkıntı[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]iffet[/FONT][/B][FONT=Calibri] : namus [B]ihtilât[/B] : karışma, kaynaşma; insanların arasına girme ve onlar arasında bulunma[/FONT] [FONT=Calibri][B]iltihak[/B] : katılma [B]intizam[/B] : düzenlilik [B]İslâm cemiyeti[/B] : İslâm toplumu; Müslümanlar [B]istikbal[/B] : gelecek[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]izzet ve şehamet-i İslâmiye[/FONT][/B][FONT=Calibri] : İslâmiyetten gelen cesaret ve üstünlük [B]küfür[/B] : inkâr, inançsızlık [B]maruz[/B] : uğrama, hedef olma, tesiri altında kalma[/FONT] [B][FONT=Calibri]mâsum[/FONT][/B][FONT=Calibri] : günahsız, suçsuz [B]medrese[/B] : Osmanlı eğitim sistemine bağlı olarak İslâmî ilimleri okutan ve günümüzde az da olsa Doğu illerimizde bulunan resmî olmayan okullar [B]men[/B] : yasaklama [B]mesai[/B] : çalışma, uğraşı [B]meşakkat[/B] : güçlük, sıkıntı[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]muamele[/FONT][/B][FONT=Calibri] : davranış [B]muhafız[/B] : koruma, bekçi [B]muhil[/B] : ihlâl eden, bozan [B]muhtelif[/B] : çeşitli, değişik[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]muhterem[/FONT][/B][FONT=Calibri] : hürmete lâyık, saygıdeğer [B]mukavemet[/B] : dayanma, karşı koyma[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]musibet[/FONT][/B][FONT=Calibri] : belâ, dert, felâket [B]muzdarip[/B] : ıstıraplı, sıkıntılı, acı duyan [B]müsbet ilimler[/B] : pozitif ilimler, fizik, kimya, matematik gibi [B]mütecaviz[/B] : aşkın, -den fazla[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]nefis[/FONT][/B][FONT=Calibri] : bir kimsenin kendisi [B]nizam[/B] : düzen [B]sâri[/B] : bulaşıcı [B]selâmet[/B] : esenlik, güven[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]skolastik[/FONT][/B][FONT=Calibri] : Orta Çağda Hıristiyan âleminde, papazların dinî görüşüne ve onların baskısı altındaki dinî fikirlerine göre yapılan eğitim usûlü [B]şâhenşâh[/B] : şahlar şahı, en büyük padişah[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]şahsî nüfuz[/FONT][/B][FONT=Calibri] : kişisel etki, tesir [B]şakirt[/B] : talebe, öğrenci [B]şuûn[/B] : işler, faaliyetler[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]tabir[/FONT][/B][FONT=Calibri] : açıklama, ifade [B]tahammül[/B] : katlanma, dayanma [B]tahsil etme[/B] : eğitim alma [B]talebe[/B] : öğrenci [B]tâun[/B] : ölümcül hastalık[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]tedrisat[/FONT][/B][FONT=Calibri] : eğitim, öğretim [B]tefessüh[/B] : kokuşup bozulma[B] [/B][/FONT] [B][FONT=Calibri]teksif etme[/FONT][/B][FONT=Calibri] : yoğunlaştırma [B]telif[/B] : yazma [B]ter ü taze[/B] : çok taze, pek temiz[/FONT] [B][FONT=Calibri]terbiye-i İslâmiye[/FONT][/B][FONT=Calibri] : İslâm terbiyesi [B]terennüm[/B] : dile getirme [B]tesis[/B] : kurma [B]tevhid[/B] : birleme, Allah’ı bir olarak bilme ve her şeyi bir olan Allah'a verme ve ilân etme[/FONT] [B][FONT=Calibri]tezellül[/FONT][/B][FONT=Calibri] : alçalma, kendini küçük düşürme [B]Türk cemiyeti[/B] : Türk toplumu [B]Üstad[/B] : Bediüzzaman Said Nursî [B]vak’a[/B] : olay, hâdise[/FONT] [B][FONT=Calibri]vaziyet[/FONT][/B][FONT=Calibri] : durum, hâl [B]veba[/B] : bulaşıcı hastalık [B]yegâne[/B] : tek[B] [/B][/FONT] [FONT=Calibri][B]zemzeme[/B] : coşkulu nağme, hoş ses[/FONT] [FONT=Calibri][B]zillet[/B] : alçaklık, aşağılık [B]zulümkârlık[/B][/FONT][FONT=Calibri] : zalimlik, zulmedicilik [B]zümre[/B] : grup, sınıf, topluluk[/FONT] [/TD] [/TR] [/TABLE] [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)