Allahümme Salli Ala Seyyidina Muhammedin ve Ala Ali Seyyidina Muhammed
Anadolu evliyasından “Atâ Efendi”ye, bir gün mahalleden birkaç kişi gelip,
– Efendim, “Mümin, müminin aynasıdır” deniyor. Bu ne demek? diye sordular.
– “Anlatayım”, buyurdu.
Ve şöyle anlattı:
Bir gün, Peygamberimiz Hazreti Muhammed -Sallallahu aleyhi ve sellem, Eshabın büyükleriyle -Radiyallahu anhüm- bir yerde otururken yanlarına edepsiz biri gelip hakaret etti.
– Efendimize mi hakaret etti?
– Evet. “Senin kadar kötü, senin kadar çirkin birini görmedim” dedi Efendimize.
– Eshab-ı kiram ne yaptılar peki?
– Efendimize baktılar. Bir işaret etse, parçalayacaklardı adamı.
“Doğru söylüyorsun!”
Sordular yine:
– Efendimiz bir şey buyurdular mı?
– Evet, “Doğru söylüyorsun” buyurdular.
Ve devam etti anlatmaya:
O edepsiz adam gitti. Az sonra hazret-i Ebu Bekir -Radiyallahu anh- geldi oraya. Efendimizi görünce,
– “Yâ Resulallah! Ömrümde senin kadar güzel, senin kadar sevimli bir kimse görmedim” dedi.
– Efendimiz ne buyurdular peki?
– Yine “Doğru söylüyorsun” , buyurdular.
– Çok şaşırdık efendim, ikisine de “Doğru söylüyorsun” buyurmuşlar.
– Evet. Eshab-ı kiram da şaşırdılar ve “Yâ Resulallah! O adama da doğru söylüyorsun dediniz, Ebu Bekir’e de. Hikmeti nedir?” diye sordular.
– Efendimiz ne buyurdu peki?
– “Ben aynayım”, buyurdular. “Bana bakan, kendini görür. İkisi de kendilerini görüp, gördüklerini söylediler”.