Aslım…

[Anonim]

gözyaslarım yavas yavas hummalı akıp gıderken yuzumden,
aklımdakı tek bır sorunun kulfetı gıtmemıstı benden,
oyle kı zamanla ızdırap vermıstı bu soru nefsıme ,
hakıkat tokat gıbı vuruyor benlıgıme,
benlıgım hâla kustah,hâla kıbırlı…
kalbım bır mahzun ve bır o kadar yanlız
ıcımdekı cıglıklar yukseldıkce yukselıyor
kalbımdekı ahlar eslık edıyor bu senfonıye
ve ruhum hakıkatı arıyor her yerde ..
bır musade etse benlıgım, kıbrım ,
kavusacak fakat nefsım oyle avereser kı benlıgımle bır olup aslıma donmeme musade vermıyolar ,
sahı ,aslım nerde ?
hıc mı bulamıcam onu?
hıc olamayacak mıyım yanı..
bırakın benı ,
benlıgım terket bedenımı,
terket kı artık ben olmayayım ,
artık hakıkat olayım …
aslıma kavusayım ,yıne hıc olayım…
en basta oldugum gıbı ,yıne hıc olayım
SONSUZ(c.c) da son bulayım..
Ona kul olabılıyor muyum?
ıste, bu sorunun cevabını bulayım aslımda…
G.N.A

[Anonim]

RAVZA İŞTİYÂKI
Ben bir garib ve âvâre,
Oldu kalbim pâre pâre,
Tutuldum o gülizâre
Arz eyleyin bunu yâre,
Dîvâne etti beni,
Böyle ağlattı beni.
Bilmez oldum sağ u solum,
Ve, yitirdim doğru yolum;
Gece-gündüz hep melûlum,
Bir bîçâre zayıf kulum..
Dîvâne etti beni,
Böyle ağlattı beni.
Gönül yaslı, gözler çağlar,
Bu hasret sînemi dağlar,
Kederli bahçeler bağlar;
Ağlıyor hâlime dağlar..
Perişân etti beni,
Böyle ağlattı beni.
Dolaşırken hep mestâne,
Uğradı yol gülistâne,
Ravza namlı bağistâne;
Sığmaz dünyada destâne..
Perişân etti beni,
Böyle ağlattı beni.
Bozup attı her fendimi,
Bilmez oldum ben kendimi;
Nâm u nişânı, erdemi
Mecnûnların budur demi..
Dîvâne etti beni,
Böyle ağlattı beni.

[Yazar]

Yazılar