JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="TaLHa" data-source="post: 265612" data-attributes="member: 1">Yirmi Dokuzuncu Söz - Sayfa 712Meselâ hararetteki merâtip, burûdetin tahallülü iledir. Hüsündeki derecat, kubhun tedahülü iledir. Ve hâkezâ, kıyas et. Fakat mümkinatta hakikî ve tabiî lüzum-u zâtî olmadığından, mümkinatta zıtlar birbirine girebilmiş, mertebeler tevellüt ederek ihtilâfat ile tagayyürât-ı âlem neş’et etmiştir.Madem ki kudret-i ezeliyede merâtip olamaz. Öyle ise, makdûrat dahi, bizzarure, kudrete nisbeti bir olur. En büyük en küçüğe müsavi ve zerreler yıldızlara emsal olur. Bütün haşr-i beşer birtek nefsin ihyâsı gibi, bir baharın icadı birtek çiçeğin sun’u gibi o kudrete kolay gelir. Eğer esbaba isnad edilse, o vakit birtek çiçek, bir bahar kadar ağır olur. Şu Sözün İkinci Makamının dördüncü Allahu ekber mertebesinin âhir fıkrasının haşiyesinde, hem Yirmi İkinci Sözde, hem Yirminci Mektupta ve zeylinde ispat edilmiş ki, hilkat-i eşya Vâhid-i Ehade verilse, bütün eşya birşey gibi kolay olur. Eğer esbaba verilse, birşey bütün eşya kadar külfetli, ağır olur.İKİNCİ MESELE ki, kudret melekûtiyet-i eşyaya taallûk eder. Evet, kâinatın âyine gibi iki yüzü var. Biri mülk ciheti ki, âyinenin renkli yüzüne benzer. Diğeri melekûtiyet ciheti ki, âyinenin parlak yüzüne benzer.Mülk ciheti ise, zıtların cevelângâhıdır. Güzel-çirkin, hayır-şer, küçük-büyük, ağır-kolay gibi emirlerin mahall-i vürududur. İşte, şunun içindir ki, Sâni-i Zülcelâl, esbab-ı zâhirîyi tasarrufât-ı kudretine perde etmiştir—tâ, dest-i kudret, zâhir akla göre hasis ve nâlâyık emirlerle bizzat mübaşereti görünmesin. Çünkü azamet ve izzet öyle ister. Fakat o vesait ve esbaba hakikî tesir vermemiştir. Çünkü vahdet-i ehadiyet öyle ister. <table style='width: 100%'><tr><td>Allahu ekber:  “Allah en büyüktür” (bk. k-b-r)</td><td>Sâni-i Zülcelâl:  herşeyi san’atlı bir şekilde yaratan, sonsuz büyüklük ve haşmet sahibi Allah (bk. ṣ-n-a; ẕü; c-l-l)</td></tr><tr><td>Vâhid-i Ehad:  bir olan ve birliği herbir şeyde görülen Allah (bk. v-ḥ-d)</td><td>azamet:  büyüklük (bk. a-ẓ-m)</td></tr><tr><td>bizzarure:  zorunlu olarak</td><td>burûdet:  soğukluk</td></tr><tr><td>cevelângâh:  gezip dolaşılan yer</td><td>cihet:  taraf, yön</td></tr><tr><td>derecat:  dereceler</td><td>dest-i kudret:  kudret eli (bk. ḳ-d-r)</td></tr><tr><td>emir:  iş</td><td>emsal:  denk, benzer (bk. m-s̱-l)</td></tr><tr><td>esbab:  sebepler (bk. s-b-b)</td><td>esbab-ı zâhirî:  görünürdeki sebepler (bk. s-b-b; ẓ-h-r)</td></tr><tr><td>fıkra:  kısım, bölüm</td><td>hakikî:  gerçek, doğru (bk. ḥ-ḳ-ḳ)</td></tr><tr><td>hararet:  sıcaklık</td><td>hasis:  âdi, değersiz</td></tr><tr><td>hayır:  iyilik (bk. ḫ-y-r)</td><td>haşiye:  dipnot, açıklayıcı not</td></tr><tr><td>haşr-i beşer:  insanların öldükten sonra âhirette yeniden diriltilip Allah’ın huzurunda toplanması (bk. ḥ-ş-r)</td><td>hilkat-i eşya:  varlıkların yaratılışı (bk. ḫ-l-ḳ)</td></tr><tr><td>hâkezâ:  böylece, bunun gibi</td><td>hüsün:  güzellik (bk. ḥ-s-n)</td></tr><tr><td>icad:  var etme, yaratma (bk. v-c-d)</td><td>ihtilâfat:  ihtilaflar, farklılıklar</td></tr><tr><td>ihyâ:  hayat verme, diriltme (bk. ḥ-y-y)</td><td>isnad:  dayandırma (bk. s-n-d)</td></tr><tr><td>izzet:  şeref, değer, yücelik (bk. a-z-z)</td><td>kubh:  çirkinlik</td></tr><tr><td>kudret:  güç, kuvvet, iktidar (bk. ḳ-d-r)</td><td>kudret-i ezeliye:  Allah’ın ezelden beri var olan kudreti, güç ve kuvveti (bk. ḳ-d-r; e-z-l)</td></tr><tr><td>kâinat:  evren, yaratılmış herşey (bk. k-v-n)</td><td>külfetli:  zor, güç</td></tr><tr><td>lüzum-u zâtî:  varlığının zorunlu şartı ve ayrılmaz temel özelliği</td><td>mahall-i vürud:  geldiği, göründüğü yer</td></tr><tr><td>makdûrat:  Allah’ın kudretiyle gerçekleştirdiği işler (bk. ḳ-d-r)</td><td>melekûtiyet:  bir şeyin görünmeyen iç yüzü, aslı, hakikati (bk. m-l-k)</td></tr><tr><td>melekûtiyet-i eşya:  varlıkların görünmeyen iç yüzü, aslı, hakikati (bk. m-l-k)</td><td>merâtip:  mertebeler, dereceler</td></tr><tr><td>mübaşeret:  temas</td><td>mülk:  herşeyin görünen dış yüzü (bk. m-l-k)</td></tr><tr><td>mümkinât:  varlığı ile yokluğu imkân dahilinde olanlar, Allah’ın var etmesine bağlı olanlar (bk. m-k-n)</td><td>müsavi:  eşit, denk</td></tr><tr><td>nefis:  can, kişi (bk. n-f-s)</td><td>neş’et:  doğma, ortaya çıkma</td></tr><tr><td>nisbet:  oran (bk. n-s-b)</td><td>nâlâyık:  layık olmayan</td></tr><tr><td>sun’:  yapılma</td><td>taallûk etmek:  ilgilendirmek</td></tr><tr><td>tabiî:  kendiliğinden, doğal (bk. ṭ-b-a)</td><td>tagayyürât-ı âlem:  âlemdeki değişmeler, başkalaşmalar (bk. a-l-m)</td></tr><tr><td>tahallül:  araya girme</td><td>tasarrufât-ı kudret:  Allah’ın kudretiyle dilediği gibi icraat ve faaliyetlerde bulunması (bk. ṣ-r-f; ḳ-d-r)</td></tr><tr><td>tedahül:  içine girme, dahil olma</td><td>tesir:  etki</td></tr><tr><td>tevellüt:  doğma, meydana gelme</td><td>vahdet-i ehadiyet:  Allah’ın birliği ve tekliği; her bir varlık üzerinde görünen tecellîlerin bir olan Allah’a ait olması (bk. v-ḥ-d)</td></tr><tr><td>vesait:  vasıtalar, araçlar</td><td>zerre:  atom, en küçük parça</td></tr><tr><td>zeyl:  ilâve, ek</td><td>zâhir:  görünen (bk. ẓ-h-r)</td></tr><tr><td>âhir:  son (bk. e-ḫ-r)</td><td>âyine:  ayna</td></tr><tr><td>şer:  kötülük</td><td></td></tr></table> <tbody> </tbody></blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)