- Bu konu 1 yanıt içerir, 3 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
2. FASIL: Hz. PEYGAMBER’İN, ENSAR ile MUHACİRLER ARASINDA KARDEŞLİK KURMASIAbdurrahman b. Avf ile Sa’d b. er-Rabî’ Arasında Kardeşlik Kurulması
Hz. Peygamber muhacir olarak Medine’ye gelen Abdurrahman b. Avf ile Ensar’dan Sa’d b. er-Rabî’ arasında kardeşlik tesis etti. Sa’d, Abdurrahman’a “Ey Kardeşim, ben Medine’nin en zenginlerinden biriyim. Malımın yarısını sana veriyorum. Ayrıca iki de hanımım vardır. Bunlardan birini beğen; ben de onu boşayayım” dedi. Abdurrahman ise
“Allah malını da, hanımlarını da sana mübarek kılsın!” dedi ve sonra oradakilerden pazar yerini kendisine göstermelerini istedi. Onlar da pazar yerini tarif ettiler. Abdurrahman oraya giderek alışveriş yapmaya başladı. Kısa bir zaman içerisinde epeyi para kazandı. Bir gün Hz. Peygamber’in huzuruna çıktığında Hz. Peygamber ona
“Ey Abdurrahman senden yayılan bu koku da nedir?” diye sordu. Gerçekten de ondan za’feran kokusu geliyordu. Abdurrahman da
“Ey Allah’ın Rasûlü, evlendim” dedi. Hz. Peygamber
“Peki ona mehir olarak ne verdin?” dedi, o bir hurma çekirdeği kadar altın verdiğini söyledi. Bunun üzerine Hz. Peygamber
“Bir koyunla da olsa düğün yemeği ver!” buyurdular. Daha sonra Abdurrahman, o zamanı anlatırken şöyle derdi: “Hâlâ aklımdadır, hangi taşı kaldırsam altında gümüş ya da altın bulacağımı zannediyordum.”[1]
____________________________
[1] Bidaye III/228 (İmam Ahmed, Enes’ten); İsabe II/26 (Müslim ve Buhari’nin de Enes’ten rivayet ettiği kaydedilmektedir); İbn Sa’d III/89 (Yine Enes’ten)
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/366.
Ensar’la Muhacirlerin Birbirlerinden Miras Almaları– Hz. Peygamber Mekke’den gelen muhacirlerle Medine’li Ensar arasında kardeşlik kurmuştu. Öyle ki Ensar’dan biri öldüğünde malı akrabalarına değil Hz. Peygamber’in aralarında kardeşlik kurduğu muhacire kalıyordu. Bu durum Nisa Sûresi 33. âyeti kerimesi nâzil olana kadar böyle devam etti. Bu âyetten sonra bu uygulamaya son verildi: “Anne-babanın ve hısımların bıraktıklarından her birine mirasçılar kıldık…” Bir başka rivâvete göre de bu uygulama Enfal Sûresi 75. âyeti olan “… Allah’ın kitabına göre (aralarında kan bağı bulunan) akrabalar birbirlerine daha yakındır…’ âyetiyle kaldırılmıştır.[1]
– Hz. Peygamber Medine’ye hicret ettiğinde Muhacirlerin kendi aralarında ve ayrıca onlarla Ensar arasında kardeşlik tesis etti. Bundan maksat kardeşlerin birbirlerine malî açıdan destek olmalarıydı. Aralarında kardeşlik kurulanlar birbirlerinden miras alıyorlardı. Bunlar iki taraftan olmak üzere doksan veya yüz kişiydiler. Bu şekildeki miras, “…Allah’ın kitabına göre (aralarında kan bağı bulunan) akrabalar birbirlerine daha yakındır…” (Enfal: 8/75) âyetiyle hükümsüz bırakıldı.[2]
______________________________
[1] Fethü’l-Bari VII/191 (Buhari’den naklen, o da İbn Abbas’tan). Bu konuda Hafız İbnü’l Münzir şunları söyler: “Bu rivayetlerden ikincisi daha kuvvetlidir. Ancak bu neshin iki defa gelmesi de muhtemeldir. Çünkü önceleri hısımlara hiç bir şey verilmeyip hepsi Hz. Peygamber’in kardeş kıldığı kimseye kalıyordu. Nisa ayetiyle hısımlara da mirastan pay verilmeye başlandı. O zaman İbn Abbas hadisi de buna hamledilir. Enfal ayeti ise bu anlaşmalı mirası hepten ortadan kaldırmıştır.”
[2] Fethü’l-Bari VII/191 /Vakidi’den senetleriyle).
Muhammed Yusuf Kandehlevi, Hayatu’s-Sahabe, Akçağ Yayınları: 1/366-367.işte her şey o kadar ayan beyan ortadaki;
Ashabın her bir hayatı birer yıldız şeklinde ..berrak .Heleki Medineli Ensarın Mekke li muhacirlere kucak aÇması Kardeşliğin doruk noktası..
;Onlardaki kardeşlik duygularından ne kadar ders çıkarsak sanırım kangrenleşmiş yaralara az..;
Asrın insanı menfaatperesteliğine Kardeşliğide Kurban ettiler…
her zaman derim ve gene söylüyorum aramızda uçurum fark var arkadaş..
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.