JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="_bamteli_" data-source="post: 163257" data-attributes="member: 15023"><img src="http://minikkelebek.files.wordpress.com/2009/09/ofkenle-yureklerini-catlattiklarin1.jpg?w=510&h=378" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />“Öyleyse sakın yetimi ezme! / Sakın isteyeni azarlama!”Kendini dağlarca yüksek sanan gafil, zavallı bellediğin yetim üzülüyor ardından.Kocaman göbeğiyle servetini beline bağlamış sefil, öfkeyle boş çevirdiğin eller kimsesizliğin karşısında iç geçiriyor.Her şey senin olsun diyelim, sen taksim et etrafındakilere…Denizi mesela, kime vermek istersin?Kimin olsun, yorgunluktan terlemiş güneşin yüzünden dökülen yağmur taneciklerinin ardına saklanmış gökkuşağı?Zifir karanlıkta yolunu kaybetmiş yolcuya kutup yıldızını vermek ister misin?Tepsi gibi karşına dikilen ay, masal kitaplarında gördüğünde, ona ay dede diyen bebeciğin olsun mu?Çakıl taşlarını bari, ellerinde sıkıp ayalarının içerisine iz yapmış yalnıza versen diyorum, nasıl olur?Kar taneleri en çok kardelen çiçeğini sevene layık değil midir?Çamuru, suya karıp kumdan kalesini yapmak isteyene sunsan acayip şık düşmez mi?Verdin gitti değil mi bütün bunların hepsini… verdin gitti!Serveti eksiltmeyince vermek nasıl da kolay geldi varyemez yüreğine.Nasıl bir huzurla doldun değil mi? Öyle sandın ya da… İçin olmaz dese de sen kendini aldatmaya karar kıldın.Bilsen verdiklerinin nasıl lazım geldiğini sana. Anlayabilsen onlar olmayınca ne denli noksan kalacağını… Sakladıklarını saçardın havalara, geri alabilmek için işe yaramaz sanarak yüzüne bile bakmadıklarını!Seni deniz değil köşkün ilgilendiriyor. Ebemkuşağının renklerindense paha biçilemez tabloların, benim diyebildiğin küstahlığı sana hoş geliyor.Kutup yıldızı kaç yazar, karanlığa geçit vermez sandığın ışıltılı dünyan yanında?Ay dede mi? Kafanı kaldırıp bakmayalı yıllar geçti üzerinden.Çakıl taşlarının yok edeceği yalnızlığın bile gitmiş elinden, yapmacık kalabalıklar sardığından beri etrafını.Bahçıvanına emanet ettiğin çiçeklerin arasında kardelen çiçeğinin ne zaman adı geçti ki zaten.Kumdan kalelerle oynamak, gerçek sandığın hayatının yanında ne ehemmiyetsiz kalıyor değil mi?Öyle sanıyorsun. Varettiğini sanarak öğündüğün emanetlere ihanet etmen de ondan zaten!Kimseye vermeye yanaşmadıklarının seninle bir alakası olmadığı zannın hırçınlaştırıyor seni. Ve öfken büyüdükçe sen küçülüyorsun!Kafan kaf dağına vurmuş olmasaydı, etrafındaki senden ummalarıyla şerefleneceğin velinimetlerini fark edebilirdin elbette.Lakin senin sandıklarını sayıp sayıp yığmaların müsaade vermez aydınlığı görmene.Yardıma muhtaç olanları görmekle izzet bulacak gözlerini diktiğin bencilliğin, ihtiyaç sahiplerini görmeye kör kalır.İsteyene sana en lazım gelmeyen, sence kıymetsiz öfke dolu azarlamalarından başka bir şey veremezsin.Lütfedilenlerin üzerine yatmak telaşın adım adım uzaklaştırıyor seni insanlığından, farkına varmak şansını usul usul kaybediyorsun.Gücünün yettiğine tenezzül etmemek hastalığının seni nasıl bir zavallılığa düşüreceğinin bile farkına varmak ferasetinden uzaksın.Ezdiğin her yetim mahvolarak geçireceğin sonsuzluğa bir ebediyet daha ekliyor.Farkına varmadıklarının Sahibinin, farkına varmasına hesapsızca ihtiyacın olacağı gün, gafil avlandığının farkına varacaksın.Ancak bu uyanışın hiç işine yaramayacak senin.Vermemek hastalığının vermekle şifa bulacağının bilgisine erişmediğin her saniye kayıptasın.İsteyenlerin seni nasıl bir servete boğmaya geldiklerini anlamayıp, öfke kusan sözlerle onları yanından uzaklaştırdığın her an, alev alev peşinden sürükleyecek seni.Vermediğine yanacağın gün gelecek.Vermediklerinin yakacağı zaman olacak.İstedikleri için öfkeyle kovduklarını fellik fellik arayacağın bitimsiz anlar göreceksin.Keşkelerin titreye titreye sakladıkların kadar titretecek yüreğini… Yüreğin çatlayacak, öfkenle yüreklerini çatlattıkların karşısında…Vermek istesen de; vermelerinin yüzüne çarpılacağı en korkutucu gün, artık her şey sona ermiş olacak.Senin merhametsizliğine rağmen, Sahibin sonsuz merhametiyle bir kez daha uyarıyor seni.“Sakın yetimi ezme! / Sakın isteyeni azarlama!”Sana istemeyi bile bilmediğin halde, isteyeceğini bildiklerini veren Rabbin; verdiklerinden vermeni buyuruyor?Unutmayasın diye hatırlatıyor, istemeye bile kudretin olmadığı halde sana ellerini verdiğini.Akletmeye yetmediği zaman aklın, sana aklını verdiğini.Yürümenin ne anlama geldiğini bilmediğin halde sana ayaklarını verdiğini.Hiç ortada yokken sana seni verdiğini hatırlatıyor Efendin!Ve bunca verdikten sonra, verdiklerinden isteyene vermeni emrediyor.Senin olmadığını bilerek kibirlenmeden, öfkelenmeden, ezmeden vermeni muradediyor.Ya vermen gerektiği zaman vereceksin ya da vermediklerinin hesabını günü geldiğinde tek tek vereceksin!Kararı sana bırakıyor Her şeyin Sahibi, karar vermek özgürlüğüne sahipken, boyun ey seni muhatap kabul edip karar vermene müsaade edene.Şimdi sen doğru kararı ver ki, asıl kararın verileceği gün geldiğinde tekrar sana merhamet etmek kararı da verilebilsin!Sakın yetimi ezme, güçsüze zulmetme, isteyeni azarlama sakın.En korkutucu gün senden istenenleri yerine getirmemiş olarak huzura durmaktan sakın!Kim bilir belki de aklından çıkan, her şeye sahip olduğunu sandığın her an istemekten başka çarenin olmadığı gerçeğidir. Bir daha düşün istersen, nasıl bir yoksulluk içerisinde bulunduğunu.Bir daha düşün! Kendine ait sandığın imkânlarının aslında sonu gelmez ihtiyaçların karşısında nasılda yetersiz kaldığını.Nefesini düşün! İliklerine kadar içine doldurduktan sonra onu dışarı atmak mecburiyetinde olduğunu… Sonra tekrar ona hayat kadar ihtiyaç duyduğunu düşün.Uykunu düşün! En derin yerinde nefesini tekrar tekrar alıp vermek zorunda olduğunu ve sana iade edilmezse ondan mahrum kalarak bütün servetini sonsuza kadar terk etmekten başka çaren olmadığını düşün.Acizliğini düşün istersen, bir nefeslik canının sana her nefeste lütfedilmesinden başka umarın olmadığını düşün.Sonra senden istendiğinde kendinin sandığın kıymetli hazinelerini düşün ve anla ne denli kıymetsiz olduklarını. Anla ki, senden istediklerinde azarladıkların gelsin aklına.Etrafını saran bencillik sarmalından çekip çıkar yüreğini. Yakışmıyor sana ait olmayan nefesle, umanın karşısında esip savurmak hevesin. Senin olsa senden istenenler, vermemene kimsenin bir diyeceği olmayacak elbet.Bir iç çekimlik nefese bile sahip değilken, her şeye sahipmiş gibi davranman sana da biraz haince gelmiyor mu?Sonra değil hemen düşün! Düşün ki düşüncesizliğin yalaz yalaz sarmalayıp sonsuzlukça bela olmasın başına.Derin bir nefes çek kalbinin en mahrem yerlerine değin ve azarlamak yerine çıkar elinden seninle hiç ilgisi olmayan yüklerini.Kurtul gelip geçici olandan ki, sonsuza kadar hiç elinden çıkmamak üzere sana verilecek olanların sahibi olabilesin.</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)