“Talimatnamede yazdığı üzere Allah Allah diyerek düşmana hücum ederken, bir kurşun böğrümü deldi. Hiç ağlamadım komutanım. Kelime-i Şehadet getirdim sadece yere düşerken. Şehit olunurken ağlanır mıydı hiç? Gözyaşı yakışır mıydı Mehmetçiğe?
Gözümü açtığımda GATA’daydım. Yaralı kurtulmuştum ama müthiş acı çekiyordum. Ağlamadım yine de. Anam ziyaretime gelecekti çünkü. Gözyaşlarımı gururla içime gömdüm, ağlamadım! Saçlarımı taradım, kolonya sürdüm bekledim. Tam 3 saat geçti anam gelmedi. Sonra bir tertibim geldi. Yutkunarak, başörtülü diye anamın hastaneye sokulmadığını söyledi. Tutamadım kendimi, işte o zaman, ağladım komutanım…”
Alıntı