Devesiyle birlikte çölde yürümekte olan bir bedevi
güçlükle
yürüyen, dudakları susuzluktan kurumuş bir adama
rastlamış. Adam bunu görünce
su istemiş. Devesinden inip ona su vermiş. Suyu içen
adam birden bedeviyi
iterek deveye atladığı gibi kaçmaya başlamış.
Bedevi arkasından bağırmış :
“Tamam deveyi al git ama senden bir ricam var. Sakın bu
olayı kimseye
anlatma!”
Bu isteği tuhaf bulan hırsız biraz duraklayıp nedenini
sormuş :
“Eğer anlatırsan, demiş bedevi, bu her yere yayılır ve
insanlar bir daha çölde
muhtaç birini görünce yardım etmezler.”
Bedevi gibi derdimiz devemiz değil de kötülüğün
yayılmaması olsaydı insan olarak şimdiye dek çok şeyi halletmiş olacaktık.
Ufkumuzda şafak türküleri
tütüyor olacaktı. Kardelenlerimiz çoktan yeşermiş
olacaktı?..
Menfaatimize göre değil vicdanımıza göre yaşayacağımız
bir hayat dileği ile…!