- Bu konu 0 yanıt içerir, 2 izleyen vardır ve en son
Anonim tarafından güncellenmiştir.
-
YazarYazılar
-
28 Eylül 2008: 22:03 #641790
Anonim
Ben de çocuk olmak istiyorum diyorum kimseler duymadan içten içe…
Ne tuhaf değil mi Küçükken hep büyümek isterdim…
Büyümek ve her istediğimi yapabilmek…
Şimdilerde ne çok gülüyorum o zamanlar içten gelen isteğime…
Bir zamanlar 18 yaşında olmak ne kadar büyük bir şeydi benim için
Eminim sizler içinde öyledir ..
Sanki hayat değişecekmiş gibi bekledim doğduğum günü…
Ve bir gün o gün geldi artık 18 yaşındaydım…
Ne değişti
Hiçbir şey… Koca bir hiçbir şey…
Hoş neyin değişmesini bekliyordum ki?
Cevap isteme cevabım yok!
Masumdu tüm duygular o zaman…
Ne çok ağlardım…
Kimseler görmezdi gözyaşlarımı…
Daha çocukken hayallerimi cebime koyup unutmuştum rüyalarımı…
Olgun sorumluluk sahibi, ne yapması gerektiğini bilmesi gereken küçük bir çocuk …Her şeyi taa o zamanlarda bile içime atardım…
Kendi içimde çözmeye çalışmak yapmaya çalıştığım en zor davranıştı belki de…
Sevgimi belli edemez hep kaçardım sevgi gösterisinde bulunanlardan…
Bu özellik hala benimlekelebek derlerdi bana arkadaşlarım…
O zaman sebebini anlayamazdım…
Şimdilerde anlıyorum…
Kelebekler çok narindir, en ufak bir şeyde kırılırlar ya işte sebep bu
Hiç kırılamazdım ki oysa…
Ne o zaman ne de şimdi
Hep anlayış ve sabırlı olmak bana yakışan hem en iyi hem en kötü özellik olsa gerek…Şimdi 26 yaşındayım…
Ve yine ne tuhaftır ki, büyüme isteğim tersi bir hal aldı…
Artık küçülmek istiyorum…
Kapris yapmak, şımarmak istiyorum…
Her şeye gülmek, durup dururken ağlamak…
Sokaklarda koşuşturmak…
İçimde, kaygılara yer vermeden yaşamak…
O an ne düşünüyorsam yapmak istiyorum belki de…O zamanlar ne yapsan çocuk olduğundan hoş görülür ya, işte ben o hoşgörüyü özlüyorum…
Bayramlarda sabahın erken saatlerinde herkesten önce kalkıp, bayramlıklarımı giymek doyasıya şeker yemek istiyorum birde şeker toplamak …Ta ki babam dur oğlum dişlerin çürüyecek diyene kadar…
Geceleri karanlıktan korkup ışığı söndürmeden uyumak istiyorum… Yaramazlık yapıp kaçmak istiyorum annemden… Bir de annemin yanında uyumak istiyorum sıcacık…
Sözün özü; çocuk olmak istiyorum… çocukkk çocuk…
Büyümek; kötüleri tanımakmış…
Büyümek; susmakmış…
Büyümek; çaresizliğe boyun eğmekmiş…
Büyümek; acıyı en derinlerde yaşamak,
Sonra o acı ile gülebilmekmiş…Her şeyi anlamakmış büyümek…
Evet anlıyorum artık her şeyi…
Ve anladığıma, ağlıyorum çaresizce…Şimdilerde küçükken sebepsiz yere akıttığım gözyaşlarımı özlüyorum…
Herkese küçük, bana büyük gelen mutluluklarımı istiyorum…Ben dileğimi geri aldım!
Çocuk olmak istiyorum…
Doyasıya çocuk olmak…
Sevimli, küçük bir çocuk
Bu mümkün mü?…
alıntı28 Eylül 2008: 22:16 #701885Anonim
Quote:Geceleri karanlıktan korkup ışığı söndürmeden uyumak istiyorum…Cocuklugumdan kalan tek hatıram bu olsa gerek…
Korktugum icin uzulsem mi yoksa cocukca oldugu icin sevinsem mi bilemedim…
Cocukca duygularıma tercuman olmus..
Emeginize saglık.Allah razı olsun… -
YazarYazılar
- Bu konuyu yanıtlamak için giriş yapmış olmalısınız.