Kur’an-ı Azimüşşsan Meydan Okuyor.

Bu konuyu işleyeceğiz..Risalei nurdan ayrıntılı olarak..

Kur’an halen ve devamlı meydan okuyor..

işte meydan Kur’anın Allah sözü olduğundan şüphede iseniz,tüm medeniyet bir araya gelip,Kur’anın benzeri bir kitap oluşturunuz…

meydan okuma devam ediyor..getiren yoktur…

o zamandan bu yana halen benzerini meydana getirmediler..

çünkü getirmeleri mümkün değildir…

bu konuları işleyeceğiz…

Başta, ehl-i belâgate birden diz çöktürdü; hayretle Kur’ân’ı dinlediler.

İkincisi, ehl-i şiir ve hitabet, yani muntazam(DÜZENLİ) nutuk okuyan ve güzel şiir söyleyenlere karşı öyle bir hayret verdi ki, parmaklarını ısırttı. Altınla yazılan en güzel şiirlerini ve Kâbe duvarlarına medar-ı iftihar için(ÖVÜNMEYE SEBEB) asılan meşhur Muallâkat-ı Seb’alarını (YEDİ KASİDELERİNİ,KABEYE ASMIŞLARDI VE BUNUNLA ÖVÜNÜYORLARDI VE KUR’AN BU KASİDELERİ )indirtti, kıymetten düşürdü.

Hem gaipten(BİLİNMEYENDEN) haber veren kâhinleri ve sâhirleri(SİHİRBAZLARI) susturdu. Onların gaybî haberlerini onlara unutturdu. Cinnîlerini tard ettirdi.(KOVDU). Kâhinliğe hâtime çektirdi.(SON VERDİ).

Hem ümem-i sâlifenin(GEÇMİŞ ÜMMETLERİN) vekayiine(HADİSELERİNE,OLAYLARINA) ve hâdisât-ı âlemin ahvâline vakıf olanları hurafattan(MASALDAN,BATILDAN) ve yalandan kurtarıp, hakikî hâdisât-ı maziyeyi(GEÇMİŞ OLAYLARI) ve nurlu olan vekayi-i âlemi (DÜNYA OLAYLARINI) onlara ders verdi.

İşte bu dört tabaka, Kur’ân’a karşı kemâl-i hayret ve hürmetle onun önüne diz çökerek şakirt oldular. Hiçbirisi hiçbir vakit birtek sûreyle muarazaya(SÖZLÜ MÜCADELEYE,KURANA BENZER SÖZ SÖYLEMEYE) kalkışamadılar.

Mektubat | On Dokuzuncu Mektup | 184

Şu Kur’ân’ın, Muhammedü’l-Emin gibi bir ümmîden nazîrini(BENZERİNİ) yapınız ve gösteriniz.

“Haydi, bunu yapamıyorsunuz; o zat ümmî(OKUMA YAZMASI OLMAYAN) olmasın, gayet âlim ve kâtip olsun.

“Haydi, bunu da getiremiyorsunuz; birtek zât olmasın. Bütün âlimleriniz, beliğleriniz toplansın, birbirine yardım etsin. Hattâ güvendiğiniz âliheleriniz(TAPTIĞINIZ İLAHLARINIZ,PUTLARINIZ) size yardım etsin.

“Haydi, bununla da yapamayacaksınız. Eskiden yazılmış beliğ eserlerden de istifade edip, hattâ gelecekleri de yardıma çağırıp Kur’ân’ın nazîrini gösteriniz, yapınız.

“Haydi, bunu da yapamıyorsunuz. Kur’ân’ın mecmuuna(BÜTÜNÜNE) olmasın da, yalnız on sûresinin nazîrini getiriniz.

“Haydi, on sûresine mukabil, hakikî, doğru olarak bir nazîre getiremiyorsunuz. Haydi, hikâyelerden, asılsız kıssalardan terkip ediniz, yalnız nazmına ve belâgatine nazîre olsun getiriniz.

“Haydi, bunu da yapamıyorsunuz; birtek sûresinin nazîrini getiriniz.

“Haydi, sûre uzun olmasın; kısa bir sûre olsun, nazîrini getiriniz. Yoksa din, can, mal, iyalleriniz(HALKINIZ), dünyada da, âhirette de tehlikeye düşecektir.”

İşte, sekiz tabakada ilzam(SUSTURMA) suretinde, Kur’ân-ı Hakîm yirmi üç senede değil, belki bin üç yüz senede bütün ins ve cinne karşı bu meydanı okumuş ve okuyor.

Halbuki, evvelki zamanda o kâfirler can, mal ve iyâlini tehlikeye atıp en dehşetli yol olan harp yolunu ihtiyar ederek, en kolay ve en kısa olan muaraza(SÖZLÜ MÜCADELE,KURANIN BENZERİNİ YAPMA) yolunu terk ettiler.

Demek muaraza yolu(KURANIN BENZERİNİ YAPMAK İÇİN SÖZLÜ MÜCADELE YOLU) mümkün değildi.

İşte, hiçbir âkıl, hususan o zamanda Ceziretü’l-Arabdaki(ARAP YARIMADASINDAKİ) adamlar, hususan Kureyşîler gibi zeki adamlar, birtek edipleri Kur’ân’ın birtek sûresine nazîre(BENZER) yapıp Kur’ân’ın hücumundan kurtulmasını temin ederek, kısa ve kolay yolu terk edip can, mal, iyâlini tehlikeye atıp, en müşkülâtlı (ZOR) yola sülûk eder mi?
mektubat..19.mektub

DEVAM edilecek..yeter ki istifade edelim…başka yerlere ekleyebilirsiniz..

Eğer denilse: “Nasıl biliyoruz ki, kimse muaraza(KURANA BENZER YAPMAK İÇİN SÖZLÜ MÜCADELE) edemedi ve muaraza kabil değil?”

Elcevap: Eğer muaraza(KURANA BENZER YAPMAK İÇİN SÖZLÜ MÜCADELE) mümkün olsaydı, herhalde teşebbüs(YAPMAK İSTENİLECEKTİ) edilecekti.

Çünkü muarazaya ihtiyaç şedit (ŞİDDETLİ) idi.

Zira(ÇÜNKÜ) dinleri, malları, canları, iyalleri (MİLLETLERİ,HALKLARI) tehlikeye düşüyor; muaraza edilseydi (KURANA BENZER YAPSAYDILAR) kurtulurlardı.

Eğer muaraza (KURANA BENZER YAPMAK) mümkün olsaydı, herhalde muaraza edecektiler.

Eğer muaraza edilseydi, muaraza taraftarları kâfirler, münafıklar çok, hem pek çok olduğundan, herhalde muarazaya taraftar çıkıp iltizam ederek(TARAFGİR OLUP) herkese neşredeceklerdi. (Nasıl ki, İslâmiyetin aleyhinde her şeyi neşretmişler.)

Eğer neşretseydiler ve muaraza olsaydı, herhalde tarihlere, kitaplara şâşaalı(PARLAK) bir surette geçecekti.

İşte, meydanda bütün tarihler, kitaplar; hiçbirisinde, Müseylime-i Kezzâbın (YALANCI MÜSEYLİMENİN) birkaç fıkrasından başka yoktur.

Mektubat | On Dokuzuncu Mektup | 185

Üçüncü tarik: Belagat imamlarından meşhur Cahız’ın tahkikatına(ARAŞTIRMASINA) göre, Arap edip ve beliğlerinin Hazret-i Muhammed Aleyhissalatü Vesselamın davasını kalemle iptal etmeye tarife gelmez derecede ihtiyaçları vardı.

Ve o Hazrete karşı olan kin, adavet(DÜŞMAN) ve inatlarıyla beraber, en kolay, en yakın, en selim olan kalem ve yazı ile muarazayı(SÖZLÜ MÜCADELEYİ) terk ve en uzun, en müşkül(ZOR), en tehlikeli ve şüpheli seyf(KILIÇ) ve harp(SAVAŞ) ile mukabeleye mecburen iltica ettiler.

Suret-i kat’iyede(KESİNLİKLE) bundan anlaşıldı ki, Kur’an’ın benzerini yapmaktan aciz kalmışlardır.

Zira(ÇÜNKÜ), her iki yolun arasındaki farkı bilmeyenlerden değildiler. Binaenaleyh(BUNUNLA BERABER), birinci yol iptal-i dava için daha müsait iken onu terkedip, hem malları, hem canları tehlikeye atan başka bir yola süluk eden, ya sefihtir-halbuki Müslüman olduktan sonra siyaset-i alemi eline alanlara sefih denilemez-veya birinci yola süluktan kendilerini aciz görmüşlerdir. Onun için kalem yerine seyfe(KILICA) müracaat etmişlerdir.

İşaratül-İcaz | Nübüvvet Hakkında | 176

Kur’an’ın Benzeri Neden Yapılamaz?

Yazar: Mehmed Kırkıncı, 03-7-2010

Her kelam, kendisini söyleyenin sikkesini taşımaktadır. Lisan aynı da olsa, kabiliyetlerin farklılığı, ilim ve belâgattaki tefavüt gibi hususlar, kelâmlara ayrı ayrı sikkeler kazandırmakta ve ehli için o sözün kime ait olduğunu âdeta haykırmaktadır. Meselâ, hepimiz Türkçe konuştuğumuz halde, Yûnus Emre’nin veya Mehmed Âkif’in bir şiirini işittiğimizde bu şiir­lerin şairlerini derhal tefrik edebiliyoruz. Demek ki sözlerde Türkçe’nin öte­sinde bir şey var. O da bu zatlardaki kemâlâtın, belâgatın ve ilmin kelâma aksetmesinden ibaret olan bir mahsus sikkedir ki, bizim sözlerimizde bu­lunmuyor.

Her bir ilim ve kemâl ehlinin kelâmı, sahibinin sikkesini taşırsa, elbette bütün kemalât onun kemâline nisbeten zayıf bir gölge olan Âlim-i mutlak’ın kelâmı İ’caz sikkesini taşıyacaktır.

Bu sırrı müdrik olmayan ve kelâmdan anlamayan bazı haddini bilmez kimseler, Kur’an’ın Arapça inzal edilmesi cihetiyle “aynı lisandan Kur’an’ın neden benzeri getirilmesin?” gibi cahilâne bir iddiada bulunuyorlar.

Yukarıda bunun cevabı verilmiş olmakla beraber; ikinci bir misâlle mes’eleyi biraz daha fehme yakınlaştıralım. Şöyle ki:

İnsanlar, Cenâb-ı Hakk’ın yarattığı odundan ancak tahta, tahtadan masa ve sandalye gibi şeyler yapabilmektedir. O Kadir-i Mutlak ise odun­dan meyve yapıyor, yaprak ve çiçek çıkarıyor. Demek ki iş odunda değil, ustadadır. Aynı şekilde insanlar topraktan çömlek yapmakta, Sâni-i Kâinat ise topraktan insan yapmaktadır. Misâller çoğaltılabilir.

Kâinattaki yüz üç elementi birer harfe teşbih edersek, o Kadir-i Hakîm bu harflerle nebatat ve hayvanattan insanlara, denizlere, yıldızlara kadar bütün mahlûkatını yazmıştır. Her bir kelimede yirmi dokuz harfin hepsinin bulunması icab etmediği gibi, her bir mahlûkta da bütün elementlerin bu­lunması şart değildir. Cenâb-ı Hakk’ın element harfleriyle yazdığı bir kelime olan elmanın, insanlarca, taklid edilmesi mümkün değildir. Halbuki onun yapılmasında istimal edilen elementleri insanların da istimal edebilmeleri imkân dahilindedir.

İnsanların bir güneş yapmaları ve duha (kuşluk) vaktini getirmeleri ka­bil olmadığı gibi, “Veşşemsi ve duhaha” âyetinin nazirini getirmeleri de mümkün değildir.