Konuya cevap cer

Mesaj

<blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 263734" data-attributes="member: 1016557">İslamcıların ‘sistem’ tutkusuİslamcıların ‘sistem’ tutkusu&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; 28 Eylül 2011 Çarşamba 05:48&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; Onyıllarını Risale-i Nur hizmetine adamış&nbsp; dostlarla bir sohbetteydim geçenlerde. Konu, Türkiye’deki İslamcı&nbsp; düşünceye geldi. Dostlardan biri, “90’lı yıllardan beri çok şey değişti”&nbsp; dedi ve hatırlattı: “O zamanlar biz Avrupa Birliği’ne girmeyi&nbsp; savunuyorduk; bazı İslamcılarsa bize ‘siz dinden çıkmışsınız, tevbe edip&nbsp; nikah tazeleyin’ diyordu.”&nbsp; &nbsp; Durum böyle idi, çünkü söz konusu&nbsp; “İslamcılar”, Müslümanların her alanda nevi şahsına münhasır “sistemler”&nbsp; kurmaları gerektiğine inanıyordu. İslam’ın bir siyasi sistemi, ekonomik&nbsp; sistemi, ortak pazarı, dinarı, “NATO”su, ve hatta “bilimi” olmalıydı.&nbsp; En büyük “İslami dava” da, “ilahî” olduğu varsayılan bu sistemlerin&nbsp; “beşerî” olanların yerine geçirilmesiydi.&nbsp; &nbsp; Bu düşünce, 2000’lerde&nbsp; geriledi ve AK Parti’nin “muhafazakâr” vizyonuna alan açtı. Ancak&nbsp; tümüyle ortadan kalkmadı. Başbakan’ın laiklik müdafaasına yönelik bazı&nbsp; itirazlarda da sanki kendini yeniden gösteriyor.&nbsp; &nbsp; Benimse bu İslamcı ideolojiye iki temel eleştirim var; kısaca belirteyim.&nbsp; &nbsp; Sistem mi, ahlâk mı?&nbsp; &nbsp;&nbsp; Birincisi, bu ideolojinin temelinde yatan “ilahî sistem”, “beşerî&nbsp; sistem” ayrımına dair. Bu ayrım bence hayalidir; çünkü İslamcıların&nbsp; “ilahî sistem” dedikleri şeyler de aslında “beşerî”dir. Çünkü, Kur’an’da&nbsp; ve Sünnet’te ne bir devlet yapısı ne de bir ekonomik sistem tarifi&nbsp; vardır; sadece bu alanlara bakan ilkeler vaz’edilir. İslamcıların&nbsp; yaptığı ise, bu ilkelerden türettikleri (ama aslında üstüne pek çok&nbsp; subjektif yorum kattıkları) kurguları “ilahî” sanıp kutsamaktır.&nbsp; &nbsp;&nbsp; Aynı sebeple, İslamcılık, İslamî ilkelerinin bazen gayrımüslimler eliyle&nbsp; de hayata geçebildiğini görmez. Mesela İmam Şatibi’nin saydığı&nbsp; “şeriatın beş maksadı”nın (dinin, canın, malın, aklın ve neslin&nbsp; korunması) bugün Batılı demokratik ülkelerde pekâlâ sağlandığını es&nbsp; geçer.&nbsp; &nbsp; İslamcılık’taki ikinci ve daha da büyük problem, sistem&nbsp; tutkusunun Müslüman zihni siyasi bir ütopyacılığa hapsetmesi, iman,&nbsp; ahlak ve kültür gibi kritik meseleleri atlamasıdır.&nbsp; &nbsp; Mesela, son&nbsp; 20-30 yılda “İslam ekonomisi”nin nasıl olacağına dair binlerce sayfa&nbsp; teori üretilmiştir. Ama “serbest ekonomi içinde Müslüman bireyin para&nbsp; kazanma ve kullanma ahlâkı” üzerine çok az kafa yorulmuştur. (MÜSİAD’ın&nbsp; bu konudaki olumlu yayınlarını teslim edeyim.)&nbsp; &nbsp; Aynı şekilde&nbsp; “İslam devleti”nin nasıl olacağına dair tonlarca kitap ve makale vardır.&nbsp; Ama “demokratik bir düzende İslamî ilkelere uygun siyaset nasıl&nbsp; yapılabilir” sorusu üzerine eğilen yok gibidir.&nbsp; &nbsp; ‘İddiasız’ kalmak&nbsp; &nbsp;&nbsp; Kısacası İslamcılık, “hak düzen”i kurunca her sorunu çözeceğini&nbsp; sandığından, “sivil” alanla, örneğin bireylerin imanı ve toplumun&nbsp; kültürüyle fazla ilgilenmez. Hilal Kaplan’ın yerinde tespitiyle,&nbsp; sekülerleşmeden (dinden uzaklaşmadan) şikayet eder, ama onun “toplumsal&nbsp; dinamikler üzerinden giderek nasıl bertaraf edilebileceği üzerine” kafa&nbsp; yormaz. Zaten bu dinamiklere kafa yoran, mesela “bilimsel materyalizm”e&nbsp; karşı duran Nurcu geleneğe “çiçekle, böcekle” uğraştığı için hep dudak bükmüştür.&nbsp; &nbsp;&nbsp; Bu eleştirileri getirdiğimizde ise, İslamcılardan “ne yani, İslam’ın&nbsp; tüm iddialarından vazgeçip küresel sisteme entegre mi olalım” tepkisi&nbsp; gelir. “Sistem kurmak”tan başka bir “iddia” gelmemektir ki akıllarına...&nbsp; &nbsp;&nbsp; Aynı sebeple, İslamcı ideolojiden vazgeçenler sahiden de “iddiasız”&nbsp; kalabilmekte, eskinin “mücahitleri” bugünün “müteahhitleri”ne dönüşünce&nbsp; “battı balık yan gider” havasına girebilmektedir.&nbsp; &nbsp; Oysa, 21.&nbsp; yüzyılın en büyük İslamî meselesi, açık, demokratik ve küresel bir&nbsp; dünyada nasıl iyi Müslümanlar olunacağı ve İslam adına hangi değerlerin&nbsp; nasıl savunulacağıdır. Buna eğilmenin vakti de çoktan gelmiş ve hatta&nbsp; geçmektedir.&nbsp; &nbsp; Star</blockquote>

[QUOTE="uður1, post: 263734, member: 1016557"] [b]İslamcıların ‘sistem’ tutkusu[/b] İslamcıların ‘sistem’ tutkusu 28 Eylül 2011 Çarşamba 05:48 [B]Onyıllarını Risale-i Nur hizmetine adamış[/B] dostlarla bir sohbetteydim geçenlerde. Konu, Türkiye’deki İslamcı düşünceye geldi. Dostlardan biri, “90’lı yıllardan beri çok şey değişti” dedi ve hatırlattı: “O zamanlar biz Avrupa Birliği’ne girmeyi savunuyorduk; bazı İslamcılarsa bize ‘siz dinden çıkmışsınız, tevbe edip nikah tazeleyin’ diyordu.” Durum böyle idi, çünkü söz konusu “İslamcılar”, Müslümanların her alanda nevi şahsına münhasır “sistemler” kurmaları gerektiğine inanıyordu. İslam’ın bir siyasi sistemi, ekonomik sistemi, ortak pazarı, dinarı, “NATO”su, ve hatta “bilimi” olmalıydı. En büyük “İslami dava” da, “ilahî” olduğu varsayılan bu sistemlerin “beşerî” olanların yerine geçirilmesiydi. Bu düşünce, 2000’lerde geriledi ve AK Parti’nin “muhafazakâr” vizyonuna alan açtı. Ancak tümüyle ortadan kalkmadı. Başbakan’ın laiklik müdafaasına yönelik bazı itirazlarda da sanki kendini yeniden gösteriyor. Benimse bu İslamcı ideolojiye iki temel eleştirim var; kısaca belirteyim. Sistem mi, ahlâk mı? Birincisi, bu ideolojinin temelinde yatan “ilahî sistem”, “beşerî sistem” ayrımına dair. Bu ayrım bence hayalidir; çünkü İslamcıların “ilahî sistem” dedikleri şeyler de aslında “beşerî”dir. Çünkü, Kur’an’da ve Sünnet’te ne bir devlet yapısı ne de bir ekonomik sistem tarifi vardır; sadece bu alanlara bakan ilkeler vaz’edilir. İslamcıların yaptığı ise, bu ilkelerden türettikleri (ama aslında üstüne pek çok subjektif yorum kattıkları) kurguları “ilahî” sanıp kutsamaktır. Aynı sebeple, İslamcılık, İslamî ilkelerinin bazen gayrımüslimler eliyle de hayata geçebildiğini görmez. Mesela İmam Şatibi’nin saydığı “şeriatın beş maksadı”nın (dinin, canın, malın, aklın ve neslin korunması) bugün Batılı demokratik ülkelerde pekâlâ sağlandığını es geçer. İslamcılık’taki ikinci ve daha da büyük problem, sistem tutkusunun Müslüman zihni siyasi bir ütopyacılığa hapsetmesi, iman, ahlak ve kültür gibi kritik meseleleri atlamasıdır. Mesela, son 20-30 yılda “İslam ekonomisi”nin nasıl olacağına dair binlerce sayfa teori üretilmiştir. Ama “serbest ekonomi içinde Müslüman bireyin para kazanma ve kullanma ahlâkı” üzerine çok az kafa yorulmuştur. (MÜSİAD’ın bu konudaki olumlu yayınlarını teslim edeyim.) Aynı şekilde “İslam devleti”nin nasıl olacağına dair tonlarca kitap ve makale vardır. Ama “demokratik bir düzende İslamî ilkelere uygun siyaset nasıl yapılabilir” sorusu üzerine eğilen yok gibidir. [B]‘İddiasız’ kalmak[/B] Kısacası İslamcılık, “hak düzen”i kurunca her sorunu çözeceğini sandığından, “sivil” alanla, örneğin bireylerin imanı ve toplumun kültürüyle fazla ilgilenmez. Hilal Kaplan’ın yerinde tespitiyle, sekülerleşmeden (dinden uzaklaşmadan) şikayet eder, ama onun “toplumsal dinamikler üzerinden giderek nasıl bertaraf edilebileceği üzerine” kafa yormaz. Zaten bu dinamiklere kafa yoran, mesela “bilimsel materyalizm”e karşı duran [B]Nurcu geleneğe “çiçekle, böcekle” uğraştığı için hep dudak bükmüştür.[/B] Bu eleştirileri getirdiğimizde ise, İslamcılardan “ne yani, İslam’ın tüm iddialarından vazgeçip küresel sisteme entegre mi olalım” tepkisi gelir. “Sistem kurmak”tan başka bir “iddia” gelmemektir ki akıllarına... Aynı sebeple, İslamcı ideolojiden vazgeçenler sahiden de “iddiasız” kalabilmekte, eskinin “mücahitleri” bugünün “müteahhitleri”ne dönüşünce “battı balık yan gider” havasına girebilmektedir. Oysa, 21. yüzyılın en büyük İslamî meselesi, açık, demokratik ve küresel bir dünyada nasıl iyi Müslümanlar olunacağı ve İslam adına hangi değerlerin nasıl savunulacağıdır. Buna eğilmenin vakti de çoktan gelmiş ve hatta geçmektedir. [B]Star[/B] [/QUOTE]

Adı

İnsan doğrulaması

Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)