JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="uður1" data-source="post: 264794" data-attributes="member: 1016557">Cevap: Haşir Bahsindeki Teşbih ve TemsillerArap baharını tetikleyen alim ve Risale Akademi’nin konferansı                 08 Ekim 2011 Cumartesi 07:14                                     Arap baharını tetikleyen alim ve Risale Akademi’nin konferansı         Risale Akademi, bize bir davet mektubu gönderdi. Mektupta, 1 Ekim 2011 Cumartesi Ankara-Kızılcahamam Asya Termal Tesislerinde “Münâzarât Ekseninde Milliyetçilik Fikri ve Demokrasi” konulu bir konferans tertiplendiği söyleniyor, bizim de bu konferansa bir tebliğle katılmamız isteniyordu.         Ben de bu nazik daveti memnuniyetle kabul ettim. Belirlenen günde ve mekânda hazır bulunarak tebliğimi sundum.         Böyle  bir konferans düzenlemelerinden ve bizi davetlerinden dolayı başta  Risale Akademi’ye, Akademik Araştırmalar Vakfına ve Risale Haber’e  teşekkür eder, daha büyük ve güzel organizasyonlara imza atmalarını  Ceneb-ı Hak’tan niyaz ederim. Program organizatörlerinin birleştirici,  kucaklayıcı, olumlu, ılımlı, nazik, samimi, efendi, hürmetkâr olmaları  ve bazı eksikliklere rağmen konferansın başarılı geçmesi bizi memnun  eylemiştir.        Konferansta sunduğum tebliğimin başlığı şu idi: “1911 Tarihli “Kürt Reçetesi”nin Günümüz “Kürt Meselesi”yle İlgisi”. Şimdi o tebliğden bir özet siz sevgili okurlarıma arz etmek istiyorum:        Sadece  Münâzarat’tan değil, Bediüzzaman’ın Hutbe-i Şâmiye’sinden ve Nur  Külliyat’ından da yola çıkarak, derim ki: Bediüzzaman, kıyamet öncesi  son devrin imamı, müceddidi, görevlisi olması hasebiyle Sözleri’ni,  eserlerini sadece yaşadığı günler için değil, gelecek günler, aylar,  yıllar için kaleme almıştır.         Bu  davet mektubundan sonra “Münâzarat”ı bir kere daha gözden geçirdim.  Bildiklerimin ve inandıklarımın doğru çıktığını görmenin hazzını,  sevincini yaşadım. Bir kere daha inandım ki Bediüzzaman’ın Münâzarat’ı  ve Külliyat’ı sadece o günler için değil, bu günler ve yarınlar için  yazılmış hattâ bir çoğu mânevî canipten yazdırılmıştır.         Bu sözlerimin aksini iddia edenleri, Risale-i Nur’u ve Münâzarat’ı objektif bir gözle, insaf ve vicdan gözlüğü ile okumaya davet ediyorum. Benim düşüncelerimin ve sözlerimin aynını düşünmez ve söylemezlerse ben bu sahadan çekileceğim.        Anayasa  çalışmalarının yapıldığı bu günlerde Bediüzzaman’ın eserleri, özellikle  Münâzarât’ı istifade edilmesi gereken eserlerin başında olmalıdır.         Gerek  Münâzarât ve gerekse Nur Külliyatı’nın omurgasını teşkil eden ve  Bediüzzaman’ın seksen küsür yıllık hayat felsefesini özetleyen iki  cümlesi var:    “Marîz  bir asrın, hasta bir unsurun, alîl bir uzvun reçetesi; ittiba'-ı  Kur'andır. Azametli bahtsız bir kıt'anın, şanlı tali'siz bir devletin,  değerli sahibsiz bir kavmin reçetesi; ittihad-ı İslâmdır.” (1)    Günümüz Türkçesiyle ifade edecek olursak:    Hasta bir çağın, hasta bir milletin, hasta bir organın reçetesi Kur’an’a uymaktır. Büyük ama bahtsız bir  kıtanın, şanlı ama tali’siz bir devletin, değerli ama sahipsiz bir toplumun reçetesi İslâm birliğidir.        Bu iki cümle, Bediüzzaman’ın, günümüz problemleri için hazırladığı çözüm paketinin de bir özetidir.     Yukardaki  cümlelerden ve 6000 sayfalık Nur Külliyat’ından de anlaşılıyor ki,  Bediüzzaman, Kürt kavgası vermemiştir. İman ve Kur’an kavgası vermiştir.  Bediüzzaman’ın talebelerinin çoğu Türk’lerdendir. Eğer o Kürt kavgası  vermiş olsaydı, bu gün her kesimden ve her ırktan insanlar onun arkasına  düşmeyeceklerdi.        Bediüzzaman’ın,  Münâzarat’ı, Ekrad (Kürt) reçetesi olduğu gibi aynı zamanda Etrak  (Türk) reçetesidir. Hattâ bütün ırkların reçetesidir. Reçete hasta  olanlara verilir. Münâzarat Türk ve Kürtlerden ırkçılık hastalığına  yakalanmış ve yakalanması muhtemel olanlar için yazılmıştır.         1911’lerde  100 sene sonraki boğuşmaları manevî bir sinema ile gören Bediüzzaman,  Kürtlerin şahsında Türkler’e, Kürt’lere ve Arap’lara ders vermiştir. Kızım  sana diyorum, gelinim sen anla” kabilinden. Onun için dedim ki,  “Münâzarat” sadece kürt değil, aynı zaman da Türk, aynı zaman da Arap  vs. milletlerin reçetesidir. “Sizin milliyetiniz İslamiyet’le mezc  olmuş, kaynaşmış İslam milliyetidir.” demiştir. Ve yine demiştir ki: “Milliyetimiz bir vücuttur; ruhu İslamiyet, aklı Kur’an ve imandır.” (2)        Bu  reçeteyi yazan Üstad, milliyet fikrini inkâr etmez. Hatta onunla  iftihar edileceğine bile dikkat çeker. (3) Ancak Bediüzzaman’ın bu  iftiharı, herkesin anasıyla-babasıyla iftihar etmesi gibi bir iftihardır  ki bu meşrudur. Yoksa kendi ana-babasını üstün görme uğruna başkasının  ana-babasını inkâr, red ve tahkir iftiharı değildir.         Bir  ailenin çocukları birbirinin aynı olmadığı halde, kardeştirler diye  nasıl birbirini sevmekte, birbirlerinin meziyetleriyle iftihar etmekte,  birbirlerinin imkânlarından yararlanmakta; aynen bunun gibi biz insanlık  ve İslam ailesinin çocuklarıyız. Kardeşiz. Öyleyse neden birbirimizin  meziyetleriyle iftihar etmeyelim? Neden birbirimizi sevmeyelim, neden  birbirimizin imkânlarından yararlanmayalım, yararlandırmayalım?        Kubbeyi oluşturan taşlar, düşmemek için baş başa verirler.  İslam  binasını ve kubbesini ayakta tutmakla görevli olan ve bu şerefe layık  görülen Türkler, Kürtler, Araplar ve bütün Müslümanlar bu taşlardan daha  mı taş, daha mı aşağıdırlar ki düşmemek için baş başa vermezler, iç ve  dış düşmanların işini kolaylaştırırlar?        Bediüzzaman’nın,  talebelerinin çoğu Türklerdendir. Bediüzzaman, Müslümanlığının yanında  Kürtlüğünü de öne sürseydi ve Kürt milliyetçiliği yapsaydı, bu gün onu  canından çok seven ve ayrı ırka mensup olan Müslümanlar, onu bu kadar  çok sevmeyeceklerdi.     Biz  Kürd’ü Kürt olduğu için değil, Müslüman olduğu için, Türk’ü Türk olduğu  için değil, Müslüman olduğu için severiz. Çünkü Yaradan’ın arzusu ve  rızası bunu gerektirmekte ve bunu istemektedir. (4)        Peygamberimiz,  nasıl Araplara değil de, âlemlere peygamber gönderilmişse, onun hakiki  varislerinden biri olan Bediüzzaman da Kürtlere değil, Türk’lere ve  bütün milletlere hizmet vermekle görevlendirilmiştir. Zâten Bediüzzaman  da bundan başkasını yapmamıştır.        Bediüzzaman,  Türklerin ve Kürtlerin üzerinde ittifak edebilecekleri bir odak  noktadır. Bediüzzaman, barış elçisidir, barış köprüsüdür. Kürtler ve  Türkler o noktada buluşmalı, o köprüden birbirlerine gidip gelmeli, onun  mirasını paylaşmalı, onun eserleriyle dirilmeli, şahlanmalı, sulh ve  sükûna, saadet ve selamete kavuşmalıdır. Onu bulan Türkler ve Kürtler  zaten bundan başka bir şey de yapmamaktadırlar. Problem onu bulamamış  olanlardadır!        1911’de söylenmiş şu cümleye dikkatlerinizi rica ediyorum:    “Şu hayat, âlem-i İslâmdaki galeyan eden fikr-i hürriyetten istimdad ederek, umum âlem-i İslâm üzerine çökmüş olan istibdad-ı mânevî-i umumînin perdelerini parça parça edecektir.” (5)        İşte  bir asır önceden bu günü görmek buna derler. Bin maşallah! Zâten  Bediüzzaman’ın gündemde kalmasının ve sözlerinin eskimemesinin sebebi bu  günü görerek konuşmuş olmasındandır. Allah o zat-ı muhtereme bu kuvveti  ihsan ve ikram eylemiştir. Bu asrın etkili ve yetkililerine düşen, onun  sözlerinden ilhamla günün problemlerini çözmek ve milleti rahata  kavuşturmak olacaktır.         Başta  Allah’ın lutfu, sonra din ricalinin ve dindar devlet ricalinin  cesaretli, basiretli tavrı, milletimizin sağduyusu bir araya geldi. Bir  asra yakın bir zamandır milletimizin üzerine bir kara bulut gibi çöken  despot yönetimlerin, bin yıl süreceği iddia edilen 28 Şubat kararlarının  belini kırdı. Keser döndü, sap döndü, hesap döndü. Milletin kollarına  vurulan kelepçeler, milleti kelepçeleyenlerin kollarına takıldı. Millet,  özgürlüğüne kavuştu. Milletimiz derin bir nefes aldı. Maddeten ve manen  güçlenen Türkiye Allah Teâlâ’ya hamdolsun bir bahar dönemine girdi.         Türkiye’nin  bu bahar dönemi, Arap baharını tetikledi. Despot yönetimler yıkıldı,  kalanlar da yıkılacak. Bana bu sözleri söyleten Bediüzzaman’ın en  karanlık günlerde verdiği şu müjdedir: “Ümitvâr olunuz, şu istikbal  inkılapları içinde en yüksek gür sadâ İslam’ın sadâsı olacaktır!” (6)         Daha  da önemlisi, Bediüzzaman bundan yüz sen önce bu gün dünyanın kavuştuğu  bahar döneminin ismini veriyor ve şöyle diyor: “Ne yapayım acele ettim,  kışta geldim, sizler cennet-âsâ bir baharda geleceksiniz. Şimdi ekilen  nur tohumları zemininizde çiçek açacaktır. (7)    Şimdi biz karşımızda o çiçekleri görüyoruz.     (Devam edecek)        DİPNOTLAR:    1-Nursi, Mektubat, Hakikat Çekirdekleri, s. 440    2-Nursi, Said, Münâzarat, 50    3-Bkz. Nursî, Said, Münâzarat, 16    4-Bkz. Hucurat, 49 /13    5-Nursî, Münâzarat,    6-Nursî, Siad, Sünûhat, 61     7-Nursî, Münâzarat, 39-40</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)