"Bil, ey nefsim, şu mübarek kelime, İslâm nişanı olduğu gibi, bütün…"

[Anonim]

nefs muhatab alınarak başlanan cümleler, genelde nefsin belini kırmak için, nefse ders vermek için, haddini bildirmek için kurulan cümleler olur. burada “bil ey nefsim” denmesinin hikmetleri ne olabilir ? nefse anlatılmak istenen ne olabilir? bu kelime-i mubareğin islam nişanı olmasının ve herşeyin lisan-ı hali ile bu kelimeyi sürekli zikrettiğinin nefse haber verilmesiyle, nefse ne anlatılmak isteniyor?


muhakkak çok hikmetleri vardır, bir hikmeti de şu olsa gerktir ki;

nefs; ayna olmadığını bilen bir ayna gibidir,

üzerinde yansıyanları kendisi zanneder ve kendisinden bilir; güç, kuvvet, ilim, sevigi, merhamet, irade …ve kendisinin zannettiği bu cihazatı kendi isteği doğrultusunda kullanmak ister, kullanmaya çalışır ve eğer gerçek kaynaktan bi haber kalırsa, dünyayı zindana çevirir.

onu bu halden kurtarmak, bunların kaynağının neresi olduğunu nefse hatırlatmakla olur ve bunun da bir yolu, her hereketin başında, o hareket sahibini anmaktır.

kendisi gibi çevresinde “onun” olduğunu zannettiği herşeyin de bir sahibi olduğunu, o “sahib”e nasıl rabt olunacağını, asıl kaynağın neresi olduğunu ve çeversindekilerin bunu ona nasıl haber verdiğini belirtmek ve sair hikmetler için, bu ifadede nefs muhatab alınmış ve bu hakikatler ona haber verilmiştir..

[Yazar]

Yazılar