JavaScript devre dışı. Daha iyi bir deneyim için, önce lütfen tarayıcınızda JavaScript'i etkinleştirin.

Konuya cevap cer

Mesaj: <blockquote data-quote="harp" data-source="post: 218240" data-attributes="member: 1008315">Bediüzzaman’ın en yakın talebelerinden Zübeyir Gündüzalp ile yıllarca beraber hizmet eden Eyüp Ekmekçi Risale Haber’e konuştu                                               Röportaj: Abdurrahman Iraz- Risale Haber        9  sene Zübeyir Gündüzalp’in yanında kalmış, birçok dersini dinlemiş ve  yanında yetişmiş Eyüp Ekmekçi. 1970’li yılların en çalkantılı  zamanlarında her şeye şahit olmuş bir şahsiyet… Nurcuların hayat-ı  içtimaiyeye nasıl girdiğini, gazete çıkarma ihtiyacını, o günün  siyasetine nasıl müdahale edildiğini ve özellikle bu kabil olaylarda  Zübeyir Gündüzalp’in aldığı tavırları bizzat gören ve bilen biri Eyüp  Ekmekçi ile konuştuk.        BENİM ARADIĞIM ŞEY OLSA OLSA KUR’AN’DADIR        Eyüp Ekmekçi kimdir?        1942  doğumluyum. En büyük talihim ilkokuldan önce Kur’an’ı iki defa  hatmetmiş olmam. Bütün okuma iştiyakını oradan aldım. İzmir  Bayındırlıyım. Peder fırıncı idi, soyadımız oradan geliyor. Validemiz de  Bayındır’ın Purufurnu Köyü’nün hatibi olan bir zat. Validemizin babası  köyün hatibi idi. Fakat Atıf ağabeyin tabiri ile ezanlar “tengir tüngür”  okunmaya başlandığı zaman hastayım demiş ve bir daha camiye gitmemiş.  İlkokulda, ortaokulda hep okumaya karşı bir iştiyak hissettim. Hatta  ortaokuldayken yedi yüz kitap toplamışım kütüphaneye.         Lise  tahsiline gittiğim zaman ise iki tane kütüphane vardı İzmir’de.  İkisinin kartlarını almışım, haftada ikişer defa onlardan kitap  alıyorum. Fakat roman okumuyoruz, şaheserlerden bazıları müstesna.  Evvela ansiklopedik kitaplar, tarih kitapları, büyük adamların hayatı,  bazı felsefi kitaplar derken ortaokul sonunda tasavvuf kitaplarına  intikal ettik. Tasavvuf kitaplarından da hevesimizi alınca adeta  okuyacak kitap kalmadı.         Aradığımı  bulamadım. Okul derslerinden zaten bir şey beklemiyorum, eğitmediğini  düşüyordum. Okuduğum kitaplardan bir şeyler alıyorum. Daha sonra “benim  aradığım şey olsa olsa Kuran’dadır” dedim ve Kur’an tefsiri aradım. Bir  Kur’an tefsiri buldum okudum ama aradığımızı vermedi. Bu sefer iki sene  kadar hiç kitap okuyamama derecesinde bir fetret evresi geçirdik. Hatta  eski okumalarımdan aldığım zevk günlerini hasretle hatırlıyorum. Okuma  zevkimi kaybettim aradığımı bulamadığım için.         Tefsir  arıyoruz meal tefsir aradığımızı vermiyor. Allah’a şükür vesveseye  düşmüyoruz. Kur’an’da var aradığım fakat hakiki dersini nerede  bulacağız? Hatta bir gün “Ya Rabbi, bu insanı insan olarak yaratmışsın,  insana ne lazımsa onu verecek bir kitap olmalı” diye dua ettim içimden.  Öyle bir tefsir olmalı ki, Kur’an’dan ne lazımsa onu bize verecek bir  ders olmalı. Lise sonda iken gördüğüm her kitabın taliplisi oluyorum.  Nihayet bir gün baktım okulun kapıcısı yanında iki tane genç ile bir  kitap okuyorlar. “Nedir okuduğunuz?” dedim. “Bir tefsirdir” dediler.  “Biraz da bana okur musunuz?” dedim. Okudular, Yirmi Üçüncü Söz.         <img src="http://www.risalehaber.com/images/other/ekmekci_iraz3.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />BAŞKA KİTAPLARI OKUYANLAR RİSALE-İ NUR’UN ÜSLUBUNU HEMEN FARK EDİYOR        İlk defa Risale-i Nur’u orada mı duydunuz?        İlk  defa orada duydum ama Kur’an tefsiri olarak. Biraz okuyun dedim,  okudular. “Bir zaman sinnen, cismen, rütbeten büyük bir adam bana dedi…”  Üslubu o kadar akıcı. Başka kitapları okuyanlar Risale-i Nur’un  üslubunu hemen fark ediyor ya, orada başımın döndüğünü hissettim. “Bu  zatın kaç kitabı var?” “Yüz otuz tane.” “Hepsini bulabilir miyiz?”  “Kardeşim şimdi ihtilal zamanı, bu kitapları bulmak kolay değil. Benim  kitapları oku sonra peyderpey buluruz.”     Artık  kapıcının orada biz hem namaz kılıyoruz hem kitap okuyoruz. Gelen geçen  öğretmenlerin bazıları bize takılıyor. Kimisi, “oku devam et” diyor.  Kimisi de münakaşaya giriyor. Derken üniversite imtihanlarına İzmir’de  hazırlandık, İstanbul’a sınava girmek için 1962’de geldik. Fakat benim  kafamda tahsilden ziyade Risale-i Nur ile iştigal meselesi esas oldu.  Süleymaniye’ye geldik.        Sizi Süleymaniye’ye kim gönderdi?        İzmir’den  adres verdiler. İzmir’de Mustafa Birlik ağabey rahmetli Hüseyin ağabey  ile irtibatımız bir yıl devam etti. Bir gece orada kaldık. Ertesi gün  Zübeyir Gündüzalp ağabeyin benimle görüşmek istediğini söylediler.  Yukarı çıktık. ‘Kardeşim ne için geldiniz?’ ‘İmtihan için geldim  ağabey.’ ‘Kazanamazsan dönecek misin?’ ‘Dönmesem de olur ağabey.’  Sözler’in dizgi olarak neşriyatı yapılıyordu o zaman. Rahmetli İbrahim  Canan, Zübeyir ağabeyin yanında idi. Orada Sözler’in tashihatına  başladık. Hem tashihat yapıyoruz hem de Zübeyir ağabey Üstad ile ilgili  bazı hatıralar anlatıyor. O tarzda dershane hayatımız başlamış oldu.         O yıl imtihana girdiniz mi?        İmtihan  artık ikinci derecede bir mesele olarak kaldı. Daha doğrusu askerliği  tecil ettirmek için üniversiteye girdik. Üniversiteye kaydoldum fakat  devam mecburiyeti yoktu.         Nereye?        İstanbul  Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arap-Fars bölümüne girdik önce… Sonra  Tarih bölümüne geçtik. Devam mecburiyeti olmadığı için orayı tercih  ettik. Esas maksat neşriyatta, hizmette devam etmek.         Üniversiteyi bitirdiniz mi?        Bitirmedik.        ZÜBEYİR AĞABEYİN ÜSTADDAN İLK BAHSETTİĞİ HATIRA        Kaç sene okudunuz?        <img src="http://www.risalehaber.com/images/other/eyup_ekmekci2.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Kayıtlı  olarak devam ettik, askerliği tecil ettirene kadar. Zübeyir ağabeyin  hayatında sekiz sene neşriyat hizmeti devam etti. Külliyat neşredilirken  İstanbul’da bulunduk. Zübeyir ağabeyin ilk bahsettiği hatıra,  ‘Üstadımızın meslek ve meşrebini ifade eden Şah-ı Geylani, İmam-ı  Rabbani gibi zatlar da gelseler, Said, sen bu tarzda devam edersen, şu  birkaç biçarelerden başka şakirdin olmayacak hem aç kalacaksın, hapis  yatacaksın. Fakat tarzını şöyle bir parça değiştirsen -Sungur ağabeyin  tavzihiyle siyasetvari veya tasarrufvari- bütün memleket senin şakirdin  olacak, Başbakan, Reis-icumhur şakirdin olup gelip elini öpecekler  deseler, ben bu tarzımı bırakmayacağım’ idi. Bu dersi Zübeyir ağabey  Üstaddan aynen nakletti.     Bunun  üzerine Üstadımızın “meslek ve meşrebimden ayrılmayacağınıza dair yirmi  kere yemin ettirdiğini” ifade etmişti. Bir tanesi de ihanet  etmeyeceğinize dair diye. Sonraki hadise de gösterdi ki, o meslek ve  meşrebi muhafaza hakikaten çok müşkül. Ancak sıddıkiyet mertebesinde  insanlar muvaffak olabiliyor.         Zübeyir ağabey ile ilk karşılaşmanızdan daha önce Zübeyir ağabeyi duydunuz mu?        Müdafaalarından biliyorum. Fakat kendisini ilk defa orada gördüm.         İlk gördüğünüzde sizin üzerinizde nasıl bir intiba uyandırdı?        Ben  daha önce Risale-i Nur’u okuduktan sonra, okul kitapları esbapperestlik  şirkini telkin ettiğini düşündüm. Okul kitapları mana-yı harfi ile  değil de mana-yı ismiyle baktırdığı için, okuldan esbapperestlik  şirkinin telkinini almışız. Bir de abur cubur çok kitap okumuşuz. Bütün  bunların üzerine sünger çekmek üzere evvela hiç kimseye bir şey sormadan  külliyatı bir kere okumayı düşündüm. Bu okuma, anlasam da anlamasam da  bir sünger çekme okuması. Bu niyetle kimseye sual sormuyorum. Yalnız  külliyatı bir okuyayım, sual de soracaksam nasıl soracağımı öğreneyim.  Fakat Zübeyir ağabeyi gördüğüm zaman “bu zata sormak lazım” dedim.         KARDEŞİM ÜSTAD BUNU KÜLLİYATTA DERS VERİYOR        Siz  Risale-i Nur’u henüz yeni tanımışsınız, tam olarak ne olduğunu  bilemeden ‘diğer okuduklarımın üzerine sünger çekmek için okuma’ fikri  nasıl bir fikir?        Risale-i  Nur’un Kur’ani bir ders olduğunu insan hissedebiliyor. Üstad buyuruyor  ya; “Risale-i Nur benim malım değil, Kuran’ın malıdır. Ben O’nun bir  talebesiyim.” Buradan edindiğimiz bir intiba var. Risale-i Nur’un  kendisinden edindiğimiz bir intiba var. O abur cubur okumaların üzerine  sünger çekeceğini insan hissediyor.      İzmir’de  ona niyet etmiştim onun için kimseye fazla bir şey sormadım. Mümkün  olduğu kadar Risale-i Nur’u okumaya çalışıyordum. İstanbul’da Zübeyir  ağabeyi görünce, bu zata sormak lazım diye düşündüm. O da sorduğumuz  sorulara hep ‘Kardeşim Üstad bunu külliyatta ders veriyor’ der ve yerini  de bize buldurmaya çalışırdı.         Ondan sonra Zübeyir ağabeyle olan irtibatınız başladı. Siz Zübeyir ağabeyin şahsi hizmetlerinde de bulundunuz mu?        Zübeyir  ağabey, şahsi hizmetlerinde hiç kimseye “şunu yap” demiyordu. Biz  neşriyat hizmetinde bulunduğumuz için formaları karşılıklı okuyoruz. O,  arada çayını, çorbasını yaparken bize bir şey söylemeden kendisi yapmaya  çalışırdı. Ona yardım etme ihtiyacını hissettim ve hizmetini görmeye  başladım.     Zübeyir  ağabeyin ruhundaki yüksekliği insan hissediyor. O ara, “bu zata hizmet  etmek bana düşer mi” diye düşündüm. “Kim oluyorum ki Zübeyir ağabeye  hizmet edeyim?” diye bir vesvese geldi. “Kardeşim, Cenab-ı Hak size  hissettirdi” deyince, o bize bir giriş kapısı oldu ve devam ettik. Beni  meşgul eden bir sual olduğu zaman cevabını alıyordum.         Sizinle beraber kim vardı?        Biz  gittiğimizde o neşriyat hizmetinde Zübeyir ağabey, Fırıncı ağabeyler,  Birinci ağabey vardı. Bekir Bey müdafaalarla meşgul oluyordu. Samsun’dan  Hamdi ağabey vardı. Abdulvahit ağabey vardı. Rüştü Tafralı vardı.  Herkes kendine göre neşriyat hizmetlerinde bulunuyordu. Zübeyir ağabey,  her daire ile alakadardı.         MUSTAFA NEZİHİ POLAT’IN ÜSTADA VE RİSALE-İ NUR’A BAĞLAMASINI ÇOK METHEDERDİ        Zübeyir ağabeyin misyonu neydi?        <img src="http://www.risalehaber.com/images/other/ekmekci_iraz1.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Zübeyir  ağabey, hizmete her cihetle tavassut eden bir zattı. Dershanedeki  adabından tutun da en geniş daireye kadar. Her daire ile alakadar bir  zattı. Kendi ifadesi ile “Avustralya’daki nur talebesi ile alakadarım”  buyuruyordu. Bazen gazetelere bakardı. O bakmasını da şu şekilde ifade  ediyor: “Bir gün Ahmet Gümüş ağabey, ‘Ağabey ben şahidim Üstad  gazeteleri size okutuyordu.’ ‘Evet kardeşim. Üstad gazeteleri bana  okutuyordu. Fakat ben Risale-i Nurlar’ı okuduktan sonra istifade niyeti  ile gazetelerden bir tek yazı, makale okumamışım. Nerede Risale-i Nur  adına bir iğne, bir çuvaldız, bir plan, bir taarruz var onu anlamak için  okudum.’ Yalnız, rahmetli Mustafa Nezihi Polat’ın hangi meseleyi ele alsa, Üstada ve Risale-i Nur’a bağlamasını çok methederdi.         ÜSTADIMIZIN HAYATININ GAYELERİ DÖRTTÜR        Ağabey  biz neşriyat hizmetleri deyince hep aklımıza gazete, dergi, kitap gibi  şeyler geliyor. Ama sizin bahsettiğiniz neşriyat hizmeti Risale-i Nur’un  neşridir.         Bunu bir nakille toparlamış olayım. Zübeyir ağabeyin bizzat dedikleri var: Üstadımızın hayatının gayeleri dörttür.     1. Risale-i Nur’un neşri     2. Medrese-i Nuriyelerin açılması     3. Tevafuklu Kur’an’ın tabı.    4. Lahika Mektuplarının neşri.     Lahika  mektupları dar dairede uygulanmalı, Risale-i Nur’un tarzı çok orijinal  bir mesele. Nasıl ki, ‘Risale-i Nur’un imani hakikatleri doğrudan  doğruya Kur’an’dan çıkmış, Risale-i Nur benim değil Kur’an’ın malıdır’  dediği gibi Risale-i Nur’un tarzı, ihlâs, sadakat, tesanüt gibi  mefhumlara dayanan bir meslek. Bunun da Lahikalarla tahşidatını yapmış  Üstad hazretleri. O Lahikaların da kıyamete kadar gelecek nur talebeleri  için ders mahiyetindedir. Üstad hazretleri de meselenin bir esasını  teşkil ediyor.         Zübeyir ağabey ile kaç yılına kadar beraber kaldınız?        Vefatına kadar. Son saatinde ağabeyleri ben çağırdım.         Daha sonra Zübeyir ağabeyin hizmetlerine bakan olarak sizinle beraber başka kim iltihak etti?         Hususi  mesele olarak bir ara Ağrılı bir kardeş geldi. Hakikaten tam liyakat  gösterdi. Fakat çok kısa bir zaman hizmet etti. Biz de biraz  yaşlanmışız, ben biraz o kardeş hizmetleri yapsın diye bir parça  çekildim. Zübeyir ağabey razı olmadı. Hususi hizmetinde bulunan başka  kimse olmadı.        Ömer Çiçek (Yirmiyedi)?        Beraber  kaldık, neşriyatta beraberdik. Son zaman da beraber kaldık. Zübeyir  ağabeyin hayatının son üç senesinde… Ahmet Emin ile aynı devre.         Risale-i Nur neşrine kaç yılına kadar devam ettiniz?        O  zaman Risale-i Nur’u matbaalarda basmak o kadar kolay bir mesele  değildi. İhtilal sonrası bütün külliyat neşredildi. Tabi ihtilal  şartları da var. Sikke-i Tasdik-i Gaybi’nin basımı esnasında Zübeyir  ağabey vefat etti. Yani son kitabın basımı esnasında vefat etti.         KÜLLİYATIN NEŞRİYATI BİTTİ, VEFAT ETTİ        Son  kitap basılıyor, külliyatın basımı bitiyor ve Zübeyir ağabey vefat  ediyor. Tabir-i caizse Üstadın da külliyatın tamamlanmasından sonra  gitmesi gibi.        Evet.  Hatta Zübeyir ağabey o neşriyat yapılırken, Üstadımızın bizzat “T”  harfi koyarak tashih ettiği kitaplar var. O kitaplardan dört beş tanesi  ile karşılaştırılarak, 1960’ta Said Özdemir ağabeyin bastığı külliyat,  tekrar Üstadımızın bizzat tashihinden geçmiş. Dört beş kitaptan tashih  edilerek tam musahhih bir külliyat neşredildi. O zaman (önceki basımlar)  çok acele ile neşredilmişti diyerek külliyatın neşriyatına son derece  ihtimam gösterdi Zübeyir ağabey. O bitti, vefat etti.         Bu arada Sungur ağabey, Bayram ağabey, Tahiri ağabey…         Ağabeyler  de zaman zaman Süleymaniye’ye gelip orada meşveretlerini yapıyorlardı.  Kendi aralarında yapıyorlardı, biz iştirak etmiyorduk.         ‘AĞABEY, BU HİZMET NASIL TEDVİR EDİLİR?’        Ne yapıyorlardı onlar o zaman?        <img src="http://www.risalehaber.com/images/other/eyup_ekmekci4.jpg" alt="" class="fr-fic fr-dii fr-draggable " style="" />Zübeyir  ağabeye son zamanlarında sorulmuş bir mesele olarak Ahmet Emin kardeşin  sualini nakledeyim. ‘Ağabey, bu hizmet nasıl tedvir edilir?’  sordurulmuş bir sual gibi. ‘Kardeşim, Üstadımız bir şura bırakmıştır.’  ‘Meşveret nasıl yapılır?’ ‘Biz bir araya geliriz, mevzuyu ortaya  koyarız, herkes Üstaddan hatırına geleni söyler, neticesi meşveretin  kararı olur’ diye bir konuşma geçiyor aralarında.     Umumiyetle  Zübeyir ağabey Lahika neşriyatı yapardı. On beş günde bir Nur  merkezlerine mutlaka Lahika göndermek isterdi. 1971 senesinde, sıkıntılı  zamanlarda biraz seyrekleşti, ‘Kardeşim, Anadolu’dan soruyorlar, buna  cevap veremem’ derdi. O Lahikaların gönderilmesi umumi bir teyakkuza  vesile oluyordu. Hizmetin sevkine gayret verici bir medar oluyordu.        RİSALE-İ NUR SİZE KÂFİ GELMİYOR MU?        Dediniz  ya ‘sordurulmuş gibi’. Şimdi benim bir problemim olunca siz  ağabeylerime soruyorum ama yarın ağabeylerim olmayacaksınız. Benim  çocuğumun bir problemi olunca kime gidecek? Bu meşveret nasıl yapılacak?  Meşveret kiminle yapılacak? Meşveret yapılacak şahıs kimdir? Şartları  nedir? Bu konuyu Zübeyir ağabeyle hiç konuştunuz mu?        Ben  buna sadece Ahmet Gümüş ağabeyin bir hatırası ile mukabele edeyim:  Üstad hazretleri son zamanlarında sual sorana hiddet edermiş. ‘Risale-i  Nur size kâfi gelmiyor mu? Risale-i Nur’dan büyük ihsan olamaz.’ Yani  Risale-i Nur’un okunması intişarı ve birlik beraberliğin devam etmesi,  Üstadın tarzı etrafında ve bu meşveretin rolü, fikir ayrılıklarından  kurtarmak, Risale-i Nur ve Üstad ile toparlamaktır.         Bazıları ‘biz de meşveret ettik’ diyorlar?        Üstadımızın  en son vasiyetinde kimlerin ismi geçiyorsa onlar meşveretin  çekirdeğidir. Yani onların bulunmadığı meşveret umum nurcuları bağlamaz.  Orada Sungur ağabey, Bayram ağabey, Hüsnü Bayram ağabey, Abdullah  ağabey var.     Ve  onların kabul ettiği kimseler aralarında vardı. Üstad hazretlerinin bir  cümlesi var “Bir iki talebem içinde bulunan meşveretinizin reyini kabul  ederim.” Yirmi senedir bizim o yüz kişilik yaptığımız meşveretin içinde  Sungur ağabey ile Bayram ağabeyin bulunması cemaatin istikametine medar  olmuştur. Hatta çoğu zaman takılmışız Sungur ağabey ve Bayram ağabeyin  Üstaddan naklettikleri ile meşveret istikametle hizmete devam etmiştir.         RİSALE-İ NUR’UN MESLEK VE MEŞREB ESASATI TEVAZUH ETMİŞTİR        Peki ağabey, Zübeyir ağabeyden meşveretin esası ile ilgili hatırladığınız bir şeyler var mı?        O  zaman o vasiyette ismi geçenler kendi aralarında meşveret yapıp, Lahika  mektubu neşrediyorlardı. Sonra Üstad hazretleri, ‘iki zatın hayatıyla  hayatım devam edecek’ buyurmuş. Biri Zübeyir ağabey diğeri de Sungur  ağabey. Sungur ağabeyin hayatında, Üstadın zamanında sahip olduğu  tatbikat ve Zübeyir ağabeyin zamanındaki tatbikat aynen devam etti.     Risale-i  Nur’un esasında meslek ve meşrebin esasatı tevazuh etmiştir. İnşallah  kıyamete kadar istikametle devam eder. Ufak tefek fikir farklılıkları  umumu bağlamaz. Bunlar, Üstadımızın tarzı, himmeti ve tasarrufu  altındadır. Üstadın tarzına uymayan şey zaman içinde elenir gider. Tarza  uygun olan zaman içerisinde kuvvet bulur. Hatta şiddetli bir imtihan  ile bir sarsıntı geçirse de zamanla bir toparlanma oluyor. Hiçbir plan  bunu dağıtamıyor Allah’ın izniyle. Şahs-ı manevi dediğimiz zaman da yine  Üstadımızın şahs-ı manevisidir. O heyet neredeyse Üstadımızın şahs-ı  manevisi esas olarak orada teşekkül eder.     (Devam edecek)</blockquote>

Adı

İnsan doğrulaması: Peygamber Efendimiz a.s.v.'ın kabri nerededir? (Sadece şehir adını küçük harfler ile giriniz)