• Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son Anonim tarafından güncellenmiştir.
2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
  • Yazar
    Yazılar
  • #655660
    Anonim

      Bir anda uykudan kalktim
      çok ilginç bir ışık gördüm ama odanın ışığı kapalıydı
      bir baktım saat 3:30 gece facir vakti
      peki gördüğüm bu kadar ışık nerden



      birden şaşırıp kaldım baktım ki elimin yarısı duvarın içinde
      hemen elimi çıkardım korku içinde oturup elime bakıyordum
      tekrar elimi duvara dogru uzattım yine elim duvarın içine giriyordu!!!!!!!!


      bir gülümseme sesi duydum

      Yüzümü kardeşime dogru çevirdim, yatıyordu

      korku içinde yatağımdan kalkıp kardeşimi uyandırmaya gittim

      ama cevap vermedi
      annemin odasına doğru gittim
      babamı uyandırmaya çalıştım

      birilerinin bana cevap vermesini istiyorum ama kimse cevap vermiyordu

      annemi uyandırmak üzereyken, baktım ki annem uykudan uyandı

      uykudan uyandı ama benimle konşmuyordu


      bismillahirrahmanirrahim diyordu ve tekrarlıyordu

      babamı uyandırdı, kalk kalk bir bakalım çocoklara dedi annem

      şimdi zamanımı bırak uyuyayim yarın ola hayr ola dedi babam

      ama annemin israrı üzerine babam kalkıverdi şaşkınlık içerisinde beraber odamıza doğru geldiler


      başladım bağırmağa, anne, baba ama hiç birisi cevap vermiyordu!!!

      annemin elbisesini çekiyor beni dinlemesini istiyordum ama annem beni hissetmiyordu!!!

      başladım annemin arkasından yürümeye ta bizim odaya kadar

      odamıza girdi ve ışıkları açıverdi

      ama benim için fark etmiyordu çünkü benim için her taraf ışıktı
      tam o sırada çok ilginç bir şeyle karşılaştım


      kendi vücüdumu gördim!!!

      evet kendi vücüdumu
      oturup kendi kendimi seyredıyordum, iki taneydim

      kendi kendime soruyordum kimdir bu acaba? Nasılda bana benziyor!!!

      başladım kendi kendimi uyandırmaya, bu kabustan kurtulayım diye

      ama uyanamadım


      babam dedi ki bak yatıyorlar işte hadi yerimize gidelim
      ama annem sakin olamadı ve benim uyuduğum yatağa doğru gelerek

      beni uyandırmaya başladı kalk muhammed kalk bana cevap ver

      ama cevap veremiyordu!!!

      bir kaç defa uğraştı ama yok. Birden baktım ki babamın gözlerinden yaşlar dökülüyor

      o babam ki şimdiye kadar onun göz yaşlarını görememiştim

      bağırışmalar başladı oracık yerden .. kardeşim uyandı ve sordu ne oldu?

      annem ona bağırarak, abin muhammed olmüş çok acıklı bir şekilde ağlıyordu

      bağırmalar fazlalaştı

      anneme giderek, anne ağlama ben burdayım bak bana!!

      ama kimse bana cevap vermiyordu, neden?

      oturup bağırmaya başladım, burdayım bakın işte

      ama kimse cevap vermiyordu

      başladım bağırmaya ya rabbi, ya rabbi ne olur beni bu rüyadan ve olduğum durumdan kurtar

      uzaktan bir ses duydum ve geldikçede yükseliyordu

      bu ses allah’u taalenin bir ayeti idi

      ((andolsun sen bundan gaflette idin, derhal biz senin perdeni kaldırdık. Bugün artık gözün keskindir))

      birden iki kişi beni tuttular, ama insan değillerdi

      çok korktum !!
      başladim bağırmaya, bırakın beni, siz kimsiniz? Ne istiyorsunuz?

      kabire kadar senin gardiyanlarınız dediler

      —-

      ben ölmedim, daha yaşıyorum dedim

      neden beni kabire götürüyorsunuz? bırakın beni!! Ben hissediyorum, konuşuyorum ve görüyorum, ben ölmedim

      bana gülümseyerek cevap verdiler
      dediler ki, ey insanlar sizzler çok ilginç yaratıksınız, sanıyorsunuz ki ölüm hayatın sonudur ama bilmiyorsunuz ki asıl olan sizin yaşadığınız hayat bir rüyadan ibaret olup öldüğünüz zaman uyanıyorsunuz.

      beni kabire doğru çekiyorlardı hala
      yoldayken baktım ki benim gibi insanlar ve yanlarında da aynı o iki yaratıktan var, kimi ağlayor kimi gülüyor ve kimi ise bağırıyordu

      onlara sordum neden böyle yapıyorlar?
      dediler ki, bu insanlar şaşkınlık içerisindeler, nereye gittiklerini biliyorlar, kimisi dalalettedir.. korku içinde sözlerini keserek sordum:

      ateşe gidiyorlar mi yani?

      evet dediler ‘

      konuşmalarına devam ederek, o gülenler ise cennete gidiyorlar

      hemen sordum onlara, peki ben nereye gidecem??

      dediler ki, sen bazen iyi gidiyordun, bazende kötü

      bazen tövbe edip ertesi gün günah işliyordun ve izlediğin yol tam olarak belli değildi

      ve hep öyle yitik kalacaksın

      sözlerini korku içerisinde keserek sordum:

      yani ben ateşemi gidiyorum yoksa?
      Onlarda, Allahın rahmeti geniştir ve yolculukta uzundur dediler

      yüzümü çevirdim korku içerisinde baktım ailem, babam, amcam, kardeşlerim ve akrabalarım hepsi

      Bir sandık içinde beni taşıyorlardı

      Onlara koiarak gittim ve onlara dedim ki benim için dua edin lütfen

      Ama kimse bana cevap vermiyordu

      kimi ağlıyordu kimi ise hüzünlüydü

      Kardeşime giderek, dikkatli ol dünyanın fitnesi seni kandırmasın

      Beni duymasını çok isterdim

      O iki melek beni kabirdeki cesedimin üzerine bağladılar

      baktım ki babam toprak atıyor üzerime

      Kardeşlerim topak atıyor

      Ordaki insanlar hepsi üzerime toprak atıyordu

      —-

      dedim ki, ahh keşke onların yerinde olsaydım Allaha tevbe etseydim

      dün sabah namazımı kılsaydım
      Keşke her gün rabbime dua etseydim

      Keşke her gün tevbemi yenileseydim

      Keşke kötülüklerden uzak dursaydım

      Başladım bağırmaya, ey insanlar dikkatli olun dünya hayatı sizleri kandırmasın

      en azından birisinin beni duymasını çok isterdim

      Peki sen beni duyuyormusun ???

      —-

      lütfen herkese gönder

      eğer göndermesi sana zor geliyorsa, daha iyi olacak çünkü sevabını hakketmiyorsun, ama kabirde olduğun zaman o zaman, ahh keşke gönderseydim diyeceksin

      ***

      süphanallah ve bihamdihi.. süphanallahul azim
      #796458
      Anonim

        Rabbim keşke denilmeden yaşanılan bir ömür nasip etsin. Tevbesinde samimi kullarından eylesin. Emeğinize sağlık.

      2 yazı görüntüleniyor - 1 ile 2 arası (toplam 2)
      • Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.