3. Bölüm – 3. FASIL: Hz. Ömer’in Zorluklara Göğüs Germesi

3. FASIL: HZ. ÖMER’İN ZORLUKLARA GÖĞÜS GERMESİ

– Abdullah b. Ömer şöyle anlatıyor: Ömer müslüman olduğu zaman

“Kureyşliler içinde en fazla dedikoducu olan kimdir?” diye sordu. Ona

“Cemil b. Ma’mer el-Cumahi’dir” dediler. Bunun üzerine babam onun yanına gitti. Ben o sırada gördüğüm şeyleri aklımda tutacak yaştaydım. Ben de babamın arkasına düşüp onu izlemeye başladım. Babam Cemil’i bulup ona

“Ey Cemil, benim müslüman olduğumu, Muhammed’in dinine girdiğimi biliyor musun?” dedi. Cemil, babama tek bir kelime bile söylemeden kalktı, eteklerini sürüyerek mescide vardı ve en yüksek sesiyle

“Ey Kureyşliler, beni dinleyin, Ömer b. Hattab sapıtmıştır” diye bağırdı. O bu sözleri söyledikten sonra, babam

“Yalan söylüyor, ben sapıtmadım. Fakat ben müslüman oldum. Allah’tan başka ilah olmadığına, Muhammed’in Allah’ın Rasûlü olduğuna şehadet getirdim” dedi. Bunun üzerine müşrikler babama saldırdılar. Babam onlara, onlar da babama vuruyorlardı. Bu durum kuşluk vaktine kadar devam etti. Babam yoruldu ve oturdu. Onlar da onun yanında durdular. Babam

“Ne isterseniz yapınız! Allah’a yemin ederim ki, eğer benimle beraber üçyüz kişi olsaydı, kesinlikle ya biz burayı terkederdik veya siz burayı bize terkederdiniz” dedi. Onlar bu durumdayken Kureyşli bir ihtiyar geldi. Yemen’in kıymetli kürklerinden birisi sırtındaydı ve etekleri ipekle nakışlanmış bir fistanı vardı. Onların yanına geldi, burada niçin durduklarını sordu. Onlar da

“Ömer sapıttı” dediler. O ihtiyar

“Peki, bir kişi kendine bir yol seçmiştir. Siz ne istiyorsunuz? Adiyoğullarının kendi adamına sahip çıkmayacağını mı sanıyorsunuz? Bırakın adamı” dedi. Bunun üzerine onlar, elbisesinden soyunan bir adam gibi babamın yanından uzaklaştılar.

Medine’ye hicret ettikten sonra babama

“Ey babam! Müslüman olduğun günde, Mekke’de, Kureyşliler seninle döğüşürken onları senden uzaklaştıran kimdi?” diye sordum. Babam

“Ey oğul! O, As bin Vail es-Sehmî idi” dedi. [1]

– Abdullah b. Ömer anlatıyor: Babam evde korku içinde bulunduğu sırada Ebu Amr As bin Vail es-Sehmî bize geldi. Sırtında Yemen kürklerinden bir kürk vardı. Bir de ipekle işlenmiş, etekleri örülmüş bir fistan vardı. O, Benî Sehm kabilesindendi. Onlar cahiliye döneminde bizim andlaşmalılarımızdı.

Babama

“Neyin var?” diye sordu. Babam

“Senin kavmin, müslüman olduğum için beni öldüreceklerini iddia etmişler” dedi. As b. Vail

“Hiç kimse sana dokunmaz” dedi. Bunu söyledikten sonra babam emin oldu. As b. Vail de çıktı. Mekke’yi dolduran insanlarla karşılaştı. Onlara

“Nereye gidiyorsunuz?” diye sordu. Onlar da

“Biz şu sapıtan Hattab’ın oğlu Ömer’e gidiyoruz” dediler. As b. Vail

“Siz ona dokunamazsınız” deyince herkes geri döndü. [2]

_____________________________

[1] Bidaye, III/82
[2] Buhari, I/545
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/275-276.