33.sözden 19.pencere

• İşte, bu hadsiz kelimât-ı tesbihiye içinde, yalnız tek bir sümbül ve tek bir çiçeğin tarz-ı ifadesine kulak verip dinleyeceğiz; nasıl şehâdet eder, bileceğiz.
• Evet, herbir nebat, herbir ağaç pekçok lisân ile Sâni’lerini öyle gösteriyorlar ki, ehl-i dikkati hayretlerde bırakır ve bakanlara

• “Sübhânallah!

• 
  
• Ne kadar güzel şehâdet ediyor” dedirtirler.
• Evet, herbir nebatın çiçek açması zamanında
• ve sümbül vermesi ânında
  
• tebessümkârâne mânevî tekellümleri hengâmındaki tesbihleri,
• kendileri gibi güzel ve zâhirdir.
  
• Çünkü,
• herbir çiçeğin güzel ağzı ile
• ve muntazam sümbülün lisâniyle
• ve mevzun tohumların
• ve muntazam habbelerin kelimâtıyla hikmeti gösteren
• o nizam, bilmüşâhede, ilmi gösteren bir mîzan içindedir.
• Ve o mîzan ise, maharet-i san’atı gösteren bir nakş-ı san’at içindedir.
  
• Ve o nakş-ı san’at, lûtuf ve keremi gösteren bir zînet içindedir.
• Ve o zînet dahi, rahmet ve ihsanı gösteren latîf kokular içindedir.
• Ve birbiri içinde bulunan şu mânidar keyfiyetler, öyle bir lisân-ı şehâdettir ki,
• hem Sâni-i Zülcemâlini esmâsıyla tarif eder,
• hem evsafıyla tavsif eder,
• hem cilve-i esmâsını tefsir eder,
• hem teveddüd ve taarrüfünü, yani sevdirilmesini ve tanıttırılmasını ifade eder.
• İşte, birtek çiçekten böyle bir şehâdet işitsen;
• acaba zemin yüzündeki Rabbânî bağlarda umum çiçekleri dinleyebilsen,
• ne derece yüksek bir kuvvetle Sâni-i Zülcelâlin vücûb-u vücudunu ve vahdetini ilân ettiklerini işitsen,
• hiç şüphen ve vesvesen ve gafletin kalabilir mi? Eğer kalsa, sana insan ve zîşuur denilebilir mi?
• Gel, şimdi bir ağaca dikkatle bak.
• İşte, bahar mevsiminde
  
• yaprakların muntazaman çıkması,
  
• çiçeklerin mevzunen açılması,
  
• meyvelerin hikmetle, rahmetle büyümesi
  
• ve dalların ellerinde,
• mâsum çocuklar gibi, nesîmin esmesiyle oynaması içindeki latîf ağzını gör.
• Nasıl bir dest-i keremle yeşillenen yaprakların dili ile
• ve bir neş’e-yi lûtufla tebessüm eden çiçeklerin lisâniyle
• ve bir cilve-i rahmetle gülen meyvelerin kelimâtı ile ifade edilen hikmetli nizam içindeki adilli mîzan;
• ve adli gösteren mîzan içinde bulunan dikkatli san’atlar, nakışlar;
• ve maharetli nakışlar ve zînetler içinde rahmet
  
• ve ihsanı gösteren ayrı ayrı tatlı tatmaklar;
• ve ayrı ayrı güzel kokular
• ve hoş tatmaklar içinde birer mu’cize-i kudret olan tohumlar
• ve çekirdekler, gayet zâhir bir sûrette,
• bir
  
• Sâni-i Hakîm,
• Kerîm,
  
• Rahîm,
  
• Muhsîn,
  
• Mün’im,
  
• Mücemmil,
  
• Mufaddıl’ın vücûb-u vücudunu
  
• ve vahdetini
  
• ve cemâl-i rahmetini
  
• ve kemâl-i rubûbiyetini gösterir.
• İşte, eğer bütün rûy-i zemindeki ağaçların lisân-ı hallerini birden dinleyebilsen, hazînesinde ne kadar güzel cevherler bulunduğunu göreceksin, anlayacaksın.
• İşte ey nankörlük içinde kendini başıboş zanneden bedbaht gâfil!
• Bu derece hadsiz lisânlarla kendini sana tanıttıran
• ve bildiren
• ve sevdiren
• bir Kerîm-i Zülcemâl tanımak istenilmezse,
• bu lisânları susturmalı.
• Mâdem ki, susturulmaz; dinlemeli.
• Gafletle kulağını kapasan, kurtulamazsın.
• Çünkü, sen kulağını kapamakla,
  
• kâinat sükût etmez,
• mevcudât susmaz,
  
• vahdâniyet şâhidleri seslerini kesmezler;
  
• elbette seni mahkûm ederler.

Göklerde ne var, yerde ne varsa, Allah’ı tesbih eder. (Cumâ Sûresi: .)

FESübhânallah!