Alaaddin Başar’dan Görüntülü Soru ve Cevaplar – 103. Bölüm

[Anonim]

a. Üstadımız genellikle nefsini muhatap kabul etmekte ve nefsine ağır ithamlar yapmaktadır. Acaba bu tarz ifade ile bir tevazu örneği mi sergilenmektedir? Bu hususta çok farklı yorumlar yapılmaktadır. Kanaatinizi öğrenmek istiyoruz.

[VIMEO]16300052[/VIMEO]

“Ey nefis! Şu temsile bak gör: Nasıl dünyaya hasr-ı nazar, aziz bir lezzeti, elim bir eleme kalb eder.” Bu cümlede geçen “aziz lezzet” nedir? Elim bir eleme nasıl kalbolur?

[VIMEO]16300095[/VIMEO]

“Meselâ; şu karyede (yani Barla’da) iki adam bulunur. …” Bu paragrafta ikinci adamın bakış açısını biraz açabilir misiniz? …

[VIMEO]16296970[/VIMEO]

“Ey nefsim! Deme: “Zaman değişmiş, …” Bu paragrafta nefsin şikayet ettiği bütün konular, çoğu insanın gündemde tuttuğu, arkasına sığındığı bahanelerdir. Acaba bu asırda nefs-i emmareler bir nevi külliyet mi kesbediyor?

[VIMEO]16297039[/VIMEO]

“Acz-i beşerî, fakr-ı insanî değişmiyor, ziyadeleşiyor.” Cümlesini nasıl anlamalıyız? Çağımız medeniyet ve teknoloji çağı olarak görülüyor ve insanların düne göre daha güçlü olduğu sanılıyor.

[VIMEO]16297062[/VIMEO]

Sohbetin Tamamı

[VIMEO]16299910[/VIMEO]

[Yazar]

Yazılar