Domuz eti niye haram?

[Anonim]

” Meşru daire keyfe kafidir;harama girmeye lüzum yoktur”
Allah razı olsun güzel bir paylasım; özellikle herseyi maddede arayanlara verilecek güzel bir cevap fakat sunu belirtmek isterim ki (eminim ki biliyorsunuzdur,fakat burada zikredilmiş olsun); Ehl-i Sünnet ve Cemaat’in itikadınca, Allah birseyi ,nehyeder o sonra haram olur;veya birseyi emreder ogüzel ve helal olur.. Velev ki hic bir hikmetini bilmesek veya fen-tipca kesfedilememiş bile olsa ( ki nitekim gecmiş 10 asır buna sahittir) bizler o emirlere uyup o nehiylerden cekinmeliyiz… SELAM be DUA ile.. MNA

[Anonim]

Allah razı olsun Kardeşim 🙂

[Anonim]

ooo konu ne güzel mütalaa edilmiş böyle ALLAH razı olsun

[Anonim]

[dm=”domuzeti”]x7rk9d_kuran-mucizesidomuz-etinin-haram-ki_tech[/dm]

[Anonim]

Allah insana bi sürü şeyi yeyin ama bunu yemeyin diyor insan her ne hikmetse “neden yemicekmişim?” gibi bi sorgulamaya gidiyor.Allah dediyse kat i suretle uyulur.ha illa sorgulayanlara bu video güzel cevap olur 🙂

[Anonim]

,,,,,,,,,,,,,,ALLAH ‘ ım istediği için ,,,,,,,,,,,,,,
sebepleri sadece faydamıza dır

[Anonim]

DOMUZ ETİ NİÇİN HARAMDIR?

Prof. Dr. Selâhattin SALİMOĞLU

İmtihanın Gereği

Bir şeyin helal veya haram olması, Allah’ın emrine tabidir. Allah bir şeye “helal” derse helal, “haram” derse haram olur. Yani din bir imtihandır, insanlara yapılan bir tekliftir.

Cenâb-ı Hak, cennete layık bir duruma getirmek için, insan­ları imtihana tabi tutuyor. Bu sebeple, bazı emir ve yasaklar koymuştur. Esas olan da bu emir ve yasaklara uymaktır.

Bu prensiplerin gerek insanın şahsî hayatına, gerekse cemi­yet hayatına pek çok faydaları vardır. Dolayısiyle bunlar, o emir ve yasağa daha şuurlu olarak riayet etmemizi sağlıyor.

Dinimizin yasakladığı hususlardan birisi de, domuz etidir. Bu yasaklamanın, pek çok hikmeti vardır. Biz, burada sadece birkaçına işaret etmeğe çalışacağız.[1]

Zehirli Maddeler

Domuz eti çok yağlıdır. Yenildiği takdirde, bu yağ kana ge­çer. Böylece kan, yağ tanecikleriyle dolmuş olur. Kandaki bu fazla miktardaki yağ; atar damarların sertleşmesine, tansiyon yükselmesine ve kalb infarktüsüne sebep olur.

Ayrıca, domuz yağı içerisinde “sutoksin” denilen zehirli maddeler mevcuttur. Vücuda giren bu zehirli maddelerin dışarı atılması için, lenf bezlerinin fazla çalışmaları icab eder. Bu du­rum, bilhassa çocuklarda lenf düğümlerinin iltihaplanması ve şişmesi şeklinde kendini gösterir. Hasta çocuğun boğaz bölgesi anormal bir şekilde şişerek, adeta domuza benzer. Bu sebeple, bu hastalığa “domuz hastalığı” (skrofuloz) adı verilir. Hastalığın ilerlemesi halinde, bütün lenf bezleri cerahatlanarak şişer. Ateş yükselir, ağrı başlar ve tehlikeli bir durum ortaya çıkar.[2]

Fazla Miktarda Kükürt

Domuz etinde bol miktarda bulunan sümüksü bağ dokusu, kükürt yönünden çok zengindir. Bu sayede, vücuda fazla mik­tarda kükürt alınmış olur. Bu fazlalıksa; kıkırdak, kas ve sinirle­re oturarak eklemlerde iltihaplanma, kireçlenme ve bel fıtığı gi­bi çeşitli hastalıklara yol açar.

Domuz eti devamlı yenirse, vücuttaki sert kıkırdak maddesi­nin yerini, domuzdan geçen sümüksü bağ dokusu alır. Bunun sonucu olarak, kıkırdak yumuşar; vücut ağırlığına tahammül edemeyerek altında ezilir. Böylece, eklemlerde bozulmalar meydana gelir.

Domuz eti yiyenlerin elleri pelteleşir, yağ tabakaları teşek­kül eder. Mesela yiyen kimse sporcuysa; yorgun, tembel ve az hareketli olur. Bazı futbolcular bu sebeple mesleklerinden (!) olmuşlardır.

Aşırı Büyüme

Domuzda, büyüme hormonu da çok fazladır. Doğduğu za­man birkaçyüz gram olan domuz yavrusu, altı ayda yüz kiloya erişir. Bu kadar süratli gelişme, büyüme hormonunun fazlalığı sebebiyledir.

Domuz etiyle fazla miktarda alınan büyüme hormonu, vü­cutta doku şişliklerine ve iltihaplanmalara yol açar. Burun, çe­ne, el ve ayak kemiklerinin anormal bir şekilde büyümesine ve vücudun yağlanmasına sebep olur.

Büyüme hormonunun en etkili yönü, kanserin gelişmesine zemin hazırlamasıdır. Nitekim domuz kesim işiyle uğraşanlar, erkek domuzların belli bir yaştan sonra mutlaka kansere yaka­landıklarını ifade ederler.[3]

[1] Prof. Dr. Selâhattin Salimoğlu, Merak Ettiklerimiz, Cihan Yayınları, İstanbul 1998: 145.

[2] Prof. Dr. Selâhattin Salimoğlu, Merak Ettiklerimiz, Cihan Yayınları, İstanbul 1998: 145-146.

[3] Prof. Dr. Selâhattin Salimoğlu, Merak Ettiklerimiz, Cihan Yayınları, İstanbul 1998: 146-147.

Prof. Dr. Adem TATLI/ Merak Ettiklerimiz

[Anonim]

konular birlestirilmistir…

[Yazar]

Yazılar