AŞK’A DAİR BİR HİKAYECİK

[Anonim]

SEVDAYA TUTULMUŞ BİR ADAM,BİR KÖŞEDE KENDİ KENDİNE KONUŞUYOR.
KİMİ ZAMAN AYDAN,GÜNEŞTEN SÖZ EDİYOR,
KİMİ ZAMAN GÜLDEN,SÜMBÜLDEN BAHSEDİYORDU.

SELVİNİN BOYUNA ÖVGÜLER SÖYLERKEN,
DÖNÜP TOPRAKTA BİTEN BİR OTUN GÜZELLİĞİNİ İMA EDİYORDU.

YÜREĞİ SEVGİ ATEŞİYLE YANMAMIŞ BİR ADAM,BİR KÖŞEDE ONU GÖZLÜYORDU.
DAVRANIŞLARINA ANLAM VEREMEDİ VE SORDU:
“EY AŞK ATEŞİNDE YANAN!
SEVEN SEVDİĞİNİ ANAR,ONUN ADIYLA HAŞIR NEŞİR OLUR,
ONUN İSMİNİ DÜŞÜRMEZ DİLİNDEN.
BAŞKALARINA ANMAK DA NEYİN NESİ?”

ÖTEKİ CEVAP VERDİ:”EY AŞKTAN ZERRE KADAR NASİBİ OLMAYAN KİŞİ!
SEVGİLİNİN DİLİNİ ANLAMAKTAN NE KADAR UZAKSIN.
ANDIKLARIM SEVGİLİMİN BİR PARÇASI,ONDAN BİR İZ,BİR İŞARETTİR.

GÜL DEYİNCE YÜZÜNÜ,SÜMBÜL DEYİNCE SAÇLARINI KASTEDİYORUM.
SELVİ ONUN ENDAMIDIR,ONUN KARŞISINDA KENDİMİ,TOPRAKTA BİTEN BİR OT GİBİ GÖRÜYORUM.
EĞER AŞKIN DİLİNİ BİLSEYDİN,BENİ YADIRGAMAZDIN.

MOLLA CAMİ

[Yazar]

Yazılar