- Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
Dört Hintli mescide girdiler. Niyet edip , huşu içinde Rablerine ibadette bulunmak üzere namaza durdular. Bu sırada müezzin içeri girdi. Hintlilerden birisinin ağzından gayri ihtiyari şu sözler döküldü :
-Müezzin , ezan okundu mu , yoksa daha vakit var mı ?…
İkinci Hintli de namazda olduğunu unutarak :
-Sus yahu!… Konuştun , namazın bozuldu !… dedi.
Üçüncü Hintli , ikinciye dedi ki :
-Onu neden kınıyorsun babacığım?… Sen kendi derdine bak , kendini kına !…
Dördüncüsü :
-Hamd olsun!… Ben üçünüzün de yaptığı yanlışı yapmadım , kuyuya düşmedim!… dedi.
Hulasa , dördünün de namazı bozuldu.
Âlemin ayıbını söyleyen daha fazla yol kaybeder. Kim birisinin ayıbını görürse, o ayıbı kendisinde bulur. Ne mutlu o kişiye ki ; kendi ayıbını görür!… Allah’ın : “ Emin olmayın!…” sözünü duymadın mı? O ayıp sende yoksa bile , olabilir ki zuhur edebilir. İblis yıllarca iyi adla anıldığı halde, sonu ne oldu?… İşe bak : Şeytan belalara uğrayıp sana ibret oldu… sen belaya uğrayıp ona ibret olmadın!… O zehiri içti , sen şerbetini iç!…(İbret almaya bak)
“Âlemin ayıbını söyleyen daha fazla yol kaybeder. Kim birisinin ayıbını görürse, o ayıbı kendisinde bulur. Ne mutlu o kişiye ki ; kendi ayıbını görür!… Allah’ın : “ Emin olmayın!…” sözünü duymadın mı? O ayıp sende yoksa bile , olabilir ki zuhur edebilir.”
Allah cc razı olsun kardeşim.
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.