JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 264441" data-attributes="member: 1016557">Cevap: TasavvufZakkum fabrikası                 05 Ekim 2011 Çarşamba 07:08                                     Ziya  Paşa, Endülüs meliklerinden Hakem’in görülmemiş zulmünü ve âhir ömründe  aklını ve şuurunu kaybetmesi ve “Ebu’l Asi” gibi küçültücü bir lakapla  anılması meselesini anlatırken şu şiiri kaleme alır: “her kim ki / zulüm  etmezse bu cihanda / ebedi lanet okuna / hedef olmaz asla // her kim ki  zulüm ederse / bu itibarsız dünyada / zamaneye ibret olacağım diye /  hayal kurmasın asla”     Zulüm, neden, bir süredir, İslâm dünyasının  değişmezleri arasına girdi? “Ebu’l Asi”ler nasıl türedi Rahmet  Peygamberi’nin ümmeti arasında. Sadece ‘şüphe’ üzerine yüzlerce insanı  katlettiren, binlercesini zindana attırtan bir canavarlık, babası  yüzünden evladı cezalandırtan bir insafsızlık, bir ferdin cürümünü  bahane edip koca şehri ateşe verdirten bir gaddarlık.    “Her şeye  gücü yeten”, “Her şey elinde olan”, “kudretli” gibi ilâhî sıfatlar  fânilere verildikçe, bu yalana, bir süre sonra fâninin kendisi de inanır  ve ortaya su katılmamış bir firavun çıkar. Her firavunun gerçekten bir  Hâmân’ı vardır. Bazen binlerle! İşte size ‘gaflet’in ‘iktidar’ hâli! Bin  Ali, Mübarek, Beşşar, Saddam, Salih, Kaddafi... Bunlar da bir zamanlar  masum ve çocuk idiler. Zakkum fabrikalarında devşirilip zâlim oldular.      ‘İktidar hırsı’yla her kuvvetli sesi kendine muhalif zanneden bir  çürümüşlük! Tehevvür ve ceberutluk perdesi arkasına gizlenen kirli bir  korkaklık! Aman ipler benim elimden çıkmasın diye her rakip vehmedilen  nefsi ipe götürmek! Meşruiyet açmazını zulüm çıkmazı ile örtbas etmeye  çalışmak! İstibdadı idare, dikteyi istişare, emri kanun, vehmi kanaat  zannettiren bir ilüzyon! Şeytanlara maskara Şeddatlar, Karunlar türeten  bir dipsiz çukur! Esfele sâfilin!    Tren kaçmak, iş işten geçmek  üzere! İslâm dünyası anarşist üreten eğitim sistemlerini, firavun  yetiştiren yönetim usullerini, yolsuz ve yoksul çoğaltan iktisadi  yapılarını, düşmanlık, kin ve nifakı artıran sosyal sistemlerini elden  geçirmek zorunda. Rahmet ve Şefkatle yoğurup bu sistemleri âdil ve meşrû  çatılar altında; hikmetli, iffetli ve faziletli şehirler kurmalı.     Bu meyanda, Türkiye’de ‘ustalık’ döneminin en büyük imtihanının  ‘eğitim’de verileceğinin altını çiziyorum ve Eğitim Bakanı Sayın Ömer  Dinçer’i cesaretli ve isabetli ‘ilk’ adımlarından dolayı tebrik  ediyorum. Derslikler, mektepler, akıllı tahtalar, elektronik kitaplar,  hantal bürokrasinin ıslahı, eğitim felsefesinin elden geçirilmesi,  öğretmenleri ‘muallim’ yapacak bir mesai ve eğitim programı vs. bunlar  güzel ve önemli çalışmalar. Zamanın gereklerine göre fizikî mekânların  yenilenmesi ve eğitim kadrolarının yetiştirilmesi elbette olmazsa olmaz  takdire şayan gelişmeler.    Bunların yanında, bakanlık ile birlikte  eğitim sahasında çalışan tüm resmî-sivil kesimler-müesseseler topyekûn  bir seferberlikle ‘eğitim’i ‘eritim’ olmaktan çıkartacak, âdil, müşfik  ve vatanperver fertler yetiştiren bereketli bostanlar yerine, ‘zakkum  fabrikaları’ olmaktan alıkoyacak, hâsılı, eğitime ‘maarif’ sıfatını  kazandırıp öğretmeni aydınlatıcı ve yol gösterici ‘hoca’ ve ‘muallim’,  öğrenciyi ‘talebe’ hüviyetine büründürecek bir ‘ruh’u temin etmek için  çalışmalar yapmalılar. Akılla kalbi birlikte doyuracak, vicdanları tamir  ve ıslah edecek bir ‘ruh’ olmalı bu ‘ruh’.    Bedîüzzaman Hazretleri’nin formülü ile söyleyecek  olursak, vicdanı ziyalandıracak bir din eğitimi, aklı nurlandıracak bir  fen eğitimi birlikte olmalı. ‘Talim’ ve ‘Terbiye’ Kurulu, ismindeki  altını çizdiğim iki kelimeye yakışır bir şekilde çalışmalı. Dersliklerle  birlikte sistemler de elden geçmeli. “Değerler Eğitimi” sistemi yeni  usullerle ama reformcu olmayan bir zihniyetle düzenlenmeli.    Artık beylik lafları bir kenara bırakalım, başımızı iki elimizin arasına alıp düşünelim. Zakkum Fabrikalarını Gül Fabrikalarına dönüştürecek formülü birlikte bulup cesaretle tatbik edelim!    Yeni AkitSaid-i Kürdi'den Said Nursi'ye: Bediüzzaman ve Milliyet                 05 Ekim 2011 Çarşamba 10:10                                     Nihal  Atsız gibi seküler milliyetçiler için Bediüzzaman bir Kürtçü idi. Veya  benim gibiler için Bediüzzaman Müslüman ama bir Türk milliyetçisiydi.  bazı Kürt talebeler için de Müslüman Kürt milliyetçisiydi    Bu  satırların yazarı orta öğretim yıllarında Münazarat'ın Türkler için  yazılmış olduğunu ve kitabın epigrafındaki "kavmin" de Türkler olduğunu  zannediyordu. Dahası, Risale-i Nur müellifinin neredeyse bir Türk  milliyetçisi olduğunu düşünüyordu. Bu zan ve düşüncesi üniversite 2.  sınıfına kadar sürdü.    Benimle sınırlı olmadığına inandığım  sözkonusu yanılgının iki yönü olduğu kanaatindeyim. Birisi, Münazarat'ın  en azından Said Nursi'nin tashihinden geçmiş haliyle bu zannı  kolaylaştırdığı söylenebilir. Evet, Münazarat Kürtlere meşrutiyet ve  hürriyeti anlatmak için yaşanmış ve yazılmıştır. Ama içeriğinin ve ana  noktalarının rahatlıkla Türkler için de geçerli olması ilginç bir  noktadır. Müsbet milliyet fikrini gösteren bu noktaya daha sonra dönmek  üzere, diğer hususa, yani bizim özelde Münazarat genelde Eski Said  eserleriyle ilgili çeşitli yanılgılarımıza göz atmakta fayda var.     19. yüzyıl pozitivizmi ve milliyetçiliğinin ve 20. yüzyıl  ulus-devletçiliğinin şekillendirdiği, etkilediği veya en azından  bulaştığı zihinlerimizle, Bediüzzaman'ın kimi eski eserlerine içeriden  ya da dışarıdan yanılgılı bakışlar geliştirebiliyoruz. Meselâ, Nihal  Atsız gibi seküler milliyetçiler için Bediüzzaman bir Kürtçü idi. Delili  sözkonusu eserlerdeki bazı ifadelerdi. Veya benim gibiler için  Bediüzzaman Müslüman ama bir Türk milliyetçisiydi. Risale-i Nur  dairesindeki bazı Kürt talebeler için de Müslüman ama Kürt  milliyetçisiydi ve belki de hâlâ öyle.    Bediüzzaman'a herhangi bir  milliyetçilik ithafının altında, zihinsel bir bölünmenin varlığı  tartışılmazdır. Meselâ, Eski Said'in çoğu eser ve faaliyetlerinin  hamiyet-i milliyenin eseri olduğunu düşünmek aynı zihinsel bölünmenin  yansımasıdır. Bu zihinsel bölünme, seküler okul eğitimi, aile, çevre ve  bireysel eğilimlerin sonucunda, milliyet ile dinin ayrı alanlar olduğu  zannından kaynaklanmaktadır.    Ulusçuluk ya da milliyetçilik din  ile hayatı, kalb ile aklı, ahiret ile dünyayı birbirinden ayıran ve  bazen ilk sıradakileri reddeden pozitivizm ve sekülerleşme süreçleri ile  zuhur eden bir ideolojidir. O yüzden şaşı veya tek gözlü algısıyla  milliyeti dinden bağımsız bir varlık alanı olabileceğini iddia etmiş, bu  iddiayı İslam dünyasına da taşımış ve büyük ölçüde de başarılı  olmuştur. Ulus-devletlerin tarihi sadece toplumsal bir tutkal olarak  değil, merasimleri, maneviyatı, idealleri, vecdi ile milliyetçiliğin  dinin yerine ikame gayretinin tarihidir.    Münazarat'a dönecek  olursak, bu eser Bediüzzaman'ın hamiyetinin parlak bir eseridir. Bu  hamiyet hem dinî hem millî hamiyettir. Daha somut ifade edecek olursak,  Münazarat Muhammed ümmetinin Kürdistan adı verilen coğrafyasında yaşayan  kısmının ilmî, siyasî ve sosyal sorunlarını kendine dert edinmiş bir  kitaptır. Ve Bediüzzaman'ın daha sonraları kavramsallaştırdığı şekliyle  "müsbet fikr-i milliye"nin yüksek bir örneğidir.    Aynı şekilde,  Bediüzzaman rahatlıkla Said-i Kürdi ismini kullanmış, böylece  İstanbul'da kendi memleketine ve insanlarına dikkat çekmeyi amaçlamış ve  başarmıştır da. Her ne kadar kırılgan ve zahiri bir mahiyet arzetse de  hilafetin ve millet sisteminin hâlâ geçerli olduğu, bölünmelerin henüz  zihinlerden toplumsal ve siyasal hayata tam olarak sirayet etmediği bir  ortamda Kürdistan'ın sorunlarına (fakirlik, cehalet, ihtilaf) çözüm  arayışı da tek kelimeyle "hamiyet-i milliye"nin tezahürüdür ve müsbet  fikr-i milliyenin meyvesidir.    Bu milliyet fikri müsbettir, çünkü  sunduğu reçeteler sadece Kürt kavmiyle sınırlı kalamayacak kadar  evrenseldir. Millî bir hamiyetin ürünüdür, çünkü Kürtlerin sorunlarına  eğilmektedir. Ancak bugün bizim zihinlerimizde tasarladığımız bir  dindışı/dinden bağımsız bir millilik değildir bu. Bu eserde hiç bir  kavmî taassubun izine ve eserine rastlayamazsınız. Bir-iki sene önce  İttihad-ı Muhammediyenin ateşli bir savunucusu olan aynı Bediüzzamanın  birden bire milliyetçi olmasının imkânsızlığı da ortadadır.    haber7</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)