- Bu konu 15 yanıt içerir, 11 izleyen vardır ve en son
tarafından güncellenmiştir.
-
Yazılar
-
AKıNCı ; bir arkadaşım bunu bana e-mail olarak göndermiş..olmuştur yada olmamıştır ,böyledir yada değildir..bilemem ama ibretlik buldum paylaşmak istedim..bakalım sizin yorumunuz ne olacak.??Bir anda uykudan kalktimçok ilginç bir ışık gördüm ama odanın ışığı kapalıydıbir baktım saat 3:30 gece facir vaktipeki gördüğüm bu kadar ışık nerden
birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde
hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum
tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!—bir gülümseme sesi duydumYüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordukorku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittimama cevap vermediannemin odasına doğru gittimbabamı uyandırmaya çalıştım
birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyorduannemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandıuykudan uyandı ama benimle konşmuyordu—bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordubabamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara dedi annemşimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babamama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler—başladım bağırmağa, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim odaya kadarodamıza girdi ve ışıkları açıverdiama benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktıtam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım—kendi vücüdumu gördim!!!evet kendi vücüdumuoturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydimkendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!!başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diyeama uyanamadım—babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelimama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerekbeni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap verama cevap veremiyordu!!!bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyoro babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını görememiştimbağırışmalar başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir şekilde ağlıyordu—bağırmalar fazlalaştıanneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işteama kimse cevap vermiyordubaşladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar—uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordubu ses allah’u taalenin bir ayeti idi((andolsun sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdiçok korktum !!başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler—-ben ölmedim, daha yaşıyorum dedimneden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedimbana gülümseyerek cevap verdilerdediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.beni kabire doğru çekiyorlardı halayoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyorduonlara sordum neden böyle yapıyorlar?dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:ateşe gidiyorlar mi yani?evet dediler ‘konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlarhemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötübazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildive hep öyle yitik kalacaksınsözlerini korku içerisinde keserek sordum:yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler—yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsiBir sandık içinde beni taşıyorlardıOnlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfenAma kimse bana cevap vermiyordukimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydüKardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasınBeni duymasını çok isterdimO iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılarbaktım ki babam toprak atıyor üzerimeKardeşlerim topak atıyorOrdaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu—-dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydimdün sabah namazımı kılsaydımKeşke her gün rabbime dua etseydimKeşke her gün tevbemi yenileseydimKeşke kötülüklerden uzak dursaydımBaşladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dünya hayatı sizleri kandırmasınen azından birisinin beni duymasını çok isterdimPeki sen beni duyuyormusun ???—-lütfen herkese gönder—eğer göndermesi sana zor geliyorsa, daha iyi olacak çünkü sevabını hakketmiyorsun, ama kabirde olduğun zaman o zaman, ahh keşke gönderseydim diyeceksin***süphanallah ve bihamdihi.. süphanallahul azimÇok etkileyici gerçekten, hemen insan kendini o çocuğun yerine koyuyor. Hep uyanacakmış gibi bir hisle yatağımıza uzanıyoruz, uyanmazsak ne hesap vereceğiz diye düşünmüyoruz, ölüm bir hayal gibi geliyor ama gerçek. İnsanın hatırlamak istemediği bir gerçek daha var oda; ölümün zamanı yok, genci, yaşlısı, iyisi, kötüsü yok!!!! Allah yar ve yardımcımız olsun…
Allah razı olsun güzel bir paylaşım bize bakan çok yönü var…mihrimah;87508 wrote:Çok etkileyici gerçekten, hemen insan kendini o çocuğun yerine koyuyor. Hep uyanacakmış gibi bir hisle yatağımıza uzanıyoruz, uyanmazsak ne hesap vereceğiz diye düşünmüyoruz, ölüm bir hayal gibi geliyor ama gerçek. İnsanın hatırlamak istemediği bir gerçek daha var oda; ölümün zamanı yok, genci, yaşlısı, iyisi, kötüsü yok!!!! Allah yar ve yardımcımız olsun…
Allah razı olsun güzel bir paylaşım bize bakan çok yönü var…ewt sultanım aynen sen gibi düşündüm ben de…
gercekten cok guzel Rabbim olmeden dunya gafletinden uyandirir bizleri ,olum gelmeden tovbe edenlerden eyler bizi nasilki gunesle bagi kopan ay karanlik ,yaraticiylada bagi kopan insan yokluktadir…keske demeden tovbe edenlerden olmak umudu ile…
nefesimi tutarak okudum yazı bitince fark ettim baktım derin bir nefes aldım.Bir yandanda zihnimde meşhur Hasanın görüntüleri geldi.Rabbim son nefesimizde hüsnü hatime ver.amin
aminnn abi bana da maille geldi maili gönderen kardeşimize de teşekkür ederim..
http://www.risaleforum.net/blog/hikaye-fikra-ve-masal/20780-bana-bir-e-mail-gelmis/
abi kusura bakma ama yine ben
bu konu daha önce verdiğim linkte açılmıştı…
birleştirelim o zamann inşallah..
daha evel okuduğum bir kitabı hatırlattı…
adı kabirden mektup’tu sanırım tam hatırlayamadım…
ürpermemek elde değil.. sağolun akıncı…Allah razı olsun…
ölüm son (the end) değil… ebedi hayatın başlangıcı…Evet kabirden mektup ve çoğunuzun bildiği Hasan genel olarak içerikleri aynı.İbret almak yönünden güzel çalışmalar.
Olayın diğer yönünede değinmek istiyorum.Örnegin Hasanı izleyen bir kaç genç,imanı zayıflıgı demek doğru olmaz,belkide yaşlarının getirisidir bilemiyorum.Beklenin tersi bi etki altında kalmışlardı.İzledikden sonra uzun süre manevi dünyalarında imanı nokta (Allah muhafaza buyursun)bunalıma girmişlerdi.Elhamdullah ölümü sevdiren Nurlardan paylaşımlarda bulunduk.Risal-i Nur, bir çok konuda olduğu gibi ibret konusunda kafidir inş.Bu konuda yaşadıklarımı sizinle paylaştım,bu konuda siz ne düşürüsünüz?evet, bazen böyle ters tepki yapabilir.. o nedenle ölümün adem olmadığını anlatmak gerekir.. yani ölümün üstadın dediği gibi nimet olduğunu asıl dünyamıza bir geçiş kapısı olduğunu, şayet salih ameller ve sağlam itikad üzere isek korkmanın hiç mi hiç gerekmediği anlatılmalı..
nefesimi tuttum okuyana kadar.sanki bendım muhammed.hep keşke diyor keşke …keşke..keşke
tıpkı ben gibi her geçen günün ardından keşke dedğim gibi.yarın herkes veyll içindedir..
keşke şunu yapmasaydım…keske daha çok yapsaydım.Rabbim pişman olacağımız şeylerden sakındır bizi.HAFIZ;87925 wrote:nefesimi tuttum okuyana kadar.sanki bendım muhammed.hep keşke diyor keşke …keşke..keşke
tıpkı ben gibi her geçen günün ardından keşke dedğim gibi.yarın herkes veyll içindedir..
keşke şunu yapmasaydım…keske daha çok yapsaydım.Rabbim pişman olacağımız şeylerden sakındır bizi.aminnn..
Bu mail bana da gelmişti. ben çok kızıyorum aslında dini istismar eden bu ve buna benzer maillere. daha öncede Efendimizi (S.A.V) güya rüyasında gören bir kişinin anlattıklarını anlatan bir mail gelmişti çok arkadaşımdan bana. mailin en sonunda da bu maili şu kadar kişiye iletin vebalden kurtulun falan filan.ölümü hatırlamak için böyle mail tuzaklarına düşmek benim çok canımı sıkıyor. bu mailleri bana gönderirken gizli bölümünden göndermeyen ve sonundaki şu kadar kişiye gönderin cümlesini silmeyen kardeşlerime de kızıyorum. böyle oyunlara geldikleri için.bu mailleri gönderen din kardeşlerim kimlere neler kazandırdıklarını biliyor mu acaba? dini bu tür maillere alet edip birde vebal yüklemekte nedir? Ölümü hatırlamak için acaba bu ve buna benzer mailler mi beklemeliyiz? etrafımızdaki olaylar heran bize ölümü hatırlatmaktan uzak mı?Saçlarımızdaki beyazlar? heran ruhunu Rahman’a teslim eden yüzlerce insan(etrafımızda ölen insan yok diyenler haber izlesinler)ölümü hatırlamak istiyorsak etrafımıza bakalım ama görmek için bakalım.oturupta bu tür mailleri beklemeyelim:((((((((((
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.