çocuklar için Risale-i Nur sadeleştirilebilir mi?

Affınıza mağruren Risale-i Nur’un bu defaki taharriyatında iki kerameti meydana aynen çıkmıştır: Hapishane içerisinde polis, jandarma ve gardiyanlar müdhiş arama yaparken, o esnada hiç kimse görmeden, yedi sekiz yaşında, hemşiremin mahdumu, mekteb çantasının içerisine Risale-i Nur’un nüshalarını koyarak alıp gitmiştir. Arama, bendenizin odasında idi. Çocuk odaya geldi, odada telaş görünce, odanın bir tarafında ayrıca duran Risale-i Nur’ları çantasına koydu ve içerideki memurların hiçbirisi farkına varmadı, çocuğa da birşey demediler. Fedakâr çocuk doğruca vâlidesine gidiyor. “Dayımın daima bize okuduğu Risale-i Nur’ları getirdim. Bunları alacaklarmış. Ben onların haberi olmadan, onlar başka mektub, kitab karıştırırlarken aldım, çantama koydum. Bunları iyice bir
yere koyunuz, muhafaza ediniz. Ben bunların okunmasını çok seviyorum. Dayım bize bunları okuyordu. O okurken ben başka bir halet kesbediyordum.” diye vâlidesine söylüyor ve mektebine avdet ediyor. Bu sayede Elmas Cevher Nurlar ele geçmemiş oluyor. Bu keramet değil de nedir? Kur’anî bir mu’cize değildir de nedir? Acaba bu fazilet, acaba bu lezzet, acaba bu Elmas Cevher, hangi te’lifatta vardır ki, bu Elmas Cevher Nurlar, şimdiye kadar hangi zâtın ağzından dökülmüştür? Ben de; hapis değil, bu Elmas Cevher Nurlar için her an, her dakika, her fedakârlığı memnuniyetle kabul ederim. Benden sonra bu Elmas Cevher Nurlar yoluna evlâdım Emin de bütün hayatını sarfetmeye hazırdır.

İşte bu Elmas Cevher Nur’un ikinci kerametini isbat ile, üç yaşından sekiz yaşına kadar akrabalarım ve evlâdım, bu Elmas Cevher Nurlar için fedakârane ve bu yolda hayatlarını hiç düşünmeden feda edeceklerini isbat ederim. Çünki bu Elmas Cevher Nur’u okurken hepsi başıma toplandı. Onları sevdim ve birer çay verdim; bu Elmas Cevher Nur’u okumağa devam ettim. Hepsi birden “Bu nedir? Bu yazı nasıl yazıdır?” sordular. Ben de dedim: “Bu Elmas Cevher Nur’dur!” diye bunlara okumağa başladım. Onuncu Söz’ü okurken saatler geçmiş. Çocuklar merakından, anlayamadıkları zaman hemen bendenize soruyorlardı. Ben de bu Elmas Cevher Nur’u onların anlayabileceği şekilde izah ederken çocukların renkleri, renk renk oluyordu ve güzelleşiyordu. Bendeniz de çocukların yüzüne baktıkça hepsinde ayrı ayrı nurlu Said görüyordum.

Suallerinde “Nur hangisi? Cevher hangisi ve Elmas hangisi?” diye sorduklarında; “Evet Nur, bunu okumaktır. Bak sizde bir güzellik meydana geldi.” Onlar da birbirinin yüzüne baktılar, tasdik ettiler. “Ya Elmas nedir? Bu sözleri yazmaktır. O zaman, yani yazdığınız zaman sizin yazılarınız elmas gibi kıymetli olur.” Tasdik ettiler. “Ya Cevher nedir? İşte o da bu kitabdan aldığınız imandır.” Hepsi birden şehadet getirdiler. Bu sohbette üç dört saat geçmiş, bendeniz farkına varmadım.

İşte Elmas Cevher Nur budur dedim. Tasdik ettiler. Hepsi birden bana bakıyorlardı ve “Bunu kim yazdı?” diyorlardı.

risale-i nur sadakat ister edebiyatçı okur anlamaz köylü okur anlar.

(bugün dinlediğim sohbette aklımda kalan en müthiş kısım burdaki konuyada uygun diye yazdım….)

Üstad bir sene risaleleri anlayarak okuyan zamanın hakikatli bir alimi olabilir diyor. Ben mealden okuyup mealini kafasında youmlayıp sade kelimelerle alim olan bi insana hiç rastlamadım. Ki çocuk dediğimiz şey neyi anlayıp neyi anlayamayacağından bile bihaber. Baştan anlaıyamayacağına şartlandırılırsa elbet çocukta öyle kabul edecektir. Burada çocuğun anlamasından ziyade kelimelere aşina olmasını beklemeliyiz, onlara gözü daha erken yaşlarda alışsın beklentisinde olmalıyız. Benim çocuklarda okuduğunda anlamıyoruz diyor ama ben diyorum ki anlamadığın yeri sor. Tek tek kelimeleri soruyorlar, inşallah bıkmadan söylüyoruz. Bu zarar mıdır ? Hayır bu çocuk için kardır. 1 kelime deyip geçmemek lazım. Bir de belirli bir yaşa geldikten sonra mı o kelimelerin anlaşılması daha kolaydır yoksa çocukken mi ? Erken başlayan eğitim her zaman iyidir. Kısacası maksat risalenin okutulmasıdır diye düşünüyorum çocuklar için. Hemen anlamasını beklersek ve bu doğrultuda sadeleştirme yöntemini kullanırsak çocuğa iyilik değil kötülük etmiiş oluruz.

@Tevekkül 194150 wrote:

Aklım karıştı benim 🙂
O zaman mealden okunmayacaksa Osmanlıcayı öğrenmemiz gerekir değil mi?
VE tercümeden okunursa anlayamaz mıyız?( öğrenmek amaçlı soruyorum yanlış anlaşılmasın)

sorunuzu anlıyamadım biraz açıklarmısınız ?

@Tevekkül 194162 wrote:

Huseyni kardeşimiz demiş ya mealden okuyup alim olan bir insana rastlamadım diye…
Mesela bilmediğimiz bazı kelimelerin tercümesine bakıyoruz(anlamak için) değil mi? Bunu demek istedim…

Amaç zati bir sebeple odur yani araştırmak kişi araştırdığında ilim sahiplenir yoksa sadece okumak tek başına yeterli olmaz , onun için bilmediğimiz kelimelerin açıklamalarına bakabiliriz.. Ama mealini alıp okursak kendimizin su kabını küçültmüş daraltmış oluruz. Hem her okuduğumuzda anlayacağımız şey bir önceki okuduğumuzla aynı olur onun için yararından çok zararı vardır…

Risale-i Nur a aşık olmak… Bütün mesele bu!! Kara sevda.. Maşuk aşıkına teslim olur, ne derse eyvallah çeker tenkidle yaklaşmaz, acaba ? demez kör olmuştur artık o ne derse doğrudur, başkalarına müracaat edip doğruluğunu araştırmaz… zaten bunu yapıyorsa aşkından şüphe etmek gerek… ben risale-i Nur u anlamak için okumuyorum. Şerh miş tanzimmiş sadeleşmeymiş umurumda değil.. kör olmuşum okuyorum işte ne yaptığımı bilmez bir vaziyette ,o lütfundan bana bir nazar ederse ne âla ,etmezse de ne yapayım ben onu seveceğim hep seveceğim…. İnşaallah ömrümün sonuna kadar kör kör seveceğim.. hiç pişman olmadım olmayacağımda…

hepinize çok teşekkür ederim cevaplarınız için, sizler sayesinde aklımı karıştıran bir sorunu daha çözmüş oldum.

konu biraz dağılmış aslında, Risale-i Nur ları anlamak için sadeleştirmek bizlere yakışmaz zaten biz bir şekilde osmanlıca kelimeleri öğrenebiliriz

küçük çocuklar için yapıcak birşeyler arıyorum ben,
benim işim çocuklarla olduğu için onları farkettirmeden de olsa bu eserlerle tanıştırmak istiyorum

söylediklerinizden anladığım kadarıyla o yaşlarda yapabileceğim en güzel şey onların kelime haznesini geliştirmek olur heralde, gerisi Allah tarafından onlara verilir inşallah…